به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای تفرش، حجت الاسلام مجتبی سماواتی از مبلغین حوزه علمیه قم در تفرش، "اللهمّ وَفّقْنی فیهِ لِموافَقَةِ الأبْرارِ" را اولین فراز دعای روز شانزدهم ماه رمضان دانست و گفت: «بِرّ»؛ یعنی احسان، و تحقّق آن چنین است که آدمى کار خود را نیکو کند و کار نیک را براى نیک بودن آن انجام دهد یا از این‌رو که خیر دیگران در آن است و نه براى پاداش یا تشکّر انجام دهد. در این فراز دعا انسان از خداوند متعال می خواهد که توفیق سازش با نیکان را داشته باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای تفرش, ندای تفرش,سماواتی با اشاره به فراز دوم دعای روز شانزدهم اظهار کرد: در این فراز دعا یعنی "وجَنّبْنی فیهِ مُرافَقَةِ الأشْرارِ" انسان از خداوند می خواهد که با انسانهای بد رفیق نشود.
,وی به داستانی از حضرت مسیح(ع) اشاره کرد و ادامه داد: حواریون به حضرت مسیح (ع) گفتند که ما به چه کسانی رفاقت کنیم و حضرت مسیح(ع) فرمود: با ۳ نفر، اول کسی که نگاه به او تو را به یاد خدا بیندازد. دوم کسی که حرف می‌زند علم شما را زیاد می‌کند. سوم کسی که با عملش رغبت شما به آخرت را زیاد کند.
,این مبلغ حوزه علمیه قم در خصوص فراز پایانی دعای روز شانزدهم ماه رمضان"وأوِنی فیهِ بِرَحْمَتِکَ الى دارِ القَرارِبالهِیّتَکِ یا إلَهَ العالَمین" افزود: در این فراز دعا انسان از خداوند متعال می خواهد که با رحمتش، انسان را در خانه آرامش جا دهد. به خدایى خودت اى معبـود جهانیان.
,سماواتی خاطر نشان کرد: برای آنکه انسان بتواند به دارالقرار (محل آرامش) یعنی بهشت برین دست یابد لازمه آن این است که صفاتی را که برای ابرار ذکر شد را دارا باشد و خود را از صفات و حرکات رذیله اشرار که همه آن‌ها نشأت گرفته از شیطان رجیم و رانده شده از درگاه حق است، دور سازد. به قول خداوند تعالی ”وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ”(مائده،۲) یعنی ”و یکدیگر را در نیکوکاری و تقوا یاری نمایید نه بر گناه و دشمنی و ستمکاری” که آن هنگام است که خداوند به نیکوکاران و تقواپیشگان این‌گونه بشارت می‌دهد.
,
بسم الله الرحمن الرحیم
اللهمّ وَفّقْنی فیهِ لِموافَقَةِ الأبْرارِ وجَنّبْنی فیهِ مُرافَقَةِ الأشْرارِ وأوِنی فیهِ بِرَحْمَتِکَ الى دارِ القَرارِبالهِیّتَکِ یا إلَهَ العالَمین.
خدایا توفیقم ده در آن به سازش کردن نیکان و دورم دار در آن از رفاقت بدان و جایم ده در آن با مهرت به سوى خانه آرامش به خدایى خودت اى معبـود جهانیان.
,
,
, انتهای پیام/ک
]
ارسال دیدگاه