به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هزار نیوز؛ بچه های آن روز از جنس معرفت بودن ، ماه رمضانشان با روزه و شب زنده داری بود و شب های قدر که می شد تمام دغدغه شان جمع کردن بچه ها در نماز خونه کوچک دانشگاه و خواندن نماز شب و قرائت قران و دعا و تدارک دیدن سحری برای بچه های دیگر، در این راه استاد ودانشجو و کارمند از هیچ تلاشی دریغ نمی کردند ماه محرم هم که می شد لباس سیاه می پوشیدند و با راه اندازی هیات ارادت خود را به سید وسالار شهیدان نشان میدادند و گاهی پشت درب دفتر رییس دانشگاه صف می کشیدن و بادر دست داشت دست نوشته ای خواستار کمک بودن برای برگزاری ده صبح زیارت عاشورا و روضه خوانی در روزهای تاسوعا وعاشورا ودادن غذای نذری.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هزار نیوز,انصافا مسئولین دانشگاه هم همکاری خیلی خوبی داشتند و بچه ها هم با اندک توجیبی هم که داشتن یا حتی از خرج ماهیانه خود می زدند و سهمی در غذای نذری داشتند و عشاق الحسین (ع) بودند.
یادواره شهدا برگزار شد ؛ چه یادواره ای که تحسین همه و لبخند رضایت برلبان خانواده معظم شهدا نشاند؛ چراکه با عشق بود وبس، همه آمده بودند استاد و دانشجو ، بازاری و کارمند، مسیولین ومردم شهر وهمه وهمه ،ان شاالله خداوند نیز قبول کرده باشد.
آن روز کلاس درس اساتید و دانشجویان رنگ وبوی دیگری داشت مزین شده بود به عطر شهدا و آنها نیز سرمست از این حضور، سنگ نوشته ای نیز به یاد این بزرگداشت تهیه شد و در دانشگاه نصب شد.
سال بعد که شهید گمنام در شهرستان تشیع شد بچه ها درخواست شهید گمنام برای دانشگاه داشتند که هرچند درخواست خیر بود و توام با معرفت ، اما مصلحت نشد آن روز خیلی ناراحت شدند ومصلحت را بهانه انگاشتند و دلشکسته قبول کردند.
مصلحتی که آن روز ما نفهمیدیم اما امروز که می بینم با خودم می گویم مصلحت خدایی بود آخر مگر میشود که در دانشگاه مزار شهید باشد و در کنارش مراسم رقص و آواز برگزار شود؛ الان که خبر برگزاری مراسم جشن همراه با آهنگ های آنچنانی و رقص به گوشم رسید در دلم گریستم باور کردنی نیست مرکز علم ودانش و پرورش علمی و معنوی انسانها تبدیل به تالار جشن وغنا شود.
آیا دانشجویانی که با پرداخت شهریه در این بیست و چند سال و همت مسئولین گذشته که باعث شدند چنین مجموعه زیبای علمی و فرهنگی که انصافا قابل تقدیر است بوجود آید رضایت دارند ؟
رضایت خداوند که بماند فعلا حق الناس را ببینیم و اگر مجوز از سوی شما برای چنین مجالسی برای درآمد زایی باشد؛ این درآمد باید حقوق کدام استاد و کارمند باشد؛ خبر دارند و راضی هستند به چنین حقی؟
دانشگاهی که در جوار بارگاه ملکوتی یکی از نوادگان ائمه اطهار و خواص خداوند است و قطعا خود شما هم هرگاه از کنارش می گذرید ناخداگاه سلام می دهید ؛ دانشگاهی که هر صبح و ظهر و شام نوای ملکوتی اذان از مسجد آن روح و روان را نوازش می دهد ؛ شایسته چنین مجالسی است ؟
اگر شما دغدغه شادی مردم را دارید…
عزیزان شادی مردم امروز پر نعمت بودن سفره خانواده و معرفت علمی و معنویی فرزندان آنهاست نه چنین مراسماتی ، البته اسلام با شادی انسان ها مخالف نیست؛ شادی که در جهت کمال انسانی آنها باشد.
برادران بزرگوار شما که از افراد خاص و افتخار علمی شهرعزیز بردسیر هستید؛ انتظار نمی رود چنین اقداماتی را شاهد باشیم.
دانشگاهی که سال های گذشته دارای افتخارات علمی بسیار زیادی در سطح نه کشور حتی در سطح جهانی است وهمه ما به آن واقفیم شایسته چنین کارهای نیست و شهری که هر روز مزین به حضور شهدای مدافع حرم است.
امام زاده جلیل والقدر ، شهدای عزیز و گمنام ، اساتید محترم ، دانشجویان بزرگواربنده بعنوان یک دانشجوی قدیم به نیابت از شما معذرت می خواهم.
انتهای پیام/
انصافا مسئولین دانشگاه هم همکاری خیلی خوبی داشتند و بچه ها هم با اندک توجیبی هم که داشتن یا حتی از خرج ماهیانه خود می زدند و سهمی در غذای نذری داشتند و عشاق الحسین (ع) بودند.
,یادواره شهدا برگزار شد ؛ چه یادواره ای که تحسین همه و لبخند رضایت برلبان خانواده معظم شهدا نشاند؛ چراکه با عشق بود وبس، همه آمده بودند استاد و دانشجو ، بازاری و کارمند، مسیولین ومردم شهر وهمه وهمه ،ان شاالله خداوند نیز قبول کرده باشد.
,آن روز کلاس درس اساتید و دانشجویان رنگ وبوی دیگری داشت مزین شده بود به عطر شهدا و آنها نیز سرمست از این حضور، سنگ نوشته ای نیز به یاد این بزرگداشت تهیه شد و در دانشگاه نصب شد.
,سال بعد که شهید گمنام در شهرستان تشیع شد بچه ها درخواست شهید گمنام برای دانشگاه داشتند که هرچند درخواست خیر بود و توام با معرفت ، اما مصلحت نشد آن روز خیلی ناراحت شدند ومصلحت را بهانه انگاشتند و دلشکسته قبول کردند.
,مصلحتی که آن روز ما نفهمیدیم اما امروز که می بینم با خودم می گویم مصلحت خدایی بود آخر مگر میشود که در دانشگاه مزار شهید باشد و در کنارش مراسم رقص و آواز برگزار شود؛ الان که خبر برگزاری مراسم جشن همراه با آهنگ های آنچنانی و رقص به گوشم رسید در دلم گریستم باور کردنی نیست مرکز علم ودانش و پرورش علمی و معنوی انسانها تبدیل به تالار جشن وغنا شود.
,آیا دانشجویانی که با پرداخت شهریه در این بیست و چند سال و همت مسئولین گذشته که باعث شدند چنین مجموعه زیبای علمی و فرهنگی که انصافا قابل تقدیر است بوجود آید رضایت دارند ؟
,رضایت خداوند که بماند فعلا حق الناس را ببینیم و اگر مجوز از سوی شما برای چنین مجالسی برای درآمد زایی باشد؛ این درآمد باید حقوق کدام استاد و کارمند باشد؛ خبر دارند و راضی هستند به چنین حقی؟
,دانشگاهی که در جوار بارگاه ملکوتی یکی از نوادگان ائمه اطهار و خواص خداوند است و قطعا خود شما هم هرگاه از کنارش می گذرید ناخداگاه سلام می دهید ؛ دانشگاهی که هر صبح و ظهر و شام نوای ملکوتی اذان از مسجد آن روح و روان را نوازش می دهد ؛ شایسته چنین مجالسی است ؟
,اگر شما دغدغه شادی مردم را دارید…
,عزیزان شادی مردم امروز پر نعمت بودن سفره خانواده و معرفت علمی و معنویی فرزندان آنهاست نه چنین مراسماتی ، البته اسلام با شادی انسان ها مخالف نیست؛ شادی که در جهت کمال انسانی آنها باشد.
,برادران بزرگوار شما که از افراد خاص و افتخار علمی شهرعزیز بردسیر هستید؛ انتظار نمی رود چنین اقداماتی را شاهد باشیم.
,دانشگاهی که سال های گذشته دارای افتخارات علمی بسیار زیادی در سطح نه کشور حتی در سطح جهانی است وهمه ما به آن واقفیم شایسته چنین کارهای نیست و شهری که هر روز مزین به حضور شهدای مدافع حرم است.
,امام زاده جلیل والقدر ، شهدای عزیز و گمنام ، اساتید محترم ، دانشجویان بزرگواربنده بعنوان یک دانشجوی قدیم به نیابت از شما معذرت می خواهم.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه