تبریز در گذر از باغ شهر به کلانشهر/ شعله‌ی زیاده خواهی باغات تبریز را سوزاند!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، پای صحبت بزرگ‌ترها که بنشینی مدام از خاطرات تلخ و شیرینی خواهی شنید که مأمن تمام آنها جایی نیست جز باغ‌های سرسبز و چشمه‌سارهای روان تبریز. باغمیشه، کوچه باغ، باغ جبرئیل، تپلی باغی و باغ معروف، به راستی کدام تیشه و تبری چنین اشتهایی وصف‌ناپذیر داشت که توانست این حجم از آبادی و طراوت را ببلعد؟

آیا گوشی شنوا نعره‌های گوش خراش اره‌های سرسخت را نشنید که در هر یورش تکه‌ای از باغ همسایه‌اش را به تاراج برد! آیا دیده‌ای بینا ندید که چگونه آن مخمل سبز طعمه‌ی حریق زیاده خواهی‌ها شد؟ همه دیدیم و چشم بر این همه عصیان بستیم، شنیدیم وپنبه‌‌ای از جنس بی‌تفاوتی در گوش کردیم تا از آن همه زیبایی و سرزندگی تنها تکه پاره هایی ناچیز بر جای ماند.

سرانه‌ی فضای سبز تبریز یک سوم استاندارد جهانی

مدیر گروه فضای سبز دانشگاه تبریز در گفت‌وگو با آناج از اجحافی که در حق فضای سبز شهر تبریز رفته زبان به کنایه گشوده و می‌گوید: مطابق استانداردهای جهانی سرانه فضای سبز درون شهری به ازای هر فرد می‌بایست ۲۵ متر مربع باشد که این میزان هم اکنون در شهر تبریز کمتر از 9 متر مربع است.

احمد حامی می‌افزاید: فقر فضای سبز درون شهری در مناطق شمال، جنوب و مرکز شهر تبریز مشهودتر از سایر نقاط شهریست و می بایست بهبود وضعیت این مناطق با توجه به ضرورت موجود و نیز پتانسیل های آن در اولویت کاری متولیان امر قرار گیرد.

وی عدم پراکنش صحیح پارک‌ها و فضاهای سبز را دیگر مشکل پیش روی شهروندان تبریزی عنوان کرده و ادامه می‌دهد: تجزیه و تحلیل نقشه های هوایی و بافرینگ نشان از عدم پراکنش صحیح فضاهای سبز درون شهری دارد؛ به طوری که تنها ۳۰ درصد از جمعیت شهری دسترسی مستقیم به این فضاها دارند.

70 درصد شهروندان تبریزی از دسترسی آسان به فضای سبز محروم‌اند

این کارشناس فضای سبز در حالی خبر از محرومیت 70 درصدی شهروندان تبریزی از دسترسی آسان به فضاهای سبز درون شهری می‌دهد که استفاده‌ی نابجا از گونه های غیر بومی و ناهماهنگ با موارد به کار گیری را از دیگر معایب فضای سبز شهری عنوان می کند.

به گفته‌ی وی استفاده از گونه های غیر بومی بدلیل عدم مطابقت شرایط رشد آن با وضعیت آبی و خاکی منطقه منجر به طولانی شدن پروسه‌ی نمود و ثمردهی آنان می‌شود؛ کما اینکه برخی از این گونه با وضعیت آب و هوایی منطقه سازگار نیستند.

مدیر گروه فضای سبز دانشگاه تبریز استفاده از گونه های بومی را به دلیل انطباق با اقلیم منطقه و نیز و دسترسی آسان را بهترین گزینه برای بهبود مشکلات فضاهای سبز عنوان کرده و تصریح می‌کند: در صورت استفاده از این گونه‌ها سرعت احیای فضای سبز افزایش و هزینه های ثانویه همچون آبرسانی و سم پاشی کاهش می یابد.

بلایی که تراکم فروشی بر سر شهر آورد                                            

مدیر عامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری تبریز نیز در گفت‌وگو با آناج وضعیت فضای سبز درون شهری را در مقایسه با 3 دهه‌ی قبل اسفناک توصیف می‌کند و بیان می‌دارد: تغییرات گسترده در کاربری های فضای سبز و تبدیل آن به سازه های فیزیکی و نیز فروش تراکم از جمله‌ی عوامل موثر در کاهش سرسبزی های تبریز طی دهه های اخیر است.

محمدحسین حسن زاده گسترش فضای سبز درون شهری را به دلیل وجود محدودیت های خاص خود امری تخصصی و نیازمند توجه به ابعاد مختلفی همچون محیط و شرایط اقلیمی عنوان کرده و تصریح می کند: با مطالعات انجام شده و بهره گیری از علم روز دنیا فضای سبز شهر تبریز را گسترش خواهیم داد.

وی در تشریح اهم اقدامات انجام شده توسط سازمان مطبوعش می گوید: در سال 92 مساحت تمامی فضاهای سبز شهر تبریز در حدود2 هزار و 400 هکتار بوده است که با تلاش های صورت گرفته این رقم به 3هزار و 200 هکتار در سال جاری افزایش پیدا کرده است.

احیاء فضای سبز مشارکت مردم را می‌طلبد

حسن زاده کاشت 200 هزار اصله درخت و نیز 800 هزار اصله درختچه را از جمله‌ی اقدامات انجام شده برای بهبود وضعیت فضای سبز شهر تبریز عنوان و تصریح می کند: احیای کامل آسیب های فضای سبز نیاز به همکاری تمامی دستگاه ها و نیز مشارکت مردمی دارد.

مدیرعامل سازمان پارک ها و فضای سبز شهرداری تبریز حراست و جلوگیری از دست اندازی فضاهای سبز موجود را یکی دیگر از دغدغه های این سازمان برشمرده و اضافه می‌کند: تصمیم استانداری آذربایجان شرقی مبنی بر جلوگیری از هر گونه تغییر کاربری فضای سبز اتفاق خوبی برای حفظ ذخایر موجود بوده است.

طبق مصوبه هیئت وزیران شهرداران موظف به ارتقا سرانه  فضای سبز به میزان یک متر مربع در کلانشهر ها هستند لکن قضاوت در باره‌ی میزان موفقیت در نیل به این هدف تنها با گذر زمان مشخص خواهد شد.

آنچه که مشهود است فضای سبز تبریز طی اعصار گذشته مورد دستبردهای گسترده قرار گرفته، دستبردهایی که به بهانه های مختلف همچون توسعه، شهرسازی، عمران و واژه هایی از این دست انجام شده وحاصل آن چیزی نبوده مگر کلاه گشادی که برسر شهروندان و نسل های آتی رفته است.

 خوش خیالیست اگر فقط یک لحظه در این اندیشه باشیم که کابوس تغیییر کاربری و خشکاندن عمدی باغات به اتمام رسیده باشد. برای اثبات این ادعا کافی است سری به محله‌ی قراملک بزنید تا ببینید چگونه باغات این محله در اوج بی مهری با تشنگی و علف های هرز و تلخاب گازوئیل در حال دست و پنجه نرم کردن هستند و مالکان سرخوش از خواب غفلت مسئولان، با رویای صاحب شدن به اراضی تغییر کاربری یافته، شب را سحر می کنند.

انتهای پیام/م