به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سایت فرهنگ نگار، در اواخر سال 1388 قانون هدفمند کردن یارانه‌ها در مجلس تصویب شد و دولت وقت از ابتدای زمستان 1389 با افزایش قیمت حامل‌های انرژی و نان و پرداخت نقدی یارانه به خانواره ها آن را رسماً آغاز کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, فرهنگ نگار,در ادامه مسیر پرفرازونشیب هدفمندی یارانه‌ها مسائل و موارد بسیاری مطرح گردید که یکی از آن‌ها مسئله پرداخت به همه مردم ایران یا بخشی از مردم که به آن نیازمند هستند، بود.
,مجلس شورای اسلامی در قانون بودجه سال 1394 کل کشور دولت را مکلف به حذف یارانه اقشار پردرآمد کشور کرد و در قانون سال 1395 نیز مجلس با اضافه کردن یک تبصره دولت را موظف کرده است تا یارانه نقدی خانوارهایی که سرپرستشان مشمول موارد ذیل است زیر را حذف نماید: 1. کلیه تجار و صاحبان مشاغل آزاد که درآمد سالانه آن‌ها حداقل 350 میلیون ریال باشد. 2. نمایندگان مجلس شورای اسلامی، قضات و اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزشی و پژوهشی دولتی و غیردولتی، پزشکان و دندان‌پزشکان 3. کلیه کارکنان دولت و قوای سه‌گانه و شهرداری‌ها و کلیه مؤسسات عمومی و مؤسسات عمومی غیردولتی و کلیه کارکنان نیروهای مسلح و بازنشستگان کشوری و لشکری و کلیه حقوق‌بگیران و مستمری‌بگیران مشمول تأمین اجتماعی و همه دریافت‌کنندگان حقوق و مستمری بخش دولتی و غیردولتی که حقوق و مزایای سالانه آن‌ها بیش از 350 میلیون ریال باشد. 4. کلیه مدیران و اعضای هیئت‌مدیره و بازرسان شرکت‌های دولتی و غیردولتی و وابسته به دولت و نهادهای عمومی غیردولتی و کلیه مدیران و اعضای هیئت‌مدیره و رؤسا و معاونان مناطق و شعب بانک‌ها و بیمه‌ها و مؤسسات مالی و اعتباری و کلیه کارکنان اشخاص حقوقی دولتی و غیردولتی که دریافتی سالانه آن‌ها بیش از 350 میلیون ریال باشد. 5. کلیه ایرانیان مقیم خارج کشور 6. کلیه اشخاصی که در سه دهک بالای درآمدی کشور هستند و در موارد فوق ذکر نشده‌اند.
,به‌هرحال در چند سال اخیر تلاش‌هایی برای حذف افرادی از لیست دریافت‌کنندگان هدفمندی یارانه‌ها شده است تا از یکسو این یارانه تنها به افراد نیازمند به آن تعلق گیرد و از سوی دیگر تأمین بودجه این قانون برای دولت راحت‌تر شود.
,در همین راستا چندی است که خبری مبنی بر «قطع یارانه افراد ممانعت کننده از تحصیل دانش‌آموزان» در رسانه‌ها منتشرشده است.
,محمد دیمه‌ور معاون آموزش ابتدایی وزیر آموزش‌وپرورش در این خصوص می گوید: در کنار مشوق‌هایی که برای خانواده‌های کم‌درآمد وجود دارد، سازمان‌هایی مانند بهزیستی و کمیته امداد هم اعلام آمادگی کرده‌اند تا اگر علت بازماندگی از تحصیل دانش‌آموزی مشکلات معیشتی خانواده است، قطعاً هم آموزش‌وپرورش، دستگاه‌های حمایتی و مؤسسات خیریه کمک کنند تا این مانع رفع شود. اگر در جایی واقعاً بحث معیشتی وجود نداشته باشد و بهره‌کشی از کودکان صورت گیرد، کسی که از کودک خود سوءاستفاده کرده، آینده او را خراب و به سرمایه انسانی کشور لطمه وارد می‌کند چرا باید او را هم تشویق کنیم و هم از منابع دولت و ملت بی‌دلیل در اختیار چنین خانواده‌ای قرار دهیم... در این خصوص مطالعات تطبیقی از کشورهای مکزیک و برزیل در خصوص ممانعت کنندگان از تحصیل کودکان، انجام‌شده است. موضوع قطع یارانه ممانعت کنندگان از تحصیل دانش‌آموزان پیشنهادی است که در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و در قسمت هدفمندی یارانه‌ها مطرح است... حال باید دید آن عده‌ای که به دنبال سوءاستفاده و بهره‌کشی از کودکان هستند، مطابق قانون حمایت از کودکان و نوجوانان چه اقدامات بازدارنده‌ای برای آن‌ها در نظر گرفته می‌شود که یکی از آن‌ها می‌تواند قطع یارانه این افراد باشد.
, می گوید,به نظر می‌رسد که آموزش‌وپرورش با این طرح چند هدف مهم را در پیش‌گرفته است؛ نخست آن‌که به‌وسیله یارانه و فشار ناشی از قطع آن، از تعداد افرادی؛ دومین مسئله نظریه‌ای است که رابطه مستقیم میان افزایش سواد و کاهش جرم در جامعه برقرار می‌کند و می‌گوید که با افزایش سطح سواد افراد، احتمال انجام جرم در آن‌ها کاهش می‌یابد و سومین هدف از اعمال این طرح، کاهش تعداد افراد یارانه بگیر و درنتیجه پایین آمدن فشار مالی ناشی از این طرح به دولت است.
, ،,اگرچه این طرح به‌خودی‌خود طرحی خوب برای تشویق به تحصیل و افزایش سواد آموزان است اما با توجه به هزینه‌های بالای تحصیل از ثبت‌نام و دریافتی‌های اجباری برخی از مدارس تا لوازم‌التحریر و روپوش و ... به نظر می‌رسد که این طرح بازده آن‌چنانی در راستای کاهش ممانعت از تحصیل دانش آموزان داشته باشد که باید بررسی‌کنندگان این طرح به این مسئله مهم نیز توجهی ویژه داشته باشند.
,در کنار هزینه‌های بالای تحصیل، باید به این نکته نیز توجه داشت که با وجود آمار بالای بیکاری در میان افراد تحصیل‌کرده جامعه، بسیاری از خانواده‌هایی که اجازه تحصیل نمی‌دهند، ادامه تحصیل را امری بیهوده تلقی می‌کنند و در چنین شرایطی با ممانعت از تحصیل فرزندانشان تلاش می‌کنند تا از ابتدا آنان را به دنبال کار فرستاده تا در سنین کار، بیکار نباشند.
,به هر صورت به نظر می‌رسد که برای اجرای چنین طرحی باید برخی اقدامات در نهادهای دیگر نیز صورت پذیرد و هماهنگی میان دستگاه‌های مختلف دولتی و خصوصی برای آن شکل بگیرد تا بتوان از آن ثمره‌ای گرفته شود.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه