به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، چهارشنبه گذشته محمدجواد ظریف که به پاریس سفر کرده بود، با حضور در مراسم ضیافت افطار در محل رزیدانس سفیر جمهوری اسلامی ایران در جمع نمایندگان کشورهای اسلامی و سازمان‌های مسلمان در پاریس بر اتحاد جهان اسلام تأکید کرد و گفت: «در جهان اسلام نیاز داریم نشان دهیم چگونه می‌توانیم خودمان با تروریسم که اسلام و جهان اسلام را در برگرفته مبارزه کنیم.» وزیر امور خارجه کشورمان افزود: «نبودن ما در کنار هم یعنی باختن همه‌ی ما با هم؛ ما اگر کنار هم نباشیم، همگی بازنده خواهیم بود.»
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,این سخنان محمدجواد ظریف قابل تحسین است. مخصوصا آنجایی که مهم‌ترین بی‌عدالتی را «بی‌عدالتی علیه فلسطین» می‌نامد و از اتحاد کشورهای مسلمان علیه خشونت‌گری و تروریسم سخن می‌گوید.
اما در کنار این حرف‌ها، قراینی هم وجود دارد که فهم مقوله‌ی اتحاد کشورهای مسلمان را در منظومه‌ی فکری و سیاسی ظریف دشوار می‌سازد. این ادعای درست و به‌جای ظریف در حالی است که همین چند روز قبل، یکی از کلیدی‌ترین چهره‌های دیپلماسی کشور در معاونت عربی-آفریقایی وزارت خارجه برکنار شد که این اقدام با استقبال سعودی‌ها مواجه گشت. روزنامه سعودی الشرق الاوسط عزل امیرعبداللهیان را نشان‌گر «شکست سیاست‌های انقلابی ایران در منطقه» عنوان کرد.
از سویی دیگر در حالی که موجی از واکنش‌ها در قبال سلب تابعیت آیت‌الله شیخ عیسی قاسم رهبر معنوی شیعیان بحرین صورت گرفته، وزارت امور خارجه با صدور بیانیه‌ای ضمن محکوم‌نمودن این اقدام، شیخ عیسی قاسم را فردی «میانه‌رو» و نه «انقلابی و مبارز» خواند و بار دیگر «تفاوت رویکرد» خود را با باورهای انقلابی جمهوری اسلامی به نمایش گذاشت.
بدیهی است که «اتحاد»، با کوتاهی و خشوع در مقابل نظام‌های مرتجع عربی به دست نمی‌آید. ظریف باید از سیاست‌های خود در مقابل عربستان عبرت بگیرد، که سعودی‌ها هنوز نه بابت تعرض به دو نوجوان ایرانی در فرودگاه جده، نه به خاطر فاجعه‌ی تلخ منا و نه به خاطر اعدام آیت‌الله شیخ نمر عذرخواهی نکرده‌اند و علاوه بر این‌ها این جمهوری اسلامی ایران و حزب‌الله بودند که در بیانیه‌ی پایانی نشست سران سازمان همکاری‌های اسلامی، به «تروریسم و حمایت از آن» و «دخالت در امور داخلی کشورها» محکوم شدند.
عزل امیرعبداللهیان و میانه‌رو خواندن رهبر انقلابی شیعیان بحرین در ادامه‌ی همان سیاست‌هایی است که مقامات وزارت امرو خارجه پس از آن همه گستاخی‌های آل‌سعود در نظر داشتند با آنها مدارا کرده و «برادر» خطاب‌شان کنند؛ برادری که شیخ نمر را اعدام کرد و اکنون قصد دارد شیخ عیسی قاسم را نیز از پیش رو بردارد.
این سخنان محمدجواد ظریف قابل تحسین است. مخصوصا آنجایی که مهم‌ترین بی‌عدالتی را «بی‌عدالتی علیه فلسطین» می‌نامد و از اتحاد کشورهای مسلمان علیه خشونت‌گری و تروریسم سخن می‌گوید.
,اما در کنار این حرف‌ها، قراینی هم وجود دارد که فهم مقوله‌ی اتحاد کشورهای مسلمان را در منظومه‌ی فکری و سیاسی ظریف دشوار می‌سازد. این ادعای درست و به‌جای ظریف در حالی است که همین چند روز قبل، یکی از کلیدی‌ترین چهره‌های دیپلماسی کشور در معاونت عربی-آفریقایی وزارت خارجه برکنار شد که این اقدام با استقبال سعودی‌ها مواجه گشت. روزنامه سعودی الشرق الاوسط عزل امیرعبداللهیان را نشان‌گر «شکست سیاست‌های انقلابی ایران در منطقه» عنوان کرد.
,از سویی دیگر در حالی که موجی از واکنش‌ها در قبال سلب تابعیت آیت‌الله شیخ عیسی قاسم رهبر معنوی شیعیان بحرین صورت گرفته، وزارت امور خارجه با صدور بیانیه‌ای ضمن محکوم‌نمودن این اقدام، شیخ عیسی قاسم را فردی «میانه‌رو» و نه «انقلابی و مبارز» خواند و بار دیگر «تفاوت رویکرد» خود را با باورهای انقلابی جمهوری اسلامی به نمایش گذاشت.
,بدیهی است که «اتحاد»، با کوتاهی و خشوع در مقابل نظام‌های مرتجع عربی به دست نمی‌آید. ظریف باید از سیاست‌های خود در مقابل عربستان عبرت بگیرد، که سعودی‌ها هنوز نه بابت تعرض به دو نوجوان ایرانی در فرودگاه جده، نه به خاطر فاجعه‌ی تلخ منا و نه به خاطر اعدام آیت‌الله شیخ نمر عذرخواهی نکرده‌اند و علاوه بر این‌ها این جمهوری اسلامی ایران و حزب‌الله بودند که در بیانیه‌ی پایانی نشست سران سازمان همکاری‌های اسلامی، به «تروریسم و حمایت از آن» و «دخالت در امور داخلی کشورها» محکوم شدند.
,عزل امیرعبداللهیان و میانه‌رو خواندن رهبر انقلابی شیعیان بحرین در ادامه‌ی همان سیاست‌هایی است که مقامات وزارت امرو خارجه پس از آن همه گستاخی‌های آل‌سعود در نظر داشتند با آنها مدارا کرده و «برادر» خطاب‌شان کنند؛ برادری که شیخ نمر را اعدام کرد و اکنون قصد دارد شیخ عیسی قاسم را نیز از پیش رو بردارد.
,]
ارسال دیدگاه