ساز ناکوک فراغت تابستانه/سطحی نگری چالش مهم طرح غنی سازی اوقات فراغت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، اوقات فراغت؛ واژه ای که با تعطیل شدن مدارس  بیش تر شاهد آن در جلسات و رسانه های دیداری و شنیداری هستیم و امروزه به دلیل رشد و پیشرفت شهر نشینی و گسترش علم و تکنولوژی دغدغه ی بسیاری از خانواده ها شده است.

 اوقات فراغت، لحظه های زیبا و زرین زندگی است که سبب رضایت درونی و افزایش شادکامی می شود، از تکرارها و یک­ نواختی ها نجات­مان می دهد و با جدا ساختن از روز­مرگی ها، از هیجان های زیان­بخش و احساسات منفی در امان­مان می دارد. همچنین خستگی های روحی و آسیب های روانی را در زندگی شفا می­بخشد.

 در این شرایط، داشتن برنامه ای جامع و پیش­بینی فرصتی فارغ از وظایف روزانه و­ بهره­وری از این فرصت، نخستین و مهم ترین گام در پیش­گیری از آسیب های ذهنی و حفظ بهداشت روانی خاصتا برای فرزندانمان می باشد. در رابطه با اوقات فراغت با مهین کریم پورکارشناس امور تربیتی  به گفتگو نشستیم که در ادامه می خوانید:

تعریف شما از اوقات فراغت چیست؟
 مشغول شدن به فعالیت‏هاى خودجوش و مطلوب و دوست داشتنى؛ فعالیت‏هایى که دو ویژگى اصلى آنها آزادى و تنوّع است اوقات فراغت، جزء غنى‏ترین اوقات زندگى انسان است و انسان را به نیازهاى درونى، خودسازى و خودشناسى فرامى‏خواند.

اوقات فراغت چه کار کردهایی می تواند داشته باشد؟
لازم است اشاره کنم که کارکردهای اوقات فراغت می تواند دو سویه باشد به گونه ای که ازیک سو می تواند مناسب ترین بستر برای رشد و شکوفایی استعدادهای گوناگون و از سوی دیگر، زمینه­ساز بسیاری از انحراف ها و بزهکاری  شود و این خانواده است که باید تعیین کند که اوقات فراغت فرزندش به کدام سو برود و خانواده از دیدگاه بنده در پر کردن اوقات فراغت فرزندش نفش پایه ای و اساسی را دارد.

آیا اوقات فراغت دوران طلایی برای دانش آموزان خواهد بود؟
اوقات فراغت یکی از شاخص هایی است که می تواند بر رشد فرد و به تبع آن رشد جامعه تاثیر گذار باشد و این در شرایطی محقق می شود که در مسیری صحیح حرکت کند و دانش آموزان صرفا به منظور گذران وقت، درکلاس های فوق برنامه شرکت کنند اما متاسفانه به رغم اهمیت وکارکرد فرهنگی آن به عنوان یک ضرورت انکارناپذیر همواره به لحاظ نبود یک برنامه جامع و نگاه های سطحی اجرای آن با چالش های جدی مواجه بوده است.

والدین در پر کردن اوقات فراغت فرزندانش چه نقشی می توانند داشته باشند؟
امروز مساله اوقات فراغت به عنوان یکی از مهمترین دغدغه ی خانواده ها محسوب می شود و آنها به چگونگی و شیوه گذراندن اوقات فراغت فرزندانشان بسیار اهمیت می دهند بحث گذراندن اوقات فراغت و طراحی برنامه های مناسب برای خانواده های یک چالش محسوب می شود و به نظر می رسد والدین نقش اول و کلیدی را در حضور فرزندان خود در پر کردن اوقات فراغت ایفا می کنند، بنابراین اگر هر خانواده ای این دغدغه را داشته باشد که فرزند خود را آشنا کرده و در عین حال وی را به محیط و فرهنگ علاقه مند سازد ، شاهد خواهیم بود که  غنی سازی اوقت فرزندش در بطن برنامه های جوانش جای گرفته و عنصر جدانشدنی در زندگی آنان خواهند شد.
 

خانواده ها چگونه  و با چه روشی می توانند اوقات فراغت فرزندانشان را غنی سازی کنند؟
 نقش خانواده ها به عنوان اولین نهادی که با جوانان در ارتباط است اساسی ست خانواده باید خود را مسوول گذراندن اوقات فراغت فرزند خود بداند و برنامه ای برای فرزندانش داشته  و آن را به نهادهای دیگر فرافکنی نکند باید بپذیریم که سبک زندگی ما تغییر کرده، اما آگاهی خانواده ها همزمان با آن تغییر نکرده است و نمی توانند با جوانان همراه باشند و راهنماییشان کنند در این بین جوانان نیز نیاموخته اند که تنها بیان مشکلات آن را حل نخواهد کرد بلکه باید خود مسوولیت بیشتری بپذیرند، راهکارهای لازم را برای حل دغدغه هایشان ارائه دهند و تقاضاهایشان را مطرح کنند.

بیشتر خانواده ها به فراخور شرایط خود برای گذران اوقات فراغت فرزندانشان برنامه های گوناگونی را تدارک می بینند، اما برخی مواقع چون والدین با مفهوم اوقات فراغت به طور کامل آشنا نیستند، امکان دارد از این فرصت به درستی بهره برداری نکنند و خانواده ها باید فرزندانشان را بر اساس علایق و توانایی و استعدادهایشان در کلاس ها یی که  در مکان های مختلف برگزار می شود  ثبت نام کرده و زمینه ی رشد و پرورش ان ها را فراهم سازند.
 
سخن اخر شما... ؟
 
 نظام فرهنگی و تربیتی جامعه اسلامی باید به گونه ای برنامه ریزی شود که از همه فرصت ها، زمینه ها، ظرفیت ها، مکان ها استفاده شود و همه نسل ها به خصوص جوانان هیچ فرصت خالی نداشته باشند که بگوییم وقت فراغتی است که باید به گونه ای پر شود، پس باید طراحی کارآمد و مفیدی را داشته باشیم که بتواند غنی سازی کند و در این راستا نهادهای مختلف می توانند نقش موثری داشته باشند و حتی می توانند به محور برنامه ریزی و هدایت برای طراحی کلان رشد فرهنگی جامعه تبدیل شوند.

گفتگو از غریبه رحیمی

انتهای پیام/