درد و دل یک معلم بازنشسته از دست فیش های نجومی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از حرف رسا، چندی است که اخبار پرداخت های نجومی مدیران ارشد کشوری در رسانه ها و اذهان مردم منتشر شده و دل دردمندان و اقشار ضعیف تر جامعه را به درد آورده است. در این میان افراد بازنشسته که سال قبل و یا قبل تر پس از سی سال فعالیت و کار به مرحله بازنشستگی رسیده اند و منتظر پاداش و سنوات خود هستند نیز بلند شده که اگر دولت به ما و برای پرداخت ما می گوید پول و بودجه ندارد پس چطور برای یک ماه یکی از این مدیران پرداختی با 6 برابر یا گاها بیشتر از سنوات یک کارمند سی سال خدمت را در یک ماه به مدیران پرداخت می کند.؟

به همین منظور حرف رسا گفتگویی با یکی از معلمین بازنشسته شهرستان صورت داده که با هم به درد دل این معلم زجر کشیده گوش می کنیم:

سید حسن علوی دبیر بازنشسته آموزش و پرورش بوانات گفت: دوستان شرح پریشانی من گوش کنید ماجرای من و حیرانی من گوش کنید. این روزها بحمدلله شاهد رونمایی از پروژه ها یا بهتر بگوییم پروسه های عظیم و امیدبخش «فیشهای حقوقهای نجومی» هستیم که یکی پس از دیگری قند را در دل مردم ستمدیده و مظلوم ایران اسلامی آب می کند و متوجّه می شوند که هرچند تحریمهای بانکی برطرف نشده ولی بحمدلله دریایی از پول و اسکناس در ایران موج می زند!!

وی ادامه داد: بنا به اظهارات برخی آگاهان عرصه سیاست ، بیش از 3هزار فیش نجومی در کهکشان دست اندر کاران اداره ی امور کشور،کشف و رصد شده که به تدریج رسانه ای خواهد شد!!! ..... اینها در حالی است که افرادی مثل بنده ی حقیر حتّی به حقوق حقّه و مسلّم و قانونی خود دسترسی نداریم!!

_ نکته ی قابل ذکر و مضحک این است که کلّ پاداش 35 ساله ی خدمت بنده به اندازه ی یک سوم حقوق یک ماهه ی جناب مستطاب صدقی مدیر عامل معزول بانک رفاه هم نمی شود!!!

_ سؤال بنده ی شرمنده ی خانواده از مسئولین ،این است که چرا برای چپاولگران بیت المال که آن را به عنوان بیت الحال !!!!می شناسند و مشکل ترین کار آنها بلند کردن خودکار از روی میزشان است این همه دست و دل بازی می شود امّا برای من و امثال من که بهترین ایّام و سالهای عمرمان را در محرومترین نقاط گذرانده و مشقّات و سختیها و کمبودها را به قیمت جانمان خریده ایم و تمام سرمایه ی زندگی مان را صرف خدمت به مردم محروم نموده ایم و الحال آه در بساط نداریم ،«اعتباری ابلاغ نمی شود!!!؟؟؟؟»

به قول معروف « میان فیش من با فیش آنان تفاوت از زمین تا کهکشان است !!» آنقدر دور است راه فیش تو تا فیش من سال نوری می کشد فیشت بیاید پیش من!!! امید است مسئولین ذی ربط فقط « لحظه ای !!! نه بیشتر » خدا را در نظر بیاورند و اگر اثری از وجدان برایشان باقی مانده آن را حاکم و قاضی کنند و تدبیری بیندیشند تا محرومین و ضعفا به حقوق حقّه ی خود برسند!

و سخن آخر...

_ راستی مگر نه اینکه ما وارث خون شهداییم!! متأسّفانه باید گفت : « شهدا شرمنده ایم مارا ببخشید می خواستیم راهت را ادامه دهیم اما املایمان ضعیف بود و نوشتیم راحت ادامه می دهیم» و هم اکنون راحت ادامه می دهیم.. بدون اینکه ککمان هم بگزد...... امّا یقینا" گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله ی ما ست آنچه البتّه به جایی نرسد فریاد است شرح این حرمان و این خونجگر این زمان بگذار تا وقتی دگر!!