عید رمضان در ترکیه دارای چه رسم و رسوماتی است؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، عید فطر در ترکیه با نام های «عید رمضان» و «عید شِکر»، خوانده می شود. عید رمضان که یکی از اعیاد مذهبی می باشد، به پایان ماه رمضان و اولین روز حلول ماه شوال، اطلاق می گردد؛ در دهه‌های گذشته این عید در ترکیه، همچون جشنی بزرگ برگزار می شد اما، این روزها بیش تر به زیارت قوم و خویش خلاصه می شود.

تعطیلات عید فطر در ترکیه

در ترکیه به مناسبت عید رمضان 3 روز تعطیل رسمی می باشد ولی با توجه به قرار گرفتن اولین روز آن در طول هفته و یا مقاربت آن با تعطیلات آخر هفته، گاهی تا 5-6 روز نیز افزایش می‌یابد که امسال با در نظر گرفتن جوانبی، تعلطیلات رسمی عید فطر در ترکیه، 9 روز اعلام شده است. معمولا قبل از عید برای کودکان لباس تازه تهیه می شود و برای غذای آن روز تدارکات لازم دیده می شود.

ناشتا نرفتن به نماز عید

مردم قبل از شرکت در نماز عید، معمولا برای نشان دادن این که در عید فطر روزه نیستند، چند لقمه می خورند و به صورت ناشتا در نماز عید شرکت نمی کنند که این برمی گردد به سنت حضرت پیامبر (ص) که قبل از رفتن به نماز عید خرما می خوردند و این که روزه گرفتن در عید فطر حرام می باشد.

در ترکیه معمولا مردها به همراه فرزندان ذکور، در نماز عید فطر شرکت می کنند و بعد از بازگشت از نماز عید و صبحانه ای مفصل، دید و بازدید ها آغاز می شود.

دید و بازدید عید

کودکان بیش تر از هر کسی مشتاق دید و بازدید هستند چون با بوسیدن دست بزرگان خانواده، عیدی و شیرینی و شکلات می گیرند. البته پیش تر رسم بر این بود که عیدی این روز بیش تر شکلات و دستمال های کوچک گلدوزی شده باشد، اما امروز ذائقه کودکان عوض شده و بیش تر طالب وجه نقد می باشند.

چرا عید شِکر؟

ترک ها به عید فطر عید شکر هم می گویند چون، به روایتی تولید شکر از نیشکر برای اولین بار در عید نوروز صورت گرفته و ازشیره به دست آمده شیرینی تولید نموده اند. شکر در زبان ترکی استانبولی به شیرینی‌جات اطلاق می شود. پیش از این در عید نوروز در دید و بازدیدها مردم به همدیگر شکر می دادند ولی بعد ها این سنت به عید فطر و عید قربان و سایر اعیاد نیز سرایت نمود و جشن نوروز در فرهنگ ترک‌ها رفته رفته کمرنگ تر گردید و این روزها تنها علویان ترک و عده ای از کردها هستند که عید نوروز را جشن می گیرند. ترک ها اکرام غذاها و خوراکی های شیرین در عید رمضان را هم به خرما خوردن پیامبر (ص) در این روز، وابسته می دانند. از طرف دیگر چون بخشی از عیدی کودکان شیرینی و شکلات است، از عید فطر بیش تر با عنوان عید شکر یاد می کنند.

عیدی در عید فطر

کودکان کوچکتر، معمولا زیر 10 سال، از چند روز قبل به طرح ریزی نقشه برای جمع آوری عیدی می پردازند و با کیف دستی و یا سبدی در دست، زنگ در همسایه ها و آشنایان را به صدا در می آورند و از آن ها طلب عیدی می کنند و بزرگترها معمولا از قبل عیدی بچه ها را تدارک می بینند. بیش تر آن ها در ظرف هایی کوچک شکلات و آبنبات به بچه ها تعارف می کنند ولی برخی هم موجبات شادی کودکان را با وجوه نقد، فراهم می کنند، اما، در این میان کودکانی هستند که همچون بزرگترها بر سر عیدی چانه می زنند و در پایان روز کودکی که عائدات بیش‌تری داشته باشد، پیروز رقابت خواهد بود. 

اما در این میان بزرگ تر هایی هم هستند که با دوز و کلک و با بوسیدن دست پدربزرگ ها و مادربزرگ ها سعی می کنند وارد عرصه رقابت کودکان شده و سهمی از عیدی روز عید فطر ببرند.

پذیرایی روز عید

از افرادی که در عید فطر به زیارت می آیند، توسط چای، قهوه، آب میوه و یا شربت به همراه باقلوا، شیرینی و غذاهایی همچون دلمه برگ، سینه مرغ پذیرایی می شود. در قونیه رسم بر این است که به بازدید کنندگان سوبورکی(نوعی غذای ترک با خمیر لایه لایه و نازک) ، کیم نم (نوعی باقلوای خانگی) و دلمه برگ اکرام می گردد. به همراه این ها، لوکوم (نوعی شیرینی ترک)، شیرینیجات و قهوه هم بر روی میزهای پذیرایی قونیه همواره حاضر است.

پایبندی به رسومات

بیش‌تر خانواده های ترک، رسم و رسومات عید فطر را به جا می آورند اما با گذر زمان برخی از عادات زیبای عید، رفته رفته کمرنگ تر شده و به باد فراموشی سپرده می شوند و برخی از خانواده های جوان، سفری چندروزه به دور از مشغله روزانه را بر همه این عادات زیبا، ترجیح می دهند و روز به روز بر تعداد پدربزرگ ها و مادربزرگ های چشم به راه فرزندان و نوه ها، افزایش می یابد. اما، خانواده هایی هستند که حتی اگر به دور از زادگاه خودشان باشند، خود را به وطن خود می رسانند و تمام عید را در کنار بزرگان خانواده سپری می کنند.

گزارش از: سارا ابراهیم نژاد

انتهای پیام/م