به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پایگاه خبری رضوان خبر ، بدنبال اعتراضات اخیر کارکنان معترض شرکت چوب و کاغذ ایران چوکا برای روزهای متوالی بدلایل عدم پرداخت حقوق ثابت و مداوم ، و صد البته غیر فعال بودن کارخانه ، کارگران منتظر و چشم انتظار چرخه تولیدی چوکا در گفتگو با جمع حاضر به خبرنگار اعزامی در پاسخ گفتند : تا چرخ صنعت این کارخانه به گردش در نیاید و شاهد دود آن نباشیم همچنان شبانه روز به اعتراض در کارخانه خواهیم نشست . دیگران کاشتند ما خوردیم ما هم بکاریم تا دیگران درو کنند نه اینکه آتش بر پا کنند و سر کوب شویم ما بدنبال هیچ سیاست و هیج حزبی نیستیم تمام خواسته تالش به گردش افتادن چرخ صنعت چوکاست ، ما را به این حرفا و سیاست بازیها چکار حقوق و حرمت کارگر براه باشد این قشر جز به نجات خانواده و رفاح زن و فرزند در قیدو بند هیچ حاشیه ای نیست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رضوان خبر,
مروری گذرا بر تاریخچه صنعتی چوکا، تاسیس و عملیات اجرایی کارخانه چوب و کاغذ ایران چوکا در سال ۱۳۵۲ آغاز و تا سال ۱۳۵۷ به طول انجامید. مهرماه همان سال با اوج گیری انقلاب اسلامی و یک راه اندازی نمایشی مجموعه کارخانه افتتاح ، اما در کمترین زمان بعد از چند روز متوقف شد چون براساس قرارداد منعقد شده توسط شرکت چوکا با سازنده (استدلر هرتز ) کشور کانادا که می بایست بعد از تکمیل مدیریت و کارکنان ایرانی و خارجی و رساندن کارخانه به ظرفیت اسمی و آموزش پرسنل ؛ آن هنگام کارخانه را ترک و تحویل متخصصان ایرانی می دادند. متاسفانه پرسنل خارجی بدون توجه به تعهدادت خود و کارخانه چوکا ، کشور را ترک کردند. به همین سبب عملا تولید کارخانه با ۴ سال رکود کامل مواجع شد. سال ۱۳۶۱ یکبار دیگر تلاشهای و تصمیمات برنامه ریزی شده ای جهت راه اندازی و تداوم تولید در کارخانه آغاز شد و با تحویل کارخانه به سازمان صنایع ملی ایران در سال ۱۳۶۴ این تلاشها نتیجه بخش شدند و از همان سال به بعد کارخانه نسبت به گذشته به وضعیت مطلوب دست پیدا کرد.
اما در سال ۱۳۶۵ تصمیمات تازه ای در جهت جداسازی بخشهای جنگل و صنعت تحت مدیریت مستقل اتخاذ و شرکت با آن پیش زمینه برای تولید، به سه شرکت مستقل صنایع چوب اسالم و شرکت صنایع چوب و کاغذ ایران تحت پوشش سازمان صنایع ملی و شرکت جنگل شفارود تحت پوشش وزارت کشاورزی تجزیه شد. در نتیجه ماموریت حفظ ، بهره برداری و احیاء جنگل و تولید فرآورده های چوبی (تراورس، واشان، تخته و غیره) از حیطه فعالیت های شرکت چوکا خارج شد.
و حالا احوال امروز کارخانه چوکا این نام آشنای صنعت تالش در کمای تولید و مدیریت صنعتی فرو رفته است. قضاوت های فراوان هر رهگذر آشنا و غریبه گاهی ترمیم زخمهای دل کارگر را به کندی پیش میبرد. سالها تلاش شبانه روزی پدران صاحب صنعت این منطقه تماما به یکپارچه سازی تنظیم و حفظ این کارخانه بکار گرفته می شد و به نوعی خود را امانتدار این کارخانه میدانستند کارخانه بزرگ چوب و کاغذ ایران چوکا متاسفانه امروز در تلاطم امواج خروشان نظرات مختلف خاموش و بی صدا در بهترین نقطه سرزمین سرسبزم رها شده امواج بیکاری چه آسان این کشتی صنعت را به صخره های دیدگان زنها و فرزندان کارگر خسته و منتظر می کوباند.
چرخه صنعت چوکا در طول مدت عمر کاری خود جدای از منافع تولیدی و در آمدی برای کارگران و پرسنل زحمتکش خود ، نقش بسزای در اقتصاد سازنده منطقه ایفا میکند. به زبان ساده وابستگی شرکتهای بیمه ، بانکها و سایر ادارات دولتی به این کارخانه بر هیچ کس پوشیده نیست کمک های فراوانی که به واسطه این کارخانه در بسیاری از مراکز به مشارکت شاهد آن بودیم گواه خیر و برکت این کارخانه است. چوکا ضمن تامین دست مزد کارگر زحمتکش توسط همین قشر پر تلاش در هر ماه از سال میلیونها میلیون اقتصاد غیر مستقیم را برای دیگر کسبه از هر صنف و هر کاسبی به همراه دارد. مساحت این کارخانه و زمین اطراف این مجموعه در نوع خود بی نظیر است. به جرات می توان گفت دیگر تالش قادر به داشتن چنین فضایی برای ساخت هیچ کارخانه ای نخواهد بود. اشاره به وابستگی های اقتصادی تالش به این مجموعه صنعتی بیش از تصورات من و شماست پس نتیجه میگیریم رکود این کارخانه جدای از اینکه بیکاری تعداد قابل توجه ای کارگر و کارمند از هر میزان و از هر درچه ای که به همراه خواهد داشت می تواند رکود قابل ملاحظه ای از اقتصاد شهرهای اطراف خود را درگیر و مسموم تلخیهای خود کند.
پس با این اوصاف و با این نتیجه هیچ شهروند دلسوزی نمی توان خود را از این همراهی و همگام شدن با چوکا جدا بداند مردم شهرهای تالش بزرگ نباید نسبت به این رکود بی تفاوت عبور کنند چون به هیچ عنوان نمی توانیم خود را جدای از این بخش صنعت بیگانه کنار بنشینیم .
کارخانه چوب و کاغذ ایران چوکا این نام پر افتخار چرخه صنعت تالش بزرگ ، چشم امید مردم منطقه را به امید سازنده و روشن باید حفظ نمود. توهین های فراوان چه کوچک و چه بزرگ ، نادیده گرفتن دل زخمی کارگر صنعت و نگاه های منتظر زن و فرزندان هم وطن نباید به ناامیدی کشانده شود به امید روز های روشن برای صنعت چوب و کاغذ ایران ؛ چوکای سراسر افتخار هر روز .
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه