به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گرمسارآنلاین، بسیاری از مردم گرمسار در این دوران از آن ماجرا و حضور این قبرهای کوچک در این منطقه بی خبرند،چند روز گذشته این موضوع قدیمی در یکی از شبکه های مجازی گرمساری رخ تازه ای به خود گرفت و بسیاری از علاقه مندان به این گونه داستان ها را به کنجکاوی فروبرد و سایت خبری گرمسارآنلاین نیز به همین واسطه کجنکاوی خبری و آشکار کردن بسیاری از معادلات حل نشده درداستان های ریش سفید های گرمسار است و از این ماجرای دلخراش و این قبر های فراموش شده که چند سالی است که حتی یک نفر نیز برای آنها فاتحه نفرستاده است پرده برداشت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گرمسارآنلاین,نیمه شب 18 تیرماه سال 1341 در محلی که امروز یک پل هوایی بر روی ریل راه آهن خط تهران – مشهد در منطقه ابتدایی حاجی آباد یک محل گذر ماشین ها بین خطوط راه آهن و جاده بود، اتاقکی کوچک با چراغی برای راهنمایی ماشین های عبوری از ریل راه اهن، به واسطه عبور جاده با خط راه آهن طبق روال دو عددتیر چوبی برای باز و بسته کردن جاده و برخورد نکردن قطار با ماشین های در کنار این اتاقک و نیروی راه آهن وجود داشت.
,در نیمه شب بسیار تاریک 18 تیرماه سال 1341 به دلیل نامعلمومی به یک باره مسئول این کلبه و تیر های چوبی راه آهن حرکت قطار تهران- مشهد را شناسایی نکرد و تیرهای چوبی نیز برای عبور ماشین ها باز بود که به یک باره قطاری در همان مسیر با یک اتوبوس مسافربری که از شیراز عازم مشهد بود با قطار برخورد سنگینی می کند و تمام مسافرین این اتوبوس جان خود را از دست می دهند.گفته می شود که این حادثه بسیار دلخراش بود و مسافرانی که تعدادش را حدود 30 نفر اعلام می کنندجان خود را از دست می دهندو به دلیل نبود امکانات در آن زمان تمام جناز ها را در همان نزدیکی خط راه آهن به خاک می سپارند.
,این حادثه دلخراش مردم گرمسار را بسیار غمگین کردو هر ساله نیز با مراسم هایی برای این مسافرین شیرازی مشهد مقدس را ترتیب می دادند و مسافرین گذری در این منطقه نیز با توقف در این محل فاتحه را برای این کشته شدگان این حادثه ریلی در منطقه گرمسار می فرستادند
,حتی یکی از گرمساری ها که حدود 60 سال داشت و می گفت در آن زمان بچه مدرسه ای بوده است به تشریح ابعاد این حادثه پرداخت و افزود :
,متاسفانه در ان شب راهدار بعلت خواب آلودگی متوجه عبور یک قطار باری حامل شکر بود نشد درست هم زمان یک اتوبوس مسافر که از شیراز عازم مشهد بود قصد عبور از روی ریل را داشت که قطار باری با آن تصادف کرد وکل مسافرین به غیر از یک دختر بچه شیر خوار که از شیشه به بیرون پرت شده بود برروی شکرها افتاد وسالم ماند همگی مسافرین از پیر وجوان زن ومرد خرد وکلان کشته شدند وقطار نیز واژگون شد صبح مسئولین ومردم کل جنازه ها که اکثرا قابل شناسابی نبودند وقابل غسل وکفن در همان محل تصادف در کنار جاده دفن کردند تازمانی که پل هوایی بوسیله راه آهن ساخته نشده بود مردم ومسافرین در محل توقف وفاتحه ای برای درگذشتگان میخواندند که کم کم فراموش شدند وتنها دختر شیر خوار باقی مانده از حادثه را نیز به فرد محترم که دارای فرزند نبود سپرده شد که توسط ایشان صاحب شناسنامه وخانواده شد من آن زمان دانش آموز کلاس پنجم بودم هم برای کمک وبیشتر برای تماشا به محل حادثه رفتیم که هنوز بعد از حدود ۵۵سال ان صحنه های دلخراش وجمع کردن‌دل وجگرهای پخش شده توسط دکتر که دستکشی دردست وانها را درون کیسه هایی قرار میداد بصورت دلخراش وازار دهنده مدنظر است خداتمام عزیزان را بیامرزد وبه زحمتکشان خصوصا نیروهای پرستاری وپزشکی ان زمان عزت بدهد واگر ازدنیارفته اندخدارحمت شان کنند.
,این قبرها در خروجی گرمسار امروز به واسطه احداث پل هوایی در سال های بعد از پیروز ی انقلاب اسلامی و کاهش خطرات جاده ای فراموش شده و این گزارش خبری شاید خاطرات نه چندان خوبی برای قدیمی ها زنده کنند اما یک نکته اینکه می توان با ساماندهی و مراقبت از این مکان هم مکانی برای فاتحه خواندن به روح این کشته شدگان ایجاد کردو هم حوادث گذشته که چه تلخ را برای آیندگان بازآوری کرد.
,لازم به ذکر است این اطلاعات در مورد این ماجرا به واسطه مصاحبه ها و مطالبی از ریش سفیدان و قدیم ها گرمسار بدست آورده شده است و امکان دارد که به دلیل نبود اسناد کافی در مورد این ماجرا دارای نقص هایی باشد اما اصلیت آن ماجرا را نقض نمی کند.
,برای این کشته شدگان و قبر های فراموش شده فاتحه بخوانید ...
]
ارسال دیدگاه