آزاده ی کرمانی: دوران اسارت دانشگاه انسان سازی بود/هفت سال به معنای واقعی آزاد بودم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه اطلاع رسانی کرمان۱۴۰۰ ؛ در روز ۲۶ مرداد ۱۳۶۹ اولین گروه آزادگان ایرانی پس از سال‌ها اسارت در زندان‌های رژیم بعث عراق با ورود به کشور به جمع خانواده‌های خود بازگشتند لذا به این بهانه این روز با یکی از آزادگان دوران دفاع مقدس به گفتگو نشسته ایم . مهدی منتظر قائم جانباز ۴۵ درصد کرمانی است که در ۸ مردادماه ۱۳۶۲ در عملیات والفجر شهرستان مهران در تپه های قلاویزان از ناحیه دو پا مجروح و اسیر و در شهریورماه ۱۳۶۹ از اسارت آزاد شد.

وی در گفتگو با خبرنگار ما در رابطه با دوران اسارت خود گفت : من در سن ۱۴ سالگی اسیر شدم و بعد از مدت ۷ سال و ۲ ماه از اسارت در شهریورماه ۱۳۶۹ آزاد شدم .

منتظر قائم افزود : دوران اسارت برای رزمندگان همانند دانشگاهی برای سازندگی افراد بود و رزمندگان دفاع مقدس با جان و دل برای رسیدن به هدفشان سختی ها و مشکلات دوران اسارت را تحمل می کردند و در برابر دشمنی که مسلح بود سرخم نمی کردند .

این جانباز آزاده ادامه داد : خاطرات زیادی از دوران اسارت خود دارم ولی با وجود همه مشکلات و رنج های دوران اسارت رزمندگان ما از لحظه به لحظه وقت خود در دوران اسارت استفاده می کردند و بارها نیروهای عراقی به ما اذعان می کردند که شما در اسارت نیستید و ما اسیر شماییم .

وی خاطر نشان کرد : رزمنده های ما همواره از نیروهای صلیب سرخ درخواست می کردند که چند جلد کتاب برای آن ها بیاورند که این تعجب آن ها را بر می انگیخت که چگونه در این جا کتاب می خوانند اما باید گفت در اردوگاه های ما افراد بی سواد بودند که نهایتا حافظ قرآن و نهج البلاغه شدند و زبان انگلیسی را فرا گرفتند و از همه وقتشان به خوبی استفاده می کردند.

منتظر قائم تشریح کرد : این رزمنده ها بعد از آزادی از اسارت در رده های علمی و مسئولیتی مشغول به کار شدند و این ها همه نتیجه این بود که آن ها بر اعتقادات خود پایبند بودند و در مقابل دشمنان زیر همه فشارها و کتک های موجود سر خم نمی کردند .

وی در رابطه با احساس خود هنگام ورود به کشور بعد از سالها اسارت گفت : مسلما فردی که سالیان سال از کشورش دور بوده است در هنگام آزادی و دیدن خانواده اش بسیار خوشحال می شود اما باید گفت زندان محیطی آزاد برای رهایی از دغدغه های ذهنی و مادی بود و من در طول این ۷ سال و ۲ ماه، آزاد به معنای واقعی بودم  و اکنون در اسارت به سر می برم .

این جانباز آزاده ابراز داشت : هدف ما از رفتن و دفاع کردن از وطن به خاطر خداوند بود و امروز هم دلمان را به خداوند می سپاریم و تنها توکل مان به اوست و به توان و همت خود تکیه کرده و از هیچ جا تقاضایی نداریم .

منتظر قائم اظهار داشت : رزمندگان ما با سخت ترین شرایط توانستند از کوچکترین فرصت ها استفاده کنند و امروز شاید مشکلات و سختی هایی وجود داشته باشد اما محیط ها به گونه ای است که جوانان ما می توانند با تلاش به علم ، تقوا و ایمان دست یابند .

وی در پایان افزود : در دوران اسارت تنها دغدغه رزمندگان آزادی و دوری از خانواده هایشان بود ولی شاید جوانان امروز دغدغه هایشان بیشتر باشد در هر صورت با تلاش است که انسان ها به اهداف خود می رسد و امیدوارم که افراد با تلاششان و مسئولین با فراهم کردن امکانات زمینه پیشرفت افراد جامعه را فراهم کنند.

انتهای پیام/