به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خاورستان، انتخابات مجلس شورای اسلامی در 7 اسفند 92 به پایان رسید و شهرهای مختلف نمایندگان خود را شناختند. استان خراسان جنوبی نیز با فرستادن 4 نماینده اصولگرا به مجلس شورای اسلامی جهت گیری کلی مردم استان خود را به وضوح به مردم ایران نشان داد. اما آنچه در چارچوب انتخابات 7 اسفند و بخصوص ایام تبلیغات خودنمایی می کرد نحوه و نوع انتظارات مردمی از نماینده مجلس شورای اسلامی بود. انتظاراتی که گاهی از اوقات یک انسان آگاه از قانون اساسی کشور را بهت زده می کرد. کار آنجا شگفت آور می شود که این انتظارات و توقعات در میان نخبگان سیاسی و فرهنگی نیز با درصد بالایی دیده می شد. شاید در میان طیف مخالف می شد برداشت کرد که می خواهند با بیان این توقعات نماینده کنونی را به زمین بزنند و با ترویج این انتظارات بی جا عدم کارایی نماینده فعلی را به رخ بکشند و از آن بهره برداری لازم را بکنند. اما در میان عامه مردم و حتی نخبگان طیف خودی نیز این امر به وضوح دیده می شد که دامنه انتظارات آنها به شدت بالا بود. وقتی به سوالات و پرسش و پاسخ های نماینده با مردم در این ایام دقت کنیم می بینیم که متأسفانه این فرهنگ چه در میان قشر کم سوادتر و سطح فرهنگی پایین تر و چه در مردم درس خوانده و سطح فرهنگ بالاتر رسوخ عجیبی کرده است که تعجب هر کارشناسی را برمی انگیزاند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خاورستان, خاورستان, خاورستان, انتخابات مجلس شورای اسلامی در 7 اسفند 92 به پایان رسید و شهرهای مختلف نمایندگان خود را شناختند. استان خراسان جنوبی نیز با فرستادن 4 نماینده اصولگرا به مجلس شورای اسلامی جهت گیری کلی مردم استان خود را به وضوح به مردم ایران نشان داد. اما آنچه در چارچوب انتخابات 7 اسفند و بخصوص ایام تبلیغات خودنمایی می کرد نحوه و نوع انتظارات مردمی از نماینده مجلس شورای اسلامی بود. انتظاراتی که گاهی از اوقات یک انسان آگاه از قانون اساسی کشور را بهت زده می کرد. , کار آنجا شگفت آور می شود که این انتظارات و توقعات در میان نخبگان سیاسی و فرهنگی نیز با درصد بالایی دیده می شد., کار آنجا شگفت آور می شود که این انتظارات و توقعات در میان نخبگان سیاسی و فرهنگی نیز با درصد بالایی دیده می شد., شاید در میان طیف مخالف می شد برداشت کرد که می خواهند با بیان این توقعات نماینده کنونی را به زمین بزنند و با ترویج این انتظارات بی جا عدم کارایی نماینده فعلی را به رخ بکشند و از آن بهره برداری لازم را بکنند. اما در میان عامه مردم و حتی نخبگان طیف خودی نیز این امر به وضوح دیده می شد که دامنه انتظارات آنها به شدت بالا بود. وقتی به سوالات و پرسش و پاسخ های نماینده با مردم در این ایام دقت کنیم می بینیم که متأسفانه این فرهنگ چه در میان قشر کم سوادتر و سطح فرهنگی پایین تر و چه در مردم درس خوانده و سطح فرهنگ بالاتر رسوخ عجیبی کرده است که تعجب هر کارشناسی را برمی انگیزاند.,من باب مثال وقتی انتظارات مردمی را بررسی می کردیم می دیدیم که انتظار داشتند جاده های استان را نماینده آسفالت کند(کاری که باید مدیر کل راه و شهرسازی دنبال کند)، آب و فاضلاب خانه شان که مشکل داشت را از نماینده انتظار داشتند(مشکلی که باید شهرداری و شورای شهر یا آب و فاضلاب پیگیری کند)، دامداران و کشاورزان از خشکسالی و کمبود آب به نماینده شکایت داشتند(مشکلی که باید جهاد کشاورزی پیگیری کند)، تعطیلی کارخانجات را مشکل نماینده می دانستند(کاری که باید مدیر کل صنعت، معدن و تجارت پیگیری کند)، کمبود بودجه استان را از نماینده می خواستند سوال کنند(کاری که باید مدیر کل مالی و برنامه ریزی استان پیگیر آن باشد)، آنتن ندادن موبایل در یک روستا را ناشی از کم کاری نماینده می دانستند(کاری که باید مخابرات پیگیری کند)، افزایش طلاق را گردن نماینده می انداختند(کاری که باید معاونت امور اجتماعی استانداری و سایر نهادهای فرهنگی دنبال کنند)، افزایش بیکاری تقصیر نماینده بود(کاری که باید استانداری محترم جوابگوی آن باشد) و شاید در نهایت بتوان گفت از نماینده انتظار یک کارچاق کن را دارند و از او می خواهند قالتاق باشد تا بتواند حتی اگر شده در حق استانی دیگر ظلم کند و بودجه ای که حق آن استان است از آنها بگیرد و در استان خود خرج کند.
هر چه فکر می کنیم و این توقعات و انتظارات را بالا و پایین می کنیم می بینیم که این اوضاع نه اسلامی است و نه قانونی و شاید علتی که چیزی بین 60تا80درصد نمایندگان مجلس در هر دوره جابجا می شوند به همین علت برمی گردد. نماینده ای که وقتی تازه وارد فضای مجلس می شود بنا بر بیان خود نمایندگان مجلس و کارشناسان مربوطه در یکی دو سال اول اصلا با فضای مجلس و کاری که آنجا انجام می شود آشنا نیستند و اصلا نمی توانند آنطور که باید و شاید عمل کنند. لذا نتیجه این امر می شود نمایندگان جدید زیاد در هر دوره مجلس و ناکارآمدی آن مجلس در ماههای و چه بسا یکی دو سال اولیه.
از دیگر مضرات این اوضاع این است که نماینده اگر نماینده ای متعهد و مومن نباشد برای اینکه هر دوره در مجلس بماند ناچاراست بجای قانون گذاری و نظارت صحیح، کارش کارچاق کنی مردم، حرف زدن های پوپولیستی، مواضع ظاهری و عمل کردن بر خلاف آن ظواهر، عدم رسیدگی درست به بحث نظارتی و قانون گذاری کلان به شکل صحیح و از این دست موارد باشد. اینطور که شد نمی توان از نماینده انتظار داشت یقه فلان وزیر یا فلان مسئول را بگیرد و بگوید چرا فلان عمل خلاف قانون یا خلاف اسلام را انجام داده ای؟ چرا که او باید بجای این سرشاخ شدن ها، با او تعامل کند و از او بودجه بگیرد برای مردم استانش. یعنی سکوت در برابر خلاف کردن ها برای برآورده کردن انتظارات بیجای مردم. این آن چیزی است که آفت بزرگ یک نماینده مجلس می تواند باشد که با فضای موجود در بسیاری از نمایندگان شهرهای سرتاسر کشور دیده می شود.
بد نیست در پایان جدولی که در آن وظایف نمایندگان مجلس بر اساس قانون اساسی آمده است را ارائه کنیم تا هر چه بهتر و بیشتر با وظایف نماینده واقعی طراز جمهوری اسلامی آشنا بشویم و انتظارات و توقعات خود را در این چارچوب جای دهیم.
سید مصطفی موسوی نژاد
من باب مثال وقتی انتظارات مردمی را بررسی می کردیم می دیدیم که انتظار داشتند جاده های استان را نماینده آسفالت کند(کاری که باید مدیر کل راه و شهرسازی دنبال کند)، آب و فاضلاب خانه شان که مشکل داشت را از نماینده انتظار داشتند(مشکلی که باید شهرداری و شورای شهر یا آب و فاضلاب پیگیری کند)، دامداران و کشاورزان از خشکسالی و کمبود آب به نماینده شکایت داشتند(مشکلی که باید جهاد کشاورزی پیگیری کند)، تعطیلی کارخانجات را مشکل نماینده می دانستند(کاری که باید مدیر کل صنعت، معدن و تجارت پیگیری کند)، کمبود بودجه استان را از نماینده می خواستند سوال کنند(کاری که باید مدیر کل مالی و برنامه ریزی استان پیگیر آن باشد)، آنتن ندادن موبایل در یک روستا را ناشی از کم کاری نماینده می دانستند(کاری که باید مخابرات پیگیری کند)، افزایش طلاق را گردن نماینده می انداختند(کاری که باید معاونت امور اجتماعی استانداری و سایر نهادهای فرهنگی دنبال کنند)، افزایش بیکاری تقصیر نماینده بود(کاری که باید استانداری محترم جوابگوی آن باشد) و شاید در نهایت بتوان گفت از نماینده انتظار یک کارچاق کن را دارند و از او می خواهند قالتاق باشد تا بتواند حتی اگر شده در حق استانی دیگر ظلم کند و بودجه ای که حق آن استان است از آنها بگیرد و در استان خود خرج کند.
هر چه فکر می کنیم و این توقعات و انتظارات را بالا و پایین می کنیم می بینیم که این اوضاع نه اسلامی است و نه قانونی و شاید علتی که چیزی بین 60تا80درصد نمایندگان مجلس در هر دوره جابجا می شوند به همین علت برمی گردد. نماینده ای که وقتی تازه وارد فضای مجلس می شود بنا بر بیان خود نمایندگان مجلس و کارشناسان مربوطه در یکی دو سال اول اصلا با فضای مجلس و کاری که آنجا انجام می شود آشنا نیستند و اصلا نمی توانند آنطور که باید و شاید عمل کنند. لذا نتیجه این امر می شود نمایندگان جدید زیاد در هر دوره مجلس و ناکارآمدی آن مجلس در ماههای و چه بسا یکی دو سال اولیه.
از دیگر مضرات این اوضاع این است که نماینده اگر نماینده ای متعهد و مومن نباشد برای اینکه هر دوره در مجلس بماند ناچاراست بجای قانون گذاری و نظارت صحیح، کارش کارچاق کنی مردم، حرف زدن های پوپولیستی، مواضع ظاهری و عمل کردن بر خلاف آن ظواهر، عدم رسیدگی درست به بحث نظارتی و قانون گذاری کلان به شکل صحیح و از این دست موارد باشد. اینطور که شد نمی توان از نماینده انتظار داشت یقه فلان وزیر یا فلان مسئول را بگیرد و بگوید چرا فلان عمل خلاف قانون یا خلاف اسلام را انجام داده ای؟ چرا که او باید بجای این سرشاخ شدن ها، با او تعامل کند و از او بودجه بگیرد برای مردم استانش. یعنی سکوت در برابر خلاف کردن ها برای برآورده کردن انتظارات بیجای مردم. این آن چیزی است که آفت بزرگ یک نماینده مجلس می تواند باشد که با فضای موجود در بسیاری از نمایندگان شهرهای سرتاسر کشور دیده می شود.
بد نیست در پایان جدولی که در آن وظایف نمایندگان مجلس بر اساس قانون اساسی آمده است را ارائه کنیم تا هر چه بهتر و بیشتر با وظایف نماینده واقعی طراز جمهوری اسلامی آشنا بشویم و انتظارات و توقعات خود را در این چارچوب جای دهیم.
سید مصطفی موسوی نژاد
من باب مثال وقتی انتظارات مردمی را بررسی می کردیم می دیدیم که انتظار داشتند جاده های استان را نماینده آسفالت کند(کاری که باید مدیر کل راه و شهرسازی دنبال کند)، آب و فاضلاب خانه شان که مشکل داشت را از نماینده انتظار داشتند(مشکلی که باید شهرداری و شورای شهر یا آب و فاضلاب پیگیری کند)، دامداران و کشاورزان از خشکسالی و کمبود آب به نماینده شکایت داشتند(مشکلی که باید جهاد کشاورزی پیگیری کند)، تعطیلی کارخانجات را مشکل نماینده می دانستند(کاری که باید مدیر کل صنعت، معدن و تجارت پیگیری کند)، کمبود بودجه استان را از نماینده می خواستند سوال کنند(کاری که باید مدیر کل مالی و برنامه ریزی استان پیگیر آن باشد)، آنتن ندادن موبایل در یک روستا را ناشی از کم کاری نماینده می دانستند(کاری که باید مخابرات پیگیری کند)، افزایش طلاق را گردن نماینده می انداختند(کاری که باید معاونت امور اجتماعی استانداری و سایر نهادهای فرهنگی دنبال کنند)، افزایش بیکاری تقصیر نماینده بود(کاری که باید استانداری محترم جوابگوی آن باشد) و شاید در نهایت بتوان گفت از نماینده انتظار یک کارچاق کن را دارند و از او می خواهند قالتاق باشد تا بتواند حتی اگر شده در حق استانی دیگر ظلم کند و بودجه ای که حق آن استان است از آنها بگیرد و در استان خود خرج کند.
هر چه فکر می کنیم و این توقعات و انتظارات را بالا و پایین می کنیم می بینیم که این اوضاع نه اسلامی است و نه قانونی و شاید علتی که چیزی بین 60تا80درصد نمایندگان مجلس در هر دوره جابجا می شوند به همین علت برمی گردد. نماینده ای که وقتی تازه وارد فضای مجلس می شود بنا بر بیان خود نمایندگان مجلس و کارشناسان مربوطه در یکی دو سال اول اصلا با فضای مجلس و کاری که آنجا انجام می شود آشنا نیستند و اصلا نمی توانند آنطور که باید و شاید عمل کنند. لذا نتیجه این امر می شود نمایندگان جدید زیاد در هر دوره مجلس و ناکارآمدی آن مجلس در ماههای و چه بسا یکی دو سال اولیه.
از دیگر مضرات این اوضاع این است که نماینده اگر نماینده ای متعهد و مومن نباشد برای اینکه هر دوره در مجلس بماند ناچاراست بجای قانون گذاری و نظارت صحیح، کارش کارچاق کنی مردم، حرف زدن های پوپولیستی، مواضع ظاهری و عمل کردن بر خلاف آن ظواهر، عدم رسیدگی درست به بحث نظارتی و قانون گذاری کلان به شکل صحیح و از این دست موارد باشد. اینطور که شد نمی توان از نماینده انتظار داشت یقه فلان وزیر یا فلان مسئول را بگیرد و بگوید چرا فلان عمل خلاف قانون یا خلاف اسلام را انجام داده ای؟ چرا که او باید بجای این سرشاخ شدن ها، با او تعامل کند و از او بودجه بگیرد برای مردم استانش. یعنی سکوت در برابر خلاف کردن ها برای برآورده کردن انتظارات بیجای مردم. این آن چیزی است که آفت بزرگ یک نماینده مجلس می تواند باشد که با فضای موجود در بسیاری از نمایندگان شهرهای سرتاسر کشور دیده می شود.
بد نیست در پایان جدولی که در آن وظایف نمایندگان مجلس بر اساس قانون اساسی آمده است را ارائه کنیم تا هر چه بهتر و بیشتر با وظایف نماینده واقعی طراز جمهوری اسلامی آشنا بشویم و انتظارات و توقعات خود را در این چارچوب جای دهیم.
سید مصطفی موسوی نژاد
من باب مثال وقتی انتظارات مردمی را بررسی می کردیم می دیدیم که انتظار داشتند جاده های استان را نماینده آسفالت کند(کاری که باید مدیر کل راه و شهرسازی دنبال کند)، آب و فاضلاب خانه شان که مشکل داشت را از نماینده انتظار داشتند(مشکلی که باید شهرداری و شورای شهر یا آب و فاضلاب پیگیری کند)، دامداران و کشاورزان از خشکسالی و کمبود آب به نماینده شکایت داشتند(مشکلی که باید جهاد کشاورزی پیگیری کند)، تعطیلی کارخانجات را مشکل نماینده می دانستند(کاری که باید مدیر کل صنعت، معدن و تجارت پیگیری کند)، کمبود بودجه استان را از نماینده می خواستند سوال کنند(کاری که باید مدیر کل مالی و برنامه ریزی استان پیگیر آن باشد)، آنتن ندادن موبایل در یک روستا را ناشی از کم کاری نماینده می دانستند(کاری که باید مخابرات پیگیری کند)، افزایش طلاق را گردن نماینده می انداختند(کاری که باید معاونت امور اجتماعی استانداری و سایر نهادهای فرهنگی دنبال کنند)، افزایش بیکاری تقصیر نماینده بود(کاری که باید استانداری محترم جوابگوی آن باشد) و شاید در نهایت بتوان گفت از نماینده انتظار یک کارچاق کن را دارند و از او می خواهند قالتاق باشد تا بتواند حتی اگر شده در حق استانی دیگر ظلم کند و بودجه ای که حق آن استان است از آنها بگیرد و در استان خود خرج کند.
هر چه فکر می کنیم و این توقعات و انتظارات را بالا و پایین می کنیم می بینیم که این اوضاع نه اسلامی است و نه قانونی و شاید علتی که چیزی بین 60تا80درصد نمایندگان مجلس در هر دوره جابجا می شوند به همین علت برمی گردد. نماینده ای که وقتی تازه وارد فضای مجلس می شود بنا بر بیان خود نمایندگان مجلس و کارشناسان مربوطه در یکی دو سال اول اصلا با فضای مجلس و کاری که آنجا انجام می شود آشنا نیستند و اصلا نمی توانند آنطور که باید و شاید عمل کنند. لذا نتیجه این امر می شود نمایندگان جدید زیاد در هر دوره مجلس و ناکارآمدی آن مجلس در ماههای و چه بسا یکی دو سال اولیه.
از دیگر مضرات این اوضاع این است که نماینده اگر نماینده ای متعهد و مومن نباشد برای اینکه هر دوره در مجلس بماند ناچاراست بجای قانون گذاری و نظارت صحیح، کارش کارچاق کنی مردم، حرف زدن های پوپولیستی، مواضع ظاهری و عمل کردن بر خلاف آن ظواهر، عدم رسیدگی درست به بحث نظارتی و قانون گذاری کلان به شکل صحیح و از این دست موارد باشد. اینطور که شد نمی توان از نماینده انتظار داشت یقه فلان وزیر یا فلان مسئول را بگیرد و بگوید چرا فلان عمل خلاف قانون یا خلاف اسلام را انجام داده ای؟ چرا که او باید بجای این سرشاخ شدن ها، با او تعامل کند و از او بودجه بگیرد برای مردم استانش. یعنی سکوت در برابر خلاف کردن ها برای برآورده کردن انتظارات بیجای مردم. این آن چیزی است که آفت بزرگ یک نماینده مجلس می تواند باشد که با فضای موجود در بسیاری از نمایندگان شهرهای سرتاسر کشور دیده می شود.
بد نیست در پایان جدولی که در آن وظایف نمایندگان مجلس بر اساس قانون اساسی آمده است را ارائه کنیم تا هر چه بهتر و بیشتر با وظایف نماینده واقعی طراز جمهوری اسلامی آشنا بشویم و انتظارات و توقعات خود را در این چارچوب جای دهیم.
سید مصطفی موسوی نژاد
من باب مثال وقتی انتظارات مردمی را بررسی می کردیم می دیدیم که انتظار داشتند جاده های استان را نماینده آسفالت کند(کاری که باید مدیر کل راه و شهرسازی دنبال کند)، آب و فاضلاب خانه شان که مشکل داشت را از نماینده انتظار داشتند(مشکلی که باید شهرداری و شورای شهر یا آب و فاضلاب پیگیری کند)، دامداران و کشاورزان از خشکسالی و کمبود آب به نماینده شکایت داشتند(مشکلی که باید جهاد کشاورزی پیگیری کند)، تعطیلی کارخانجات را مشکل نماینده می دانستند(کاری که باید مدیر کل صنعت، معدن و تجارت پیگیری کند)، کمبود بودجه استان را از نماینده می خواستند سوال کنند(کاری که باید مدیر کل مالی و برنامه ریزی استان پیگیر آن باشد)، آنتن ندادن موبایل در یک روستا را ناشی از کم کاری نماینده می دانستند(کاری که باید مخابرات پیگیری کند)، افزایش طلاق را گردن نماینده می انداختند(کاری که باید معاونت امور اجتماعی استانداری و سایر نهادهای فرهنگی دنبال کنند)، افزایش بیکاری تقصیر نماینده بود(کاری که باید استانداری محترم جوابگوی آن باشد) و شاید در نهایت بتوان گفت از نماینده انتظار یک کارچاق کن را دارند و از او می خواهند قالتاق باشد تا بتواند حتی اگر شده در حق استانی دیگر ظلم کند و بودجه ای که حق آن استان است از آنها بگیرد و در استان خود خرج کند.
هر چه فکر می کنیم و این توقعات و انتظارات را بالا و پایین می کنیم می بینیم که این اوضاع نه اسلامی است و نه قانونی و شاید علتی که چیزی بین 60تا80درصد نمایندگان مجلس در هر دوره جابجا می شوند به همین علت برمی گردد. نماینده ای که وقتی تازه وارد فضای مجلس می شود بنا بر بیان خود نمایندگان مجلس و کارشناسان مربوطه در یکی دو سال اول اصلا با فضای مجلس و کاری که آنجا انجام می شود آشنا نیستند و اصلا نمی توانند آنطور که باید و شاید عمل کنند. لذا نتیجه این امر می شود نمایندگان جدید زیاد در هر دوره مجلس و ناکارآمدی آن مجلس در ماههای و چه بسا یکی دو سال اولیه.
از دیگر مضرات این اوضاع این است که نماینده اگر نماینده ای متعهد و مومن نباشد برای اینکه هر دوره در مجلس بماند ناچاراست بجای قانون گذاری و نظارت صحیح، کارش کارچاق کنی مردم، حرف زدن های پوپولیستی، مواضع ظاهری و عمل کردن بر خلاف آن ظواهر، عدم رسیدگی درست به بحث نظارتی و قانون گذاری کلان به شکل صحیح و از این دست موارد باشد. اینطور که شد نمی توان از نماینده انتظار داشت یقه فلان وزیر یا فلان مسئول را بگیرد و بگوید چرا فلان عمل خلاف قانون یا خلاف اسلام را انجام داده ای؟ چرا که او باید بجای این سرشاخ شدن ها، با او تعامل کند و از او بودجه بگیرد برای مردم استانش. یعنی سکوت در برابر خلاف کردن ها برای برآورده کردن انتظارات بیجای مردم. این آن چیزی است که آفت بزرگ یک نماینده مجلس می تواند باشد که با فضای موجود در بسیاری از نمایندگان شهرهای سرتاسر کشور دیده می شود.
بد نیست در پایان جدولی که در آن وظایف نمایندگان مجلس بر اساس قانون اساسی آمده است را ارائه کنیم تا هر چه بهتر و بیشتر با وظایف نماینده واقعی طراز جمهوری اسلامی آشنا بشویم و انتظارات و توقعات خود را در این چارچوب جای دهیم.
سید مصطفی موسوی نژاد
من باب مثال وقتی انتظارات مردمی را بررسی می کردیم می دیدیم که انتظار داشتند جاده های استان را نماینده آسفالت کند(کاری که باید مدیر کل راه و شهرسازی دنبال کند)، آب و فاضلاب خانه شان که مشکل داشت را از نماینده انتظار داشتند(مشکلی که باید شهرداری و شورای شهر یا آب و فاضلاب پیگیری کند)، دامداران و کشاورزان از خشکسالی و کمبود آب به نماینده شکایت داشتند(مشکلی که باید جهاد کشاورزی پیگیری کند)، تعطیلی کارخانجات را مشکل نماینده می دانستند(کاری که باید مدیر کل صنعت، معدن و تجارت پیگیری کند)، کمبود بودجه استان را از نماینده می خواستند سوال کنند(کاری که باید مدیر کل مالی و برنامه ریزی استان پیگیر آن باشد)، آنتن ندادن موبایل در یک روستا را ناشی از کم کاری نماینده می دانستند(کاری که باید مخابرات پیگیری کند)، افزایش طلاق را گردن نماینده می انداختند(کاری که باید معاونت امور اجتماعی استانداری و سایر نهادهای فرهنگی دنبال کنند)، افزایش بیکاری تقصیر نماینده بود(کاری که باید استانداری محترم جوابگوی آن باشد) و شاید در نهایت بتوان گفت از نماینده انتظار یک کارچاق کن را دارند و از او می خواهند قالتاق باشد تا بتواند حتی اگر شده در حق استانی دیگر ظلم کند و بودجه ای که حق آن استان است از آنها بگیرد و در استان خود خرج کند.
هر چه فکر می کنیم و این توقعات و انتظارات را بالا و پایین می کنیم می بینیم که این اوضاع نه اسلامی است و نه قانونی و شاید علتی که چیزی بین 60تا80درصد نمایندگان مجلس در هر دوره جابجا می شوند به همین علت برمی گردد. نماینده ای که وقتی تازه وارد فضای مجلس می شود بنا بر بیان خود نمایندگان مجلس و کارشناسان مربوطه در یکی دو سال اول اصلا با فضای مجلس و کاری که آنجا انجام می شود آشنا نیستند و اصلا نمی توانند آنطور که باید و شاید عمل کنند. لذا نتیجه این امر می شود نمایندگان جدید زیاد در هر دوره مجلس و ناکارآمدی آن مجلس در ماههای و چه بسا یکی دو سال اولیه.
از دیگر مضرات این اوضاع این است که نماینده اگر نماینده ای متعهد و مومن نباشد برای اینکه هر دوره در مجلس بماند ناچاراست بجای قانون گذاری و نظارت صحیح، کارش کارچاق کنی مردم، حرف زدن های پوپولیستی، مواضع ظاهری و عمل کردن بر خلاف آن ظواهر، عدم رسیدگی درست به بحث نظارتی و قانون گذاری کلان به شکل صحیح و از این دست موارد باشد. اینطور که شد نمی توان از نماینده انتظار داشت یقه فلان وزیر یا فلان مسئول را بگیرد و بگوید چرا فلان عمل خلاف قانون یا خلاف اسلام را انجام داده ای؟ چرا که او باید بجای این سرشاخ شدن ها، با او تعامل کند و از او بودجه بگیرد برای مردم استانش. یعنی سکوت در برابر خلاف کردن ها برای برآورده کردن انتظارات بیجای مردم. این آن چیزی است که آفت بزرگ یک نماینده مجلس می تواند باشد که با فضای موجود در بسیاری از نمایندگان شهرهای سرتاسر کشور دیده می شود.
بد نیست در پایان جدولی که در آن وظایف نمایندگان مجلس بر اساس قانون اساسی آمده است را ارائه کنیم تا هر چه بهتر و بیشتر با وظایف نماینده واقعی طراز جمهوری اسلامی آشنا بشویم و انتظارات و توقعات خود را در این چارچوب جای دهیم.
سید مصطفی موسوی نژاد
من باب مثال وقتی انتظارات مردمی را بررسی می کردیم می دیدیم که انتظار داشتند جاده های استان را نماینده آسفالت کند(کاری که باید مدیر کل راه و شهرسازی دنبال کند)، آب و فاضلاب خانه شان که مشکل داشت را از نماینده انتظار داشتند(مشکلی که باید شهرداری و شورای شهر یا آب و فاضلاب پیگیری کند)، دامداران و کشاورزان از خشکسالی و کمبود آب به نماینده شکایت داشتند(مشکلی که باید جهاد کشاورزی پیگیری کند)، تعطیلی کارخانجات را مشکل نماینده می دانستند(کاری که باید مدیر کل صنعت، معدن و تجارت پیگیری کند)، کمبود بودجه استان را از نماینده می خواستند سوال کنند(کاری که باید مدیر کل مالی و برنامه ریزی استان پیگیر آن باشد)، آنتن ندادن موبایل در یک روستا را ناشی از کم کاری نماینده می دانستند(کاری که باید مخابرات پیگیری کند)، افزایش طلاق را گردن نماینده می انداختند(کاری که باید معاونت امور اجتماعی استانداری و سایر نهادهای فرهنگی دنبال کنند)، افزایش بیکاری تقصیر نماینده بود(کاری که باید استانداری محترم جوابگوی آن باشد) و شاید در نهایت بتوان گفت از نماینده انتظار یک کارچاق کن را دارند و از او می خواهند قالتاق باشد تا بتواند حتی اگر شده در حق استانی دیگر ظلم کند و بودجه ای که حق آن استان است از آنها بگیرد و در استان خود خرج کند.
, انتظار داشتند جاده های استان را نماینده آسفالت کند(کاری که باید مدیر کل راه و شهرسازی دنبال کند)، آب و فاضلاب خانه شان که مشکل داشت را از نماینده انتظار داشتند(مشکلی که باید شهرداری و شورای شهر یا آب و فاضلاب پیگیری کند)، دامداران و کشاورزان از خشکسالی و کمبود آب به نماینده شکایت داشتند(مشکلی که باید جهاد کشاورزی پیگیری کند)، تعطیلی کارخانجات را مشکل نماینده می دانستند(کاری که باید مدیر کل صنعت، معدن و تجارت پیگیری کند)، کمبود بودجه استان را از نماینده می خواستند سوال کنند(کاری که باید مدیر کل مالی و برنامه ریزی استان پیگیر آن باشد)، آنتن ندادن موبایل در یک روستا را ناشی از کم کاری نماینده می دانستند(کاری که باید مخابرات پیگیری کند)، افزایش طلاق را گردن نماینده می انداختند(کاری که باید معاونت امور اجتماعی استانداری و سایر نهادهای فرهنگی دنبال کنند)، افزایش بیکاری تقصیر نماینده بود(کاری که باید استانداری محترم جوابگوی آن باشد) و شاید در نهایت بتوان گفت از نماینده انتظار یک کارچاق کن را دارند و از او می خواهند قالتاق باشد تا بتواند حتی اگر شده در حق استانی دیگر ظلم کند و بودجه ای که حق آن استان است از آنها بگیرد و در استان خود خرج کند.,هر چه فکر می کنیم و این توقعات و انتظارات را بالا و پایین می کنیم می بینیم که این اوضاع نه اسلامی است و نه قانونی و شاید علتی که چیزی بین 60تا80درصد نمایندگان مجلس در هر دوره جابجا می شوند به همین علت برمی گردد. نماینده ای که وقتی تازه وارد فضای مجلس می شود بنا بر بیان خود نمایندگان مجلس و کارشناسان مربوطه در یکی دو سال اول اصلا با فضای مجلس و کاری که آنجا انجام می شود آشنا نیستند و اصلا نمی توانند آنطور که باید و شاید عمل کنند. لذا نتیجه این امر می شود نمایندگان جدید زیاد در هر دوره مجلس و ناکارآمدی آن مجلس در ماههای و چه بسا یکی دو سال اولیه.
,از دیگر مضرات این اوضاع این است که نماینده اگر نماینده ای متعهد و مومن نباشد برای اینکه هر دوره در مجلس بماند ناچاراست بجای قانون گذاری و نظارت صحیح، کارش کارچاق کنی مردم، حرف زدن های پوپولیستی، مواضع ظاهری و عمل کردن بر خلاف آن ظواهر، عدم رسیدگی درست به بحث نظارتی و قانون گذاری کلان به شکل صحیح و از این دست موارد باشد. اینطور که شد نمی توان از نماینده انتظار داشت یقه فلان وزیر یا فلان مسئول را بگیرد و بگوید چرا فلان عمل خلاف قانون یا خلاف اسلام را انجام داده ای؟ چرا که او باید بجای این سرشاخ شدن ها، با او تعامل کند و از او بودجه بگیرد برای مردم استانش. یعنی سکوت در برابر خلاف کردن ها برای برآورده کردن انتظارات بیجای مردم. این آن چیزی است که آفت بزرگ یک نماینده مجلس می تواند باشد که با فضای موجود در بسیاری از نمایندگان شهرهای سرتاسر کشور دیده می شود.
, نماینده اگر نماینده ای متعهد و مومن نباشد برای اینکه هر دوره در مجلس بماند ناچاراست بجای قانون گذاری و نظارت صحیح، کارش کارچاق کنی مردم، حرف زدن های پوپولیستی، مواضع ظاهری و عمل کردن بر خلاف آن ظواهر، عدم رسیدگی درست به بحث نظارتی و قانون گذاری کلان به شکل صحیح و از این دست موارد باشد. اینطور که شد نمی توان از نماینده انتظار داشت یقه فلان وزیر یا فلان مسئول را بگیرد و بگوید چرا فلان عمل خلاف قانون یا خلاف اسلام را انجام داده ای؟ چرا که او باید بجای این سرشاخ شدن ها، با او تعامل کند و از او بودجه بگیرد برای مردم استانش. یعنی سکوت در برابر خلاف کردن ها برای برآورده کردن انتظارات بیجای مردم. این آن چیزی است که آفت بزرگ یک نماینده مجلس می تواند باشد که با فضای موجود در بسیاری از نمایندگان شهرهای سرتاسر کشور دیده می شود.,بد نیست در پایان جدولی که در آن وظایف نمایندگان مجلس بر اساس قانون اساسی آمده است را ارائه کنیم تا هر چه بهتر و بیشتر با وظایف نماینده واقعی طراز جمهوری اسلامی آشنا بشویم و انتظارات و توقعات خود را در این چارچوب جای دهیم.
,,
,
, ,
سید مصطفی موسوی نژاد
, سید مصطفی موسوی نژاد,,
انتهای پیام/4
]
ارسال دیدگاه