دختران ورزشکار اتوبوس بی کفایتی مسئولین را هُل دادند+تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از " بوتیا " کاروان ورزشی بانوان بخش گلباف در حال برگشت از المپیاد ورزشی توابع و بخش های کرمان، اتوبوس آن ها در مسیر بازگشت دچار نقص فنی می شود .
بانوان ورزشکار گلبافی  در حالی که تنها رئیس اداره تربیت بدنی گلباف به عنوان همراه، با آن ها بوده است؛ برای اینکه هر چه زودتر به شهر برسند مجبور می شوند  خودشان اتوبوس را هول داده تا ساعت یک نیمه شب حداقل طعمه گرگ ها نشوند.
بالاخره با تلاش بانوان ورزشکار مسیر دو ساعته زنگی آباد تا گلباف، 7ساعت به طول می انجامد و چشمان منتظر و دل های ناآرام خانواده هایشان با دیدن عزیزانشان آرام می گیرد.
این در حالی است که اتوبوسی را که برای حمل و نقل ورزشکاران هماهنگ شده بود به گفته خود مسئولین دچار مشکل بوده، ولی با این وجود در سایه غفلت و بی توجهی رئیس اداره تربیت بدنی گلباف از همین اتوبوس استفاده می شود.

یکی از ورزشکاران حاضر در کاروان ورزشی گلباف در گفت و گو با خبرنگار " بوتیا نیوز "  در رابطه با حادثه ای که در طول مسیر برای کاروان اتفاق افتاده است گفت:این سفر مشکلات زیادی داشت از جمله اینکه برای صرف غذا باید از اختیارآباد به شهر زنگی آباد می رفتیم و از طرفی هم غذا کیفیت مناسبی نداشت.

این بانوی ورزشکار ادامه داد:  مهم ترین مشکل ما در این مسابقات اتوبوسی بود که به عنوان وسیله نقلیه توسط اداره تربیت بدنی گلباف تامین شده بود.

وی تصریح کرد: هوا گرم بود و دیگر توان بازی کردن نداشتیم، کیف هایمان نیز در اتوبوس جا مانده بود، از آقای میرتاج الدینی خواستیم تا آب معدنی برایمان تهیه کنند، اما درجواب از ما پول می خواست و در نهایت هم چند بطری از داخل دستشویی پرکرد و به بچه ها داد!

بانوی ورزشکار گلبافی اضافه کرد: مسابقات تمام شد، سوار اتوبوس شدیم تا به طرف گلباف برگردیم، اما اتوبوس روشن نمی شد ، ما با وجود خستگی زیاد و زیر نگاه های سنگین مردم شهرهای دیگر، مجبور به هول دادن شدیم اما انگار حکایت هول دادن ما پایانی نداشت و اتوبوس دوباره میدان سرآسیاب کرمان خاموش شد،با این شرایط نا مناسب و در حالی که از گرسنگی و خستگی ضعفمان زده بود،بدون شام راهی جاده شدیم!

وی افزود: در میانه راه از حرکات ماشین و راننده متوجه شدیم که اتوبوس ترمز بریده است، نفسمان به شماره افتاده بود و ترس سراپایمان را فراگرفته بود، رحمت خداوند شامل حالمان شد که هنوز به سرازیری گدار نرسیده بودیم و اتوبوس پس از برخورد باکناره جاده متوقف شد.

این بانوی ورزشکار ادامه داد: همه گریه می کردیم چرا که قریب 32 نفر دختر وسط بیابان ،جایی که حتی گوشی هم آنتن نمی داد و بلاهایی که هرلحظه ممکن بود گریبان گیرمان شود. بیش از یک ساعت در آنجا منتظر ماندیم و کار دیگری از دستمان برنمی آمد تا اینکه اتوبوس مردان از راه رسید و ما را سوار کرد.

وی بیان کرد: خانواده های ما هم ساعت ها نگران و چشم به راه بودند، بعضی هم که فهمیدند اتوبوس خراب شده سراسیمه به دنبال فرزندانشان دل به جاده سپرده بودند، ورودی شهر که رسیدیم غوغایی به پا شد، گویی چند سال خانواده هایمان را ندیده بودیم،فقط گریه می کردیم و مادرانمان را بغل می گرفتیم،شب طولانی و هولناکی بود.

این ورزشکار در پایان عنوان کرد: بالاخره ساعت 2 بامداد به خانه رسیدیم و این کابوس شبانه را مرور می کردیم، آن شب خدا به ما رحم کرد، اما مسئولین حتی حاضر به قبول اشتباهاتشان نیستند و  عذرخواهی هم از ما نکردند!

به راستی چه کسی پاسخگو است؟

با وجود رخ دادن چندین باره اتفاقاتی مشابه برای ورزشکاران شهر گلباف، متاسفانه مسئولین استانی هیچ توجهی به این مسئله ندارند و باید حتما چند نفر جان خود را از دست بدهند که آن ها فکری برای ورزش گلباف بکنند.
مگر نه اینکه گلباف یک بخش محسوب می شود پس چرا بودجه ای برای ورزشی که مقام معظم رهبری موکدا جوانان را به آن توصیه کردند اختصاص نمی دهند.

این هم یک نمونه دیگر از بی کفایتی و کم لطفی مسئولین ورزش شهر،درحالی که تمام بخش ها با ولوو آمده بودند چرا ورزشکاران گلباف باید با اتوبوس 302 ،دارای نقص فنی و چنین شرایطی اعزام شوند،اگر در طول مسیر حادثه ای ناگوار برایشان رخ می داد چه کسی پاسخگو بود؟!

انتهای پیام/گ