به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چشم برخوار، فتنه از ماده ی «فِ ت نِ» است و در فرهنگ های لغت به آشوب، بلوا، جنجال، آفت و بلا معنی شده، در برخی هم به آزمون و آزمودن و امتحان معنی شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, چشم برخوار،,اما آنچه در ذهن ما از فتنه نقش می بندد این است که گروه یا حزب یا جناحی در یک کشور و نظام و حکومت که با سیاست های ریز و کلان آن مخالف هستند، دست به آشوب و بلوا می زنند؛ البته نه صرفاً آشوب و بلوا؛ بلکه آشوب می کنند با هدف سد راه شدن برای حرکت آن حکومت یا ایجاد خلل در حرکت و اهداف آن نظام و یا ایجاد تغییر در مسیر حرکت و یا حتی براندازی آن نظام و حکومت و تا هر جا و هر مرحله ای که توانشان اقتضا کند پیش می روند! مانند فتنه سال ۸۸ (همان ۱۳۸۸) که گروهی از مخالفین و فریب خوردگان نظام اسلامی ایران به بهانه انتخابات و با همان اهداف شومی که گفته شد – که البته توانشان تا حد ایجاد خلل در حرکت این نظام بود – دست به آشوب و بلوا زدند!
,
, , اگر کمی بیشتر تفکر کرده و کمی دورتر را نگاه کنیم به ده سال قبل تر روانه می شویم؛ یعنی سال ۷۸ و فتنه و مسائل پیچیده اش؛ مانند همان قضایای کوی دانشگاه که زبان زد هم شده است اتفاقا و همگی صرفاً همین را شنیده ایم و بیش از آن را به هر دلیلی نداشته ایم هنوز! اما می دانیم آشوبگران آن سال هم توانشان در حد ایجاد خلل در حرکت نظام بود نه بیشتر که بیش از این را گمان نکنم ذهن هایمان قَد بدهد!
,اما وقتی کمی با تاریخ همراه می شویم و این تاریخ دستمان را می گیرد و تا حدود یک قرن و اندی سال، قبل ترمان می برد؛ جایی که فتنه ای دیگر به پا شد یعنی حوالی سال ۱۲۸۸… آنجا خبرهایی هست و فتنه ها و آشوب هایی؛ ولی با یک تفاوت؛ و آن اینکه فتنه گران و آشوب و بلوا به پا کنندگان آن سال، کمی بیش از این فتنه های نزدیکتر ما قدرت داشتند، نه تنها صد راه حرکت آن انقلاب و حکومت در حال تشکیل نطفه شدند، نه تنها باعث ایجاد خلل در حرکت و اهداف آن شدند؛ بلکه مسیر حرکت آن را نیز تغییر دادند و منحرفش کردند، حتی اوضاع آن سال ها کمی وخیم تر از این حرف ها هم هست و آن؛ اینکه حتی رهبر آن جریان و نظام نو پا را هم به چوبه ی دار آویختند و آب از آسیاب تکان نخورد!
,آن روزها نهضتی در حال شکل گیری بود با عنوان «نهضت عدالت خانه» که مخالفان و آشوب گرها آن را منحرف کردند البته نه با جار و جنجال و آشوب خیابانی؛ بلکه خیلی خاموش و آرام؛ با نفوذ در قلب مردم و اطرافیان علما و آن نهضت تبدیل شد به «نهضت مشروطه» و رهبرش را به جرم مخالفت با آن به دار آویختند و مردم ایستادند و نگاه کردند و آب از آب تکان نخورد! و به همین راحتی رهبر نهضت مشروطه؛ شیخ شهید، آیت الله فضل الله نوری را از چوبه ی دار به پایین آویختند…
,اما در اینجا ذکر دو نکته ضروری است: اول اینکه اگر آن زمان علمای نجف به دلیل نداشتن اطلاعات لازم و کافی نبودن وسایل ارتباطی، با جریان مشروطه همراه شده بودند و اَنگ تندروی به شیخ فضل الله نوری می زدند؛ امروز نیز برخی علما نه در نجف، بلکه در کشور خودمان و شهر قم، با این حجم وسایل ارتباطی و خبری وسیع، از همه جا بی خبر و … و دوم اینکه هیچ آیه و روایت و بشارت و وحی ای نیامده است که در این انقلاب نیز قرار نیست هیچ گونه خلل و انحراف و … رخ دهد!
,پس کمی به هوش باشیم و در جهت حفظ و اعتلای آن تلاش کنیم.
,مجید شریفی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه