به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ یادداشت اختصاصی مرآت- حال جهان به غایت ناخوش است و جهانیان، روزگاری سخت و صعب از سر می گذرانند. کره زمین و مردمانش گرفتار حاکمان پر مدعا و نادانی هستند که در تشخیص مصالح و حقوق اولیه ملل خویش ناتوانند و برای رسیدن به مقاصد شوم و شیطانی، حتی از کشتار ملت های متبوع شان اجتناب نمی کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت,اگر جنگ های دیروز برای کشورگشایی بود، جنگ های معاصر جنبه ای دیگر از خوی وحشیانه حکام ستمگر را در سقوط اخلاق و ارزش های انسانی به منصه ظهور رسانده است.
,امروز زمامداران نظام سلطه؛ نه برای افزودن بر قلمرو سرزمین بلکه برای تامین سود صهیونیست ها، آشکارا پا بر قواعد حقوقی می نهند و یک رژیم نژادپرست را مورد حمایت همه جانبه قرار می دهند.
,آنها که پیرو تفکرات ماکیاولی اند و هدف را توجیه گر وسیله می دانند، آتشی به وسعت خاورمیانه می افروزند تا دولت رسمی یک کشور مخالف اسرائیل که در جبهه مقاومت حضور دارد را ساقط کنند و اکنون سالهاست مردم سوریه هزینه جاه طلبی واشنگتن و اذناب مرتجع منطقه ای اش را می پردارند. البته زبانه های شعله ور توطئه گری و فتنه انگیزی، مدتی است که دامان سردمداران غربی و حامیان مرتجع آنان را فراگرفته است و از پاریس تا بروکسل و از آنکارا تا استانبول، گرفتار غول وحشی داعش شده است، غولی که از چراغ جادوی دستگاههای اطلاعاتی غرب بیرون جهیده و امکان بازگشت به جای سابق را ندارد!
,در این میان؛ آقای ترامپ نامزد احتمالی جمهوری خواه انتخابات آتی ریاست جمهوری آمریکا که سودای قدرت او را به جان ته مانده آبروی بر باد رفته ایالات متحده انداخته و می خواهد همین تتمه حیثیت طبل توخالی استکبار را با حرف های مضحکش نابود کند، در اظهارنظری جالب که حکایت از عمق تحلیل! جامعه امریکایی دارد، پیرامون حادثه تروریستی فرودگاه آتاتورک استانبول اظهار داشت: "ما باید تمام تلاشمان را مصروف داریم تا این آتش تروریسم، پشت مرزهای امریکا بماند!!"
,
باید به آقای ترامپ گفت: برای تحقق چنین آرزویی، بسیار دیر شده است و دیگر زمان و زمانه همراهتان نیست. بادی که کاشتید، طوفانی سهمگین به دنبال خواهد داشت. همچنین مطالعه این ابیات زیبا از شاعر پرآوازه ایرانی جناب سعدی علیه الرحمه را در باب اول بوستان، به وی و سایر تئوریسین های اندیشکده های غربی توصیه می کنم:
,
شبی دود خلق آتشی برفروخت
شنیدم که بغداد نیمی بسوخت
یکی شکر گفت اندران خاک و دود
که دکان ما را گزندی نبود
جهاندیده‌ای گفتش ای بوالهوس
تو را خود غم خویشتن بود و بس؟
پسندی که شهری بسوزد به نار
وگرچه سرایت بود بر کنار؟
,
,
,
,
,
,
,
شهاب الدین بنائیان
]
ارسال دیدگاه