ردپای خودکشی در شبکه‌های اجتماعی!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سایت خبری کریمه، مدتی است که انتشار اخبار خودکشی های پی در پی، به ویژه در بین دانش آموزان! که همگان را در شوک فرو برده، به یکی از موضوعات پربحث و داغ فضای مجازی و شبکه های اجتماعی تبدل شده است.

به طوری که اگر این روزها سری به فضای مجازی بزنید با معضلی همچون، افزایش نرخ خودکشی توسط دانش آموزان در ماه های اخیر روبه رو خواهید شد!

بطور مثال مشاهده می شود که یک دانش آموز فارغ از دغدغه های مالی تنها به دلیل مسائلی از جمله مردود شدن در امتحانات پایان سال! قبول نشدن در دانشگاه! و موارد این چنینی دست به خودکشی زده است.

حال سوال اصلی اینجاست که چه عاملی در کشور ما موجب شده که جوانان و نوجوانان، خودکشی را یک راه حل عقلانی در مواجهه با مشکلات خود بدانند؟!

اصلا نوجوانان و جوانان ما چگونه با مفهوم مبتذل خودکشی، آشنا می شوند؟! سوالی که شاید بتوان پاسخ آن را در شیوه‌های خودکشی این قربانیان و بسترهای آشنایی آنها با خودکشی و شیوه‌های آن یافت.

پژوهش ها حاکی از آن است که امروزه به دلیل رشد تکنولوژی های ارتباطی و دسترسی آسان و سریع عموم آحاد جامعه به فضای مجازی، می توان ارتباطی بین افزایش خودکشی ها در کشور و فضای مجازی پیدا کرد.

برای اثبات این قضیه، رجوع به موتورهای جستجو بهترین روش هستند، چرا که کاربران فضای مجازی غالبا با جستجوی دغدغه های غیر قابل بیان خود در موتورهای جستجویی مانند گوگل از این ابزارها به عنوان راهکاری برای کشف پاسخ در فضای مجازی بهره می برند.

همانطور که در ذیل مشاهده می کنید، با بررسی واژه «خودکشی»‌، در سنجشگرهای گوگل، این موتور جستجو یک نمودار آماری از وضعیت جستجوی کلمه «خودکشی» در سالهای 2004 تا 2016، ارائه داده است.

متاسفانه براساس این نمودار، میزان جستجوی واژه خودکشی در کشور در حال رشد می باشد! بطوری که بنا بر آمار گوگل ماهیانه بیش از 22 هزار بار واژه «خودکشی» بدون احتساب کلید واژه هایی مرتبطی مانند «آموزش خودکشی»، «خودکشی بدون درد» و «روش های خودکشی» از سوی کاربران جستجو می شود.

در ادامه و با محدود کرده بازه زمانی این بررسی به یک سال نیز شاهدیم که روند جستجوی کاربران به شکل محسوسی نسبت به مدت مشابهه سال قبل افزایش یافته و جالب اینکه در بین کلید واژه های مرتبط با خودکشی عبارتهای «آهنگ خودکشی» و «فیلم خودکشی» نیز مورد جستجوی گسترده کاربران قرار گرفته است.

علاوه بر این، نتایج حاصل از یک مطالعه جدید نشان داده که استفاده مستمر از شبکه های اجتماعی ممکن است تاثیرات مستقیمی بر سلامت روانی جوانان به جا بگذارد و در نتیجه مشکلاتی را برایشان ایجاد کند.

این مطالعه را مرکز «سلامت عمومی اوتاوا» به عنوان یکی از اصلی ترین بازوهای تامین اطلاعات پزشکی در کانادا انجام داد و در پایان مشخص شد نوجوانان و جوانانی که روزانه بیش از دو ساعت از سایت های اجتماعی و شبکه های رسانه ای استفاده می کنند بیش از دیگر هم سن و سالان خود از ضعف سلامت روانی، ابتلا به اختلالات غیرفیزیکی و … رنج می برند و تفکراتی مانند خودکشی بیشتر سراغ آنها می آید.

همین شبکه های اجتماعی در ایران نیز موجب خودکشی با سیم برق بالای 250 فاز، شلیک مستقیم با گلوله، استفاده از قرص برنج، استفاده از سموم حیوانی، خودکشی با گاز، خودکشی با طناب دار و سقوط از برج و ارتفاعات شده است که اصلی‌ترین شیوه‌های خودکشی دانش آموزان طی یکسال اخیر بوده‌اند.

نصرالله سپیدنامه، کارشناس ارشد حقوق جزا، با یبان اینکه استفاده از این نرم افزارها تاثیر مستقیمی بر روی پدیده قتل ندارد گفت: استفاده از این نرم افزارها و مطالبی که در آنها به اشتراک گذاشته می شود تاثیر بسزایی در پدیده خودکشی دارد و زمانی که افراد در این محافل بحث ناامیدی را گسترش می دهند به مرور یک باور جمعی دراین زمینه ایجاد می کنند.

وی افزود: زنها نسبت به مردها بیشتر دست به خودکشی می زنند و اگر در این باره بررسی صورت گیرد به وضوح دیده خواهد شد افرادی که دست به خودکشی زده اند در این محفل ها تحریک به خودکشی و خود آزاری شده اند.

به هر حال، متاسفانه طی سال تحصیلی 94- 95، شاهد خودکشی 17 نوجوان در مقاطع گوناگون تحصیلی و 55 مورد خودکشی ناموفق، بوده ایم که باید مسئولین به فکر چاره ای برای جلوگیری از این معضل نه چندان خوشایند باشند، وگرنه باید روز به روز شاهد از دست رفتن سرمایه های کشور باشیم.

لذا هشدارهای مکرر مقام معظم رهبری نسبت به آسیب های شبکه های اجتماعی و لزوم توجه مسئولان به آن باید جدی گرفته شود، چرا که این روزها فضای مجازی بستر گسترش انواع انحرافات و شبهات شده است و دشمن این جبهه را برای حمله هموار و آسان تر دیده است.

حال به راستی با همه این هشدارها و تاکیدات و اتفاقات ناگوار اخیر، مسئولین کشوری و استانی چاره ای اندیشنده اند یا همچنان در خواب غفلت بسر می برند؟!

آیا این همه اتفاقات تلخ که اغلب روانشناسان عامل اصلی آن ها را آسیب های شبکه های اجتماعی می دانند، برای به صدا درآوردن زنگ خطر کافی نیست؟!