هیس! مرگ کارخانه‌های فارس مسئولین را بیدار نمی‌کند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شیرازه، در حالی که سه سال از عمر دولت تدبیر و امید می گذرد همواره بیم و امیدها اقتصاد را نشانه رفته و از رونق اقتصادی همچنان خبری نیست.

وعده ها چنان فریبنده و چشمگیر بود که برخی از مردم پس از پایان نمازهایشان دعا می کردند تا برجام به فرجام برسد و باور کرده بودند که بعد از مذاکره با کدخدا رونق به کسب و کار و سفره ها بازخواهد گشت. با نگاهی به آنچه گذشت، چند رهیافت کاملا مشخص و آشکار به دست می آید:
1-گره زدن همه مسائل کشور به موضوع برجام یک اشتباه کاملا واضح و مشخص بود.
2-برخی ناتوانی ها و سوء مدیریت ها هیچ گونه ارتباطی به برجام نداشته و راه چاره را باید در نحوه ی مدیریت کلان و استراتژیک کشور یافت.
3- بعد از برجام مشخص گردید کدخدا و نظام استکبار هرگز پایبند به وعده های خود نیست.
4-درحالی که یک سال به پایان دولت تدبیر و امید باقی نمانده، برخی مسئولین و مدیران با انتخاب گزینه فرار به جلو از پاسخگویی به مشکلات معیشتی مردم و راهکارهای خروج از رکود و رونق اقتصادی سر باز می زنند.

رهبر معظم انقلاب سال 95 را سال اقتصاد مقاومتی اقدام و عمل نامگذاری کردند؛ ایشان در جمع کارگران پیرامون مشکلات تعطیلی کارخانه‌ها می فرمایند: «تعطیلی کارگاه‌ها جزو آفتهای بزرگ است؛ جزو مصیبت‌های کارگر، یکی این است، که این کارگاه تعطیل بشود، تعطیلی دو جور است: یک تعطیلی به‌خاطر این است که امکانات کارفرما کفاف کار را نمی‌دهد یک‌جور تعطیلی کارگاه‌ها، تعطیلی‌های از روی سوءاستفاده است، با اینها باید برخورد جدّی کرد، اینها باید دنبال بشود؛ دستگاه قضائی مسئول است، دولت مسئول است، دستگاه‌های گوناگون مسئولند، دستگاه‌های اطّلاعاتی مسئولند؛ مسئله این نیست که یک نفری می‌خواهد پول‌دار بشود و از یک راهی دارد استفاده می‌کند؛ ما که با پول‌دار شدن زید و عمرو مخالفتی نداریم؛ خب، بروند پول‌دار بشوند امّا چرا این پول‌داری را از راه لگد گذاشتن و قدم گذاشتن بر سر جامعهٔ کارگری و جماعت مردم محروم باید انجام بدهند؟ جلوی این باید گرفته بشود». همچنین اخیرا نماینده محترم ولی فقیه در استان فارس نیز مستقیما با گلایه از مسئولین درخصوص تعطیلی کارخانجات هشدار دادند.

متاسفانه مدیر کل صنعت و معدن استان فارس، گویا فضا را خالی از دیدگاه ها و حضور کارشناسان اهل فن دیده باشد؛ در نشست خبری به راحتی تعطیلی کارخانجات را به مشکل آموزش صاحبان کارخانجات ربط داده و یا در مورد کاشی حافظ، تمام قد از سهامداران و مدیران کارخانه مزبور دفاع نموده! و به راحتی از کنار ماجرا می گذرد. باید گفت آقای مدیر کل شما مفهوم گرسنگی یا شرمندگی کارگران در نزد خانواده را چگونه درک می کنید؟ نقش سازمان متبوع شما در رسیدگی به مشکلات و معضلات واحدهای تولیدی استان چیست؟آیا به راستی انداختن توپ در زمین صاحبان صنایع و مدیران کارخانجات تنها راه حل خروج از بحران خواهد بود!