ظرفیت های بالفعل کشور، توانایی های بالقوه توسعه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، در سال های اخیر و بعد از اعمال تحریم های ظالمانه و نابرابر، مسئولان و دولتمردان برای رسیدن به توسعه، مجددا با استفاده از برقراری ارتباط با کشورهای آمریکایی و اروپایی راه های رسیدن به توسعه بازسازی شد.

یکی از راه های که همواره دولتمردان در فکر آن هستند، برقراری ارتباط با کشورهای خارجی و ارتباط گیری اقتصادی با ملل دیگر برای رسیدن به توسعه است.

اما باید در نظر داشت که ظرفیت ها و توانمندی های داخلی هر کشوری از مهمترین و اساسی ترین عناصر توسعه خواهد بود که با بهره گیری مناسب و ارزشمند از آن می توان به نتایج سازنده رسید.

همانگونه که مقام معظم رهبری در بیانات اخیر خود مسئولان کشوری را به بهره برداری از ظرفیت های عظیم داخلی و توانمندی های کشور تشویق کردند، مسئولان هم باید در نظر داشته باشند که مهمترین داشته هر کشوری توانایی های آن ملت است که می تواند توسعه را برای آن به ارمغان بیاورد.

قطعا جمهوری اسلامی ایران با توانایی های که دارد و بهره گیری از این توانایی و ظرفیت ها که در سال های اخیر و در شرایط مختلف تحریم، جنگ و ترور از آن استفاده کرده است، می تواند به تنهایی راه ناهموار توسعه را هموار و صاف کند، به تعبیری بهتر برای رسیدن به توسعه و پیشرفت نیاز به هدایتگری هیچ کشوری نیست.

با تمام اینها باید در نظر داشت که دشمنی کشورهای 5+1 و دیگر هم پیمانانشان با ایران فراتر از یک اختلاف ساده است که بتوان با مذاکرات برجام و ژنو آن را حل کرد و با توافق هسته ای آن را به اتمام رساند.

همان گونه که آمریکایی ها در هر شرایطی برجام را نقص و آن را مخالف با سنای کشورشان می دانند، ملت ایران هم تاکنون سکوت را بر مفاد معارض با اصول دین و شرع و منافع کشور برجام را فقط برای حفظ همدلی و یکصدایی با دولت حفظ کرده است.

هرچند که ملت ایران همچنان معتقد به این است که تکیه بر توانایی ها و ظرفیت های داخلی شانس بیشتری برای رسیدن به توسعه در اختیار می گذارد، اما پیرو فرمان مقام معظم رهبری و بنا به توصیه های دینی همچنان موظف به رعایت قوانین برجام و پایبندی به عهد و تعهد خود است.

قطعا تنها راه سازنده و موثر برای رسیدن به توسعه و پیشرفت تکیه به توانایی ها و داشته های داخلی است که با بهره گیری از این ظرفیت ها که شامل مواد عظیم و فراوان خام، نیروهای متخصص و جوان، دانش و توان علمی بالا، سرمایه های عظیم ناب و بکر و هزاران ظرفیت دیگر است که اگر مسئولان حامی و دولتمردان سرمایه گذار باشند قطعا جوانان که ظرفیت پنهان و مفقود مانده کشور هستند، با تکیه بر توانایی ها و تخصص خود بازده خوبی از محصولات و منابع خام به ارمغان خواهند آورد و همین موضوع یعنی توسعه، با بهره گیری از توانایی و ظرفیت های موجود.

انتهای پیام/م