فالوده سعدیه معروفتر از سعدی است/ منتقدان بی انصاف نیز نمی توانند نقش منزوی را در شعر معاصر نادیده بگیرند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از موج رسا, ناصر فیض اظهار داشت: برخی شهرهای کشور دارای جایگاه متفاوتی در کشور هستند که شهر زنجان نیز به دلیل قدمت تاریخ ادبیات به ویژه تاریخ ادبیات معاصر و حضور حسین منزوی برجسته است.

وی با بیان اینکه شعرای آیینی و مداحی زنجانی ها در کشور درخشیده اند و شعر و ادب با حضور این شعرا رونق گرفته است، تصریح کرد: زبان فارسی در دنیا خوش آهنگ است و شنیدن آن لذت بخش است و این امر موجب می شود تا مستشرقین به این زبان علاقه مند شده و برای یادگیری آن مراجعه کنند.

این شاعر با بیان اینکه شعر ثروت ملی است که باید بیش از این به شعر پرداخته شود، تصریح کرد: با وجود اینکه مولانا منتسب به کشور ترکیه نیست اما در رفتار، شعار و تیترهای رسانه های ترکیه مولانا می درخشد.

وی با بیان اینکه کتاب های نایاب سعدی حتی در مزار سعدی نیز دیده نمی شود و بیشتر فالوده سعدیه معروفتر از خود سعدی است.

این شاعر کشور با اشاره به اینکه به قدمت تاریخ فارسی شعر طنز نیز در ایران وجود داشته است، تصریح کرد: در اشعار فردوسی ادبیاتی نیز وجود دارد که طنز است و بسیاری از شعرا به طنز پرداخته اند.

وی جایگاه طنز را ویژه را عنوان کرد و گفت: دهخدا، عبید زاکانی و نسیم شمال در طنز کار کرده اند و زبان فارسی ظرفیت طنز را دارد و می توان با ایما و کنایه آمیز صحبت کرد.

فیض خاطرنشان کرد: وضعیت نشر در حال حاضر خوب است و برخی ناشران به صورت تخصصی دراین زمینه کار می کنند که این موجب رقابت در بین ناشران می شود.

وی با بیان اینکه این وضعیت در چند سال آینده مشخص تر می شود، ادامه داد: امیدواریم این وضعیت مطلوبتر باشد.

این شاعر کشور با اشاره به اینکه منزوی مرحوم بیشتر از اینها حقش است،گفت: منتقدان در اوج بی انصافی نیز نمی توانند نقش منزوی را در شعر معاصر نادیده بگیرند.

وی ادامه داد: نگاه حسین منزوی می تواند به عشق آسمانی نیز نباشد اما این موضوع آسیبی به شعر او وارد نمی کند چرا که صادقانه به این موضوع نگاه می کند.

این شاعر با بیان اینکه شعر منزوی قرن ها در ادبیات خواهند ماند و یکی از ویژگی های وی این است که تاثیرگذار بوده و شعر او قدرت و قوت داشته است، گفت: باید در جای جای شهر زنجان باید منزوی دیده شود در حالی که در حد شاعر معمولی نیز به منزوی توجه نشده است و اگر آشنایان منزوی نبودند آثارش از بین می رفت.

انتهای پیام/