از گمنامی تا بازگشت به خانه بعد از 31 سال+ تصویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فراهان خبر؛ هوا گرم و باد سوزان تابستانی شلاق گرما را بر صورت روستائیان می نوازد، خبری به کوتاهی یک جمله برای یک مادر پیر، برخی از مسئولین را راهی دهستان تلخاب از توابع شهرستان فراهان کرده است، تعدادی از پدران شهدای تلخاب هم در خانه شهید کنار مسئولین حاضر شدند.

شهید بزرگوار  "یعقوب تلخابی" (از سربازان ارتش جمهوری اسلامی ایران )ا هم وارد یک آزمون بزرگ الهی شد و در ۲۰ اسفندماه سال ۱۳۶۴ در منطقه کوشک به شهادت رسیده است، پیکر مطهرش سال‌ها در بیابان‌های جنوب همچون حضرت زهرا(س) بی مزار و گمنام ماند. از آنجایی که خداوند موسی(ع) را به مادرش برگرداند، مادر می‌خواهم این مژده را به شما بدهم که بعد از ۳۱ سال پیکر پسر شما هم پیدا شده است...»

خواهرها و برادرها که تا این لحظه بی صدا اشک می ریختند با شنیدن این سخن صدای گریه‌هایشان بلند شد، مادر هم در حالی که اشک از چشمانش جاری بود، دستانش را به سوی آسمان بلند کرد و خدا را به زبان ترکی شکر  می گفت.

مادر شهید همانند سایر مادر شهدا صبور تر از همه اعضای خانواده با این خبر برخورد می‌کند، مادری که هر روز چشمش به در بود و آرزوی شنیدن خبر بازگشت پسرش را داشت اما امروز صبورانه به آن گوش می‌سپارد.

خانواده شهید تلخابی همه در این مجلس از شهیدشان می‌گویند و اشک می‌ریزند، این خانواده امروز ۲ غائب دارد، خواهر شهید که در یک سانحه آتش سوزی از دنیا رفته و پدر شهید که ۸ سال پیش درگذشته است.

امروز در حالی خبر بازگشت یوسف را می آورند که یعقوب چشم از دنیا فرو بسته است، آری پدر بزرگترین غائب این جمع است، پدری که در زمان حیاتش همچو یعقوب به دنبال گمشده اش بود اما اثری از فرزند شهیدش نیافت و چشم انتظار شهیدش، چشم از دنیا فرو بست و موفق نشد در دنیا شهیدش را زیارت کند.

مادر شهید از دلتنگی‌های پدر یعقوب برای ما بیان می کند و از سال‌های چشم انتظاری که پدر را از پای درآورد، می گوید: پدر شهید همیشه با عکس شهید درد و دل می‌کرد، در نجواهای شبانه اش با خدایش از فراق یوسف می گفت و دعایش رسیدن خبری از یوسف بود.

او با سوز دل از خاطرات شهید می گوید: یعقوب از همه فرزندان مهربان تر بود، وقتی که بار سوم راهی جبهه شد، شهادتش به خودش الهام شده بود، هنگام خداحافظی مرا در آغوش گرفت و تا می توانست گریه کرد و حلالیت طلبید، گویی می دانست که آخرین دیدار ماست، شبی در ماه رمضان خواب دیدم دخترم که مرحوم شده در وسط حیاط ایستاده است، هواپیمایی بالای سر خانه مان که پرچم انقلاب اسلامی دارد، متوقف شد و تابوتی را بالای پشت بام منزل گذاشت، رفتم تا در تابوت را بازکنم که از خواب بیدار شدم.

محمدعلی برادر کوچک شهید می‌گوید: امسال که از کربلا برگشتم، خواب دیدم که پیکر برادرم برگشته است و آن را در میان خانه گذاشته اند،پارچه را از روی صورتش کنارم زدم و روی برادر را دیدم، صورتش همانند عکسش بود اما بدنش نحیف و لاغر شده بود.

عباس برادر دیگر شهید در حالی که اشک می ریزد، بیان کرد: خدا را شکر که چشم انتظاری مادرم به پایان رسید، ۲ سال پیش برای آزمایش DNA اقدام کردیم، در گلزار شهدای تلخاب، قبر شهید مشخص شده و سنگ قبرش هم انداخته شد و همسفران شهیدش در گلزار شهدای تلخاب هم منتظر بازگشت یعقوب بودند بالاخره انتظار همه به سر رسید و بردارم برمی گردد و در آغوش وطن در کنار همفسران شهیدش و پدرم آرام می گیرد.

" شهید یعقوب تلخابی" فرزند قربانعلی در تاریخ ۵ مردادماه ۱۳۴۵ در دهستان تلخاب فراهان متولد شد، شهید تلخابی از سربازان ارتش جمهوری اسلامی ایران و جزو نیروهای لشگر ۸۱ کرمانشاه بوده که در ۲۰ اسفندماه سال ۱۳۶۴ در منطقه کوشک به شهادت رسیده است.

پیکر شهید تلخابی بزودی در دهستان تلخاب فراهان تشییع می شود.

انتهای پیام/