یادگیری مهارت های همسرداری تیشه ای بر ریشه طلاق

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از شهر مینوباور نمی کرد که تا چند دقیقه دیگر برای همیشه از او جدا می شود، تا آخر عمر بدون او. اما دیگر دیر شده بود. با خود می گفت چوب کدام کم کاری را می خورم؟ خودش هم نمی دانست چطور شد که کار زندگی که همه به آن غبطه می خوردند به اینجا کشید؟ اما انگار به بن بست رسیده بود. می خواست فریاد بزند اما حیف…

پدر و مادرش با نگاهشان سعی می کردند به او دلداری بدهند اما آشوبی که در درونشان حاکم بود بیشتر خودنمایی می کرد…

پدیده طلاق این روزها آنقدر فراگیر شده که هر شخصی با نگاهی به اطرافیان و اقوام و دوستان خود بعید است زوجی را نیابد که درگیر این بلای خانمان سوز نباشند.

برای این پدیده شوم دلایل مختلفی مطرح شده است. اما یکی از مهم ترین علل آن عدم آگاهی زوجین از مهارتهای همسرداری است. چیزی که اغلب مادرانی که صاحب دختران دم بخت هستند حتی در اولویت های چندم بعد از آشپزی و خانه داری و دیگر هنرها هم آن را قرار نمی دهند.

 تحمیل تجربیات تلخ زندگی گذشته (که متعلق به مختصات خاص زمان خودشان بوده است) به زوج های جوان، در کنار بی توجهی به نیازهای اساسی جوانان در شرف ازدواج (که چیزی غیر از جهیزیه و تشریفات است) مزید بر علت شده تا این دسته از والدین با دست خودشان فرزندانی که عمری با زحمت به عرصه رسانده اند به قهقرا بکشانند.

اما با نگاهی اجمالی به علل طلاقِ همین زوج های جوان که در پیرامون خودمان هم هستند، درمی یابیم که عدم آشنایی با خصوصیات رفتاری جنس مخالف و شناخت روحیات شریک زندگی و چگونگی رویارویی با تضارب آراء در زندگی مشترک زناشویی، باعث کشیده شدن کار زوجین تا پای دفتر طلاق است.

خانم های جوانی که به تازگی وارد زندگی مشترک شده اند، تصوراتی از زندگی جدید خود دارند که غالبا دور از واقعیت است. به علاوه اطلاعات اشتباهی که از منابع غیر موثق (مانند مادرانی که در بالا ذکر شد) درباره مدیریت روابط در زندگی دریافت می کنند، نقش انکار ناپذیری در گمراهی بیشتر آنها در این راه نرفته و مسیر پر پیچ و خم دارد.

بیشتر زوج های جوان هنوز به این باور نرسیده اند همان گونه که برای خرید یک کالا، فروشگاه ها و مراکز خرید گوناگون را از زیر پا درمی آورند که مبادا کالایی باشد که از نظرشان دور مانده باشد و زیباتر یا بهتر از چیزی باشد که خریده اند. باید برای دستیابی به یک برنامه همه جانبه زندگی هم به دنبال مراکز یا مشاورانی بگردند که راهنمایی های همه جانبه به آنها بدهند تا بتوانند با کسی که او را برای یک عمر انتخاب کرده اند با شناخت کامل و به دور از تشنج زندگی کنند.

اکثر زوجین فکر می کنند هر دو طرف (زن و شوهر) در مواجهه با مشکلات زندگی برداشت یکسانی دارند و واکنش یکسانی نشان می دهند. در حالی که بیشتر مواقع اینگونه نیست، به دلیل تفاوت های سرشتی که در دوجنس زن و مرد وجود دارد، عملکردها هم متفاوت است.

مشکلی که اکثر زوجین با یکدیگر دارند این است که انتظار دارند همسرشان مانند آنها فکر کند. حتی اگر تفاوت های ذاتی و فطری دو جنس زن و مرد را کنار بگذاریم، همین که بدانیم هر یک از زوجین فردی است که قریب بیست سال از عمر خود را در خانواده دیگری با خرده فرهنگ ها و سبک زندگی متفاوت و شرایطی متمایز از ما زندگی کرده است، کافی است تا قبول کنیم که تفکری جدید و رفتاری متفاوت بروز دهد.

چون هر دو طرف با تفکراتی که از ابتدای عمر با آن زندگی کرده اند و بزرگ شده اند و با اینفرض که عقاید و باورهایشان تغییرناپذیر است وارد زندگی مشترک می شوند، تلاش می کنند همسرشان را با شرایط خود وفق دهند. در این میان هرچه این تلاش برای تغییر طرف مقابل بیشتر شود جز یک رابطه فرسایشی که در لبه پرتگاه طلاق است نتیجه دیگری به دنبال نخواهد داشت.

برای شناخت روحیات شریک زندگی نیاز است به مشاورانی حاذق که متخصص این حوزه هستند مراجعه شود یا در کارگاه های مهارت آموزی زوج های جوان که از طرف مراکز معتبر برگزار می شود شرکت کرد.

مدیریت روابط در زندگی مشترک زناشویی در جایگاه مقایسه به مراتب از مدیریت یک اداره پیچیده‌ تر است زیرا این مدیریت برابر با پیچیدگی روح و روان انسان است که در تعامل با انسانی دیگر چند برابر و در مرحله بعدی با تولد فرزندان تشدید می‌شود.

یقینا اگر هریک از زوجین برای زندگی نوپای خود (که در این زمانه با سختی فراوان آن را آغاز کرده اند) ارزش قائل باشند. هر روز به دنبال راهی جدید برای شیرین تر کردن لحظات زندگی خود با همسرشان و صمیمی تر شدن روابطشان می گردند.

در نوشتار بعدی سعی خواهد شد در راستای شناخت بهتر زوجین از یکدیگر شماری از مصادیق تفاوت های رفتاری همسران در موقعیت های مختلف زندگی تشریح شود. امید است با آگاهی از این تفاوت ها، همسران جوان آشنایی بیشتری با مهارت های همسرداری پیدا کنند  و در زندگی به کار بندند.
ادامه دارد…
 

انتهای پیام/م