به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، یادمان نرفته که چهره‌ها و رسانه‌های اصلاح‌طلب در ایام برگزاری انتخابات هفتم اسفند چه هیاهویی در فضای مجازی به راه انداخته بودند و از هر روشی برای نفی رقیب و اثبات خود بهره می‌گرفتند. آنها تا حدی در این کار زیاده‌روی کردند که خودشان هم باورشان شده بود که پیروز قاطع انتخابات‌اند و از این‌رو در پوست خود نمی‌گنجیدند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج،,آنها توانستند به لطف فراگیرشدن شبکه‌های اجتماعی و حضور گسترده در این فضا، بعضا بر افکار عمومی سوار شوند و با القای برخی سخنان بی‌اساس، موقتاً از فضای به وجود آمده بهره‌برداری سیاسی نمایند. آنها حتی پس از برگزاری انتخابات، استفاده از فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی را پُلی برای شکستن انحصار سیاسی و خبری عنوان کردند (که البته در واقعیت نیز همین‌گونه است) و رادیکال‌ترین مواضع را از طریق شبکه‌های اجتماعی به مردم مخابره می‌کردند.
,بعد از آن نیز اعلام نمودند که مردم به مدد این شبکه‌ها، دیگر فریب رسانه‌های میلی را نمی‌خورند و این لایه‌های مجازی بر «آگاهی» و «هوشیاری» و «درک» سیاسی مردم افزوده است.
,اما دیری نپایید که حباب ادعاهای جماعتی که خود را پیروز مطلق هفتم اسفند می‌دانستند، با انتخاب آیت‌الله احمد جنتی به عنوان رئیس مجلس خبرگان رهبری ترکید و پس از آن، کف باقی‌مانده از حباب نیز با شکست تلخ عارف در رقابت با علی لاریجانی و سپس ناتوانی او در ریاست کمیسیون آموزش، تبخیر شد و به هوا رفت!
,اکنون ورق برگشته است. حالا همان شبکه‌های اجتماعی به جان دولت افتاده‌اند که چرا باید برخی از مدیران دولت راست‌گویان و درست‌کاران، بیت‌المال را گاوصندوق شخصی و خانوادگی خود بدانند و شیره‌اش را بکشند.
,در حقیقت یکی از ویژگی‌های فضای مجازی موج‌سازی است و در حال حاضر همان موجی که در انتخابات هفتم اسفند از آن با عنوان «بالابرنده‌ی آگاهی مردم» و «نمودِ مطالبات عمومی» یاد شده، حالا با همان ساختار به عاملی در مقابل عملکرد و شعارهای دولت‌مردان بدل گشته است. مخصوصا آنکه در این اتفاق (برخلاف هفتم اسفند) دیگر نیاز به توهین و دروغ نیست؛ بلکه انتشار چند فیش حقوقی و سخنان وزیر بهداشت و شخص رئیس‌جمهور، خودبه‌خود موج‌آفرینی کرده و مردم سره را از ناسره تشخیص داده‌اند.
,اما در این میان عکس‌العمل دولت‌مردان بسیار تماشایی است. آنهایی که از قیمت گوجه فرنگی در دولت قبل، مسأله‌ای ملی و درجه یک ساخته بودند، حالا با نادیده انگاشتن رسوایی فیش‌های حقوقی، از رسانه‌ها می‌خواهند که آن را به یک مسأله‌ی ملی تبدیل نکنند!
,جالب است که طرف‌داران آزادی و عدالت به جای آنکه «پیگیر قاطع» ماجرا شوند، زمین و زمان را مقصر جلوه داده و از دولت قبل و مجلس وقت و غیره و ذلک همه را عامل این فضاحت معرفی می‌کنند، حقوق‌هایی که در این سه سال، نه «مزخرف»، نه «فاجعه» و نه «عامل بی‌عدالتی» خوانده شدند.
,
ارسال دیدگاه