به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چشم برخوار، برجام و نقاط قوت و ضعف آن مورد بحث ما نیست، گرچه بحث درباره آن هم بسیار مهم می باشد اما آن چه مهمتر از آن است، این است که ببینیم چه عاملی باعث شد مذاکره کنیم و به برجام برسیم؟ در واقع ببینیم نوع نگاه به برجام چیست.
در این جا می توانیم دو نوع نگاه به برجام داشته باشیم:
ما برجام را برای مدت مشخص و نه همیشگی پذیرفتیم تا بتوانیم تحریم ها را از بین برده و وجهه ایران را در سطح بین الملل بالا ببریم و در نهایت پس از برجام، ایرانی قویتر برای رسیدن به اهداف انقلابی خود از جمله مبارزه با استکبار آمریکا و رژیم صهیونیستی داشته باشیم؛ موضوعی که برخی اوقات استراتژی مبارزه یا همان نرمش قهرمانانه را می طلبد؛ بنا بر این در این نوع نگاه، استراتژی تغییری نکرده بلکه تاکتیک مبارزه آن هم برای مدت مشخص تغییر می کند.
اما نگاه دوم این است که ما تا وقتی در تحریم باشیم نمی توانیم پیشرفت کنیم، بنا بر این ابتدا باید تحریم ها برداشته شود تا ما بتوانیم پیشرفت کنیم، یعنی نگاه به بیرون و این که ما برای پیشرفت باید با آمریکا رابطه داشته باشیم و برجام هم در اصل این راه را برای ارتباط باز می کند.
این است که می گوییم اگر نگاه دوم در بین مسئولان باشد باید فاتحه این انقلاب را خواند؛ زیرا در این صورت برجام ناشی شده است از تغییر در اهداف انقلاب در ذهن مسئولان، بنا بر این اینجا علاوه بر تاکتیک، استراتژی و هدف هم تغییر پیدا کرده است.
اما اگر نگاه اول در بین مسئولان حکمفرما باشد، می توانیم در مورد این مذارکرات بحث کنیم که آیا با این برجام به آن اهداف می رسیم یا نه؟ ضعف و قوت آن کجاست؟ و…
بنا بر این آن چه از خود برجام و تمام نقاط ضعف و قوت آن مهمتر است، نوع نگاه به آن و علت رسیدن به آن است.
,
,
,
,
,
,
مهران معینی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه