به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ملایری‌ها؛ حاج محمد رشید قهری مشهور به رشید خان قهری فرزند عبدالرسول خان در سال ۱۳۰۱ هجری شمسی در قریه ننج ملایر متولد شد و نسبت وی با سه پشت به قهرمان خان قهری شاعر مشهور ملایری و صاحب کتاب «سفینه‌النجاه» می‌رسد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ملایری‌ها,وی تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود گذرانید اما با اینکه از استعدادی سرشار و حافظه‌ای قوی برخوردار بود نتوانست برای ادامه تحصیل راهی شهر و یا حوزه‌های علمیه شود، لکن ازآنجایی‌که به قرآن و علوم دینی و مقدمات عربی علاقه داشت این علوم را نزد آقا شیخ علاءالدین و آقا شیخ محمد قهری در ننج فراگرفت و پیوسته در جلسات قرائت و تفسیر و تجوید قرآن این بزرگان و عالمان شرکت می‌کرد.
پدر وی در علم پزشکی سنتی دستی داشت و از طریق فروش داروهای گیاهی و طبابت امرار معاش می‌کرد. محمد رشید نیز کسب و پیشه پدر را ادامه داد و در هر فرصتی که پیش می‌آمد به مطالعه می‌پرداخت. وی شعر هم می‌سرود و صدای خوشی داشت. «سفینه قهرمانیه» را بازنویسی نمود و به چاپ رسانید. کتابی هم در شناخت حضرت علی علیه‌السلام تألیف کرد که متأسفانه عمرش کفاف نداد تا آن را به چاپ برساند.
حاج محمد رشید پس از ازدواج با دختر شیخ علاءالدین مدت کوتاهی در ننج باقی ماند و سپس به ملایر مهاجرت نمود و در آن هنگام که ملایر بیش از ۲ الی ۳ جلسه قرائت قرآن نداشت به تشکیل و تأسیس هیئت قرآنی از ننجی های مقیم ملایر و شیرین‌آباد اقدام کرد که بعدها از افراد دیگری و از هر طبقه و قشری به آن پیوستند.
وی به‌عنوان مدرس، معلم و مفسر قرآن، هدایت این جلسات را که در شب‌های جمعه هر هفته در منازل اعضاء هیئت تشکیل می‌شد به عهده گرفت و شاگردان زیادی را تربیت کرد که هر یک از آنان بعدها خود صاحب کرسی تعلیم و تدریس علوم قرآنی شدند. ازجمله مرحوم میرزا مراد خانجانی، حاج مراد خانجانی، حاج حسین خانجانی، حاج‌آقا یادگاری، حاج اسدالله ضیایی، دکتر حسن قهری صارمی، حسین قهری صارمی، مرحوم تقی کمالی، حاج غلام حسینی، آقای وحیدنیا(کهزادی)، رفت آشفته، احمدعلی خان قهری، عباس علی‌خان قهری، محمد قهری، مرحوم سرهنگ عظیمی و علی‌خان قهری.
حاج محمد رشید قهری سرانجام در سال ۱۳۵۸ به سرای باقی شتافت.
آن زمانی که هنوز تلویزیون اختراع نشده بود، مردم بیشتر در شب‌نشینی با مشاعره خانوادگی خود را سرگرم می‌کردند. در ادامه از نمونه اشعار وی چند بیتی را می‌آوریم تا با سبک شاعر و افکارش بیشتر آشنا شویم.
ثابت آمد بر آدمی ز ازل صادق القول و استعداد و عمل
ثمن بخس را متاع کثیر ندهد هیچ عاقلی به‌مثل
ثوب پاکت اگر بود مطلوب مکن آلوده‌اش به رجس و دغل
ثبت شد بر جریده اعمال عمل بنده بی‌خطا و زلل
ثمری نیست حاصل ایام قهر یابند گیر از این مجمل
حسین برزگر
انتهای پیام/م
وی تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود گذرانید اما با اینکه از استعدادی سرشار و حافظه‌ای قوی برخوردار بود نتوانست برای ادامه تحصیل راهی شهر و یا حوزه‌های علمیه شود، لکن ازآنجایی‌که به قرآن و علوم دینی و مقدمات عربی علاقه داشت این علوم را نزد آقا شیخ علاءالدین و آقا شیخ محمد قهری در ننج فراگرفت و پیوسته در جلسات قرائت و تفسیر و تجوید قرآن این بزرگان و عالمان شرکت می‌کرد.
پدر وی در علم پزشکی سنتی دستی داشت و از طریق فروش داروهای گیاهی و طبابت امرار معاش می‌کرد. محمد رشید نیز کسب و پیشه پدر را ادامه داد و در هر فرصتی که پیش می‌آمد به مطالعه می‌پرداخت. وی شعر هم می‌سرود و صدای خوشی داشت. «سفینه قهرمانیه» را بازنویسی نمود و به چاپ رسانید. کتابی هم در شناخت حضرت علی علیه‌السلام تألیف کرد که متأسفانه عمرش کفاف نداد تا آن را به چاپ برساند.
حاج محمد رشید پس از ازدواج با دختر شیخ علاءالدین مدت کوتاهی در ننج باقی ماند و سپس به ملایر مهاجرت نمود و در آن هنگام که ملایر بیش از ۲ الی ۳ جلسه قرائت قرآن نداشت به تشکیل و تأسیس هیئت قرآنی از ننجی های مقیم ملایر و شیرین‌آباد اقدام کرد که بعدها از افراد دیگری و از هر طبقه و قشری به آن پیوستند.
وی به‌عنوان مدرس، معلم و مفسر قرآن، هدایت این جلسات را که در شب‌های جمعه هر هفته در منازل اعضاء هیئت تشکیل می‌شد به عهده گرفت و شاگردان زیادی را تربیت کرد که هر یک از آنان بعدها خود صاحب کرسی تعلیم و تدریس علوم قرآنی شدند. ازجمله مرحوم میرزا مراد خانجانی، حاج مراد خانجانی، حاج حسین خانجانی، حاج‌آقا یادگاری، حاج اسدالله ضیایی، دکتر حسن قهری صارمی، حسین قهری صارمی، مرحوم تقی کمالی، حاج غلام حسینی، آقای وحیدنیا(کهزادی)، رفت آشفته، احمدعلی خان قهری، عباس علی‌خان قهری، محمد قهری، مرحوم سرهنگ عظیمی و علی‌خان قهری.
حاج محمد رشید قهری سرانجام در سال ۱۳۵۸ به سرای باقی شتافت.
آن زمانی که هنوز تلویزیون اختراع نشده بود، مردم بیشتر در شب‌نشینی با مشاعره خانوادگی خود را سرگرم می‌کردند. در ادامه از نمونه اشعار وی چند بیتی را می‌آوریم تا با سبک شاعر و افکارش بیشتر آشنا شویم.
ثابت آمد بر آدمی ز ازل صادق القول و استعداد و عمل
ثمن بخس را متاع کثیر ندهد هیچ عاقلی به‌مثل
ثوب پاکت اگر بود مطلوب مکن آلوده‌اش به رجس و دغل
ثبت شد بر جریده اعمال عمل بنده بی‌خطا و زلل
ثمری نیست حاصل ایام قهر یابند گیر از این مجمل
حسین برزگر
انتهای پیام/م
وی تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود گذرانید اما با اینکه از استعدادی سرشار و حافظه‌ای قوی برخوردار بود نتوانست برای ادامه تحصیل راهی شهر و یا حوزه‌های علمیه شود، لکن ازآنجایی‌که به قرآن و علوم دینی و مقدمات عربی علاقه داشت این علوم را نزد آقا شیخ علاءالدین و آقا شیخ محمد قهری در ننج فراگرفت و پیوسته در جلسات قرائت و تفسیر و تجوید قرآن این بزرگان و عالمان شرکت می‌کرد.
پدر وی در علم پزشکی سنتی دستی داشت و از طریق فروش داروهای گیاهی و طبابت امرار معاش می‌کرد. محمد رشید نیز کسب و پیشه پدر را ادامه داد و در هر فرصتی که پیش می‌آمد به مطالعه می‌پرداخت. وی شعر هم می‌سرود و صدای خوشی داشت. «سفینه قهرمانیه» را بازنویسی نمود و به چاپ رسانید. کتابی هم در شناخت حضرت علی علیه‌السلام تألیف کرد که متأسفانه عمرش کفاف نداد تا آن را به چاپ برساند.
حاج محمد رشید پس از ازدواج با دختر شیخ علاءالدین مدت کوتاهی در ننج باقی ماند و سپس به ملایر مهاجرت نمود و در آن هنگام که ملایر بیش از ۲ الی ۳ جلسه قرائت قرآن نداشت به تشکیل و تأسیس هیئت قرآنی از ننجی های مقیم ملایر و شیرین‌آباد اقدام کرد که بعدها از افراد دیگری و از هر طبقه و قشری به آن پیوستند.
وی به‌عنوان مدرس، معلم و مفسر قرآن، هدایت این جلسات را که در شب‌های جمعه هر هفته در منازل اعضاء هیئت تشکیل می‌شد به عهده گرفت و شاگردان زیادی را تربیت کرد که هر یک از آنان بعدها خود صاحب کرسی تعلیم و تدریس علوم قرآنی شدند. ازجمله مرحوم میرزا مراد خانجانی، حاج مراد خانجانی، حاج حسین خانجانی، حاج‌آقا یادگاری، حاج اسدالله ضیایی، دکتر حسن قهری صارمی، حسین قهری صارمی، مرحوم تقی کمالی، حاج غلام حسینی، آقای وحیدنیا(کهزادی)، رفت آشفته، احمدعلی خان قهری، عباس علی‌خان قهری، محمد قهری، مرحوم سرهنگ عظیمی و علی‌خان قهری.
حاج محمد رشید قهری سرانجام در سال ۱۳۵۸ به سرای باقی شتافت.
آن زمانی که هنوز تلویزیون اختراع نشده بود، مردم بیشتر در شب‌نشینی با مشاعره خانوادگی خود را سرگرم می‌کردند. در ادامه از نمونه اشعار وی چند بیتی را می‌آوریم تا با سبک شاعر و افکارش بیشتر آشنا شویم.
ثابت آمد بر آدمی ز ازل صادق القول و استعداد و عمل
ثمن بخس را متاع کثیر ندهد هیچ عاقلی به‌مثل
ثوب پاکت اگر بود مطلوب مکن آلوده‌اش به رجس و دغل
ثبت شد بر جریده اعمال عمل بنده بی‌خطا و زلل
ثمری نیست حاصل ایام قهر یابند گیر از این مجمل
حسین برزگر
انتهای پیام/م
وی تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود گذرانید اما با اینکه از استعدادی سرشار و حافظه‌ای قوی برخوردار بود نتوانست برای ادامه تحصیل راهی شهر و یا حوزه‌های علمیه شود، لکن ازآنجایی‌که به قرآن و علوم دینی و مقدمات عربی علاقه داشت این علوم را نزد آقا شیخ علاءالدین و آقا شیخ محمد قهری در ننج فراگرفت و پیوسته در جلسات قرائت و تفسیر و تجوید قرآن این بزرگان و عالمان شرکت می‌کرد.
پدر وی در علم پزشکی سنتی دستی داشت و از طریق فروش داروهای گیاهی و طبابت امرار معاش می‌کرد. محمد رشید نیز کسب و پیشه پدر را ادامه داد و در هر فرصتی که پیش می‌آمد به مطالعه می‌پرداخت. وی شعر هم می‌سرود و صدای خوشی داشت. «سفینه قهرمانیه» را بازنویسی نمود و به چاپ رسانید. کتابی هم در شناخت حضرت علی علیه‌السلام تألیف کرد که متأسفانه عمرش کفاف نداد تا آن را به چاپ برساند.
حاج محمد رشید پس از ازدواج با دختر شیخ علاءالدین مدت کوتاهی در ننج باقی ماند و سپس به ملایر مهاجرت نمود و در آن هنگام که ملایر بیش از ۲ الی ۳ جلسه قرائت قرآن نداشت به تشکیل و تأسیس هیئت قرآنی از ننجی های مقیم ملایر و شیرین‌آباد اقدام کرد که بعدها از افراد دیگری و از هر طبقه و قشری به آن پیوستند.
وی به‌عنوان مدرس، معلم و مفسر قرآن، هدایت این جلسات را که در شب‌های جمعه هر هفته در منازل اعضاء هیئت تشکیل می‌شد به عهده گرفت و شاگردان زیادی را تربیت کرد که هر یک از آنان بعدها خود صاحب کرسی تعلیم و تدریس علوم قرآنی شدند. ازجمله مرحوم میرزا مراد خانجانی، حاج مراد خانجانی، حاج حسین خانجانی، حاج‌آقا یادگاری، حاج اسدالله ضیایی، دکتر حسن قهری صارمی، حسین قهری صارمی، مرحوم تقی کمالی، حاج غلام حسینی، آقای وحیدنیا(کهزادی)، رفت آشفته، احمدعلی خان قهری، عباس علی‌خان قهری، محمد قهری، مرحوم سرهنگ عظیمی و علی‌خان قهری.
حاج محمد رشید قهری سرانجام در سال ۱۳۵۸ به سرای باقی شتافت.
آن زمانی که هنوز تلویزیون اختراع نشده بود، مردم بیشتر در شب‌نشینی با مشاعره خانوادگی خود را سرگرم می‌کردند. در ادامه از نمونه اشعار وی چند بیتی را می‌آوریم تا با سبک شاعر و افکارش بیشتر آشنا شویم.
ثابت آمد بر آدمی ز ازل صادق القول و استعداد و عمل
ثمن بخس را متاع کثیر ندهد هیچ عاقلی به‌مثل
ثوب پاکت اگر بود مطلوب مکن آلوده‌اش به رجس و دغل
ثبت شد بر جریده اعمال عمل بنده بی‌خطا و زلل
ثمری نیست حاصل ایام قهر یابند گیر از این مجمل
حسین برزگر
انتهای پیام/م
وی تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود گذرانید اما با اینکه از استعدادی سرشار و حافظه‌ای قوی برخوردار بود نتوانست برای ادامه تحصیل راهی شهر و یا حوزه‌های علمیه شود، لکن ازآنجایی‌که به قرآن و علوم دینی و مقدمات عربی علاقه داشت این علوم را نزد آقا شیخ علاءالدین و آقا شیخ محمد قهری در ننج فراگرفت و پیوسته در جلسات قرائت و تفسیر و تجوید قرآن این بزرگان و عالمان شرکت می‌کرد.
,پدر وی در علم پزشکی سنتی دستی داشت و از طریق فروش داروهای گیاهی و طبابت امرار معاش می‌کرد. محمد رشید نیز کسب و پیشه پدر را ادامه داد و در هر فرصتی که پیش می‌آمد به مطالعه می‌پرداخت. وی شعر هم می‌سرود و صدای خوشی داشت. «سفینه قهرمانیه» را بازنویسی نمود و به چاپ رسانید. کتابی هم در شناخت حضرت علی علیه‌السلام تألیف کرد که متأسفانه عمرش کفاف نداد تا آن را به چاپ برساند.
,حاج محمد رشید پس از ازدواج با دختر شیخ علاءالدین مدت کوتاهی در ننج باقی ماند و سپس به ملایر مهاجرت نمود و در آن هنگام که ملایر بیش از ۲ الی ۳ جلسه قرائت قرآن نداشت به تشکیل و تأسیس هیئت قرآنی از ننجی های مقیم ملایر و شیرین‌آباد اقدام کرد که بعدها از افراد دیگری و از هر طبقه و قشری به آن پیوستند.
,وی به‌عنوان مدرس، معلم و مفسر قرآن، هدایت این جلسات را که در شب‌های جمعه هر هفته در منازل اعضاء هیئت تشکیل می‌شد به عهده گرفت و شاگردان زیادی را تربیت کرد که هر یک از آنان بعدها خود صاحب کرسی تعلیم و تدریس علوم قرآنی شدند. ازجمله مرحوم میرزا مراد خانجانی، حاج مراد خانجانی، حاج حسین خانجانی، حاج‌آقا یادگاری، حاج اسدالله ضیایی، دکتر حسن قهری صارمی، حسین قهری صارمی، مرحوم تقی کمالی، حاج غلام حسینی، آقای وحیدنیا(کهزادی)، رفت آشفته، احمدعلی خان قهری، عباس علی‌خان قهری، محمد قهری، مرحوم سرهنگ عظیمی و علی‌خان قهری.
,حاج محمد رشید قهری سرانجام در سال ۱۳۵۸ به سرای باقی شتافت.
,آن زمانی که هنوز تلویزیون اختراع نشده بود، مردم بیشتر در شب‌نشینی با مشاعره خانوادگی خود را سرگرم می‌کردند. در ادامه از نمونه اشعار وی چند بیتی را می‌آوریم تا با سبک شاعر و افکارش بیشتر آشنا شویم.
,ثابت آمد بر آدمی ز ازل صادق القول و استعداد و عمل
,ثمن بخس را متاع کثیر ندهد هیچ عاقلی به‌مثل
,ثوب پاکت اگر بود مطلوب مکن آلوده‌اش به رجس و دغل
,ثبت شد بر جریده اعمال عمل بنده بی‌خطا و زلل
,ثمری نیست حاصل ایام قهر یابند گیر از این مجمل
,
, حسین برزگر
,انتهای پیام/م
,]
ارسال دیدگاه