رویای شیرین آرامش سیاسی و ساماندهی اقتصادی/ پیام‌هایی بر سر سفره بیکاری و مشکلات اقتصادی

 
فلاح به بیان آمارهای مختلف پرداخت و این بار نیز بدون پذیرفتن انواع و اقسام مشکلاتی که در استان و کشور وجود دارد، همه آنها را به دولت قبل نسبت داده است. این نوشتار در پی تطهیر دولت قبل نیست، اما کاش سکاندار دولت تدبیر و امید در مازندران زمانی که از بی‌انضباطی مالی و پولی حرف می‌زند، به فیش‌های حقوقی چند ده میلیونی مدیران دولت تدبیر و امید هم نیم‌نگاهی می‌انداخت، همان فیش‌هایی که رقم آن تا 250 میلیون تومان برای یک‌ماه رسیده است و سخنگوی دولت رسماً وادار به عذرخواهی شد.
 
این روزها قرار است در شهرهای استان و ظاهرا دیگر شهرهای کشور برنامه گرامیداشت دولت تدبیر امید به پاس پیروزی و تلاش سه سال این دولت برگزار شود، ولی کاش استاندار مازندران کمی واقع‌بینانه سخن می‌گفت، از رفع تحریم‌هایی سخن راند که مردم چیزی از رفع شدن آن را احساس نکردند.
 
هر روز خبر از تعطیلی و یا اخراج کارگران و نیروهای کار کارخانجات استان و کشور به گوش می‌رسد، که دو روز گذشته نیز خبر تایید اخراج کارگران بزرگ‌‎ترین واحد تولیدی لبنیات استان نمونه‌ای از این اتفاقات بود.
 
درخواست سبد کالا توسط کارگران میدانی مازندران نیز نمونه‌ای از این مشکلات است، درخواست استمهال واحدهای تولیدی، فعال بودن بسیاری از واحدهای تولیدی  مازندران با 30 درصد ظرفیت تولیدی، تجمع‌های پی‌درپی کارگران در پایان سال گذشته، کوچک شدن سبد مصرفی خانوار به اذعان رئیس انجمن صنفی صنایع غذایی و همگن مازندران و کاهش ظرفیت تولید واحدهای تولیدی به دلیل عدم مصرف، انتقاد واضح و آشکار نمایندگان مجلس شورای اسلامی در استان مازندران از عملکرد دولت و اولتیماتوم یوسف‌نژاد نماینده مردم ساری در مجلس شورای اسلامی و اتفاقا نماینده‌ای که خودش را موافق سیاست‌های دولت می‌داند از عملکرد مسئولان استان، چند از هزاران مشکلات استان مازندران و بی‌تدبیری‌های صورت گرفته است.
 
استاندار مازندران از برگشت رونق به بسیاری از واحدهای تولیدی در استان سخن به میان آورد که کاش به‌جای سیاه‌نمایی خواندن انتقادات به عنوان نماینده دولت در استان، مشکلات را با فراغ بال می‌پذیرفت و مانند نوبخت معاون رئیس جمهور، با یک عذرخواهی دست‌کم مسئولیت مشکلات را به گردن می‌گرفت.
 
کاش استاندار مازندران به جای اعتماد بیش از حد به آمارهایی، که نماینده مجلس آن را آمار سازی می‌داند، کمی با مردم می‌گشت و حرف می‌زد، برای مخاطب پدر مقامی می‌کرد، آن مخاطبی که بعد از بازنشستگی، به دلیل بیکاری فرزندان تحصیل کرده‌اش و به قول خودش تحصیل کرده‌ای که مدرک کارشناسی‌ ارشد دارد، مجبور است تا دیروقت مسافرکشی کند تا بتواند خرج آنها را تامین کند.
 
کاش استاندار مازندران سخنان نماینده مردم تنکابن، رامسر و عباس‎آباد در مجلس شورای اسلامی را که گفته بود بانک‌ها امروزه کار بنگاهی انجام می‌دهند و وزارت کار نیز به چنین وضعی دچار شده و به‌جای حل مشکلات مردم برای خود صنعت ایجاد کرده و از وظیفه اصلی خود دور شده است، را می‌شنید و می‌پذیرفت و به عنوان نماینده دولت در استان مازندران حرفی می‌زد که فقط اندکی دلگرمی ایجاد می‌کرد.
 
در رهن بودن کارخانه نساجی مازندران نیز حرفی نیست که از فضا بیان شده باشد، این هم اظهارات رئیس سازمان صنعت و معدن دولت تدبیر و امید در مازندران است که در جلسه بررسی وضعیت صنعت در شهرستان قائم‌شهر، درباره مشکلات این کارخانه گفته: عده‌ای با آمدن سرمایه‌گذار به فکر دریافت همه بدهی خود شده‌اند و بابت یکی از احکام، 331 چرخ دوزندگی را بردند و این مسأله با توجه به اینکه کارخانه در رهن بانک بود و حکم قضایی صادر شده مورد تجدید نظر قرار می‌گیرد قابل پیگیری است، چرا که هر چرخ یک شغل است و با این‌کار، دست‌کم 300 شغل را از دست خواهیم داد...
 
قوی کردن تیم اقتصادی، سروسامان دادن به بانک‌ها، نامطلوب بودن وضعیت برجام، رژه محصولات خارجی در ویترین فروشگاه‌های کشور و ... نیز از دیگر انتقاداتی است که انتظار می‌رفت استاندار مازندران فقط مسئولیت کم‌کاری‌ها را می‌پذیرفت نه اینکه مدینه فاضله‌ای را ترسیم کند و هشدار دهد به مدیرانش که 3 سال از عمر دولت گذشته و فقط یک سال برای کار و خدمت درست به مردم فرصت داریم. آیا می‌شود در این دولت انتظار داشت که هر منتقد منصف را سیاه‌نما و وابسته به جناح شکست خورده آنهم پس از گذشت سه سال از عمر دولت یازدهم ننامند؟!

 

انتهای پیام/رض