صنعت کهنسال سرب و روی زنجان رو به افول است/ مسائل زیست محیطی، رکود، اتمام منابع، مسائل سرب و روی زنجان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  موج رسا, در چندین سال گذشته فعالیت دربخش سرب و روی  با چالش‌های جدی مواجه بوده است که این چالش‌ها منجر به کاهش فعالیت واحدها و گاهی نیز منجر به توقف فعالیت مجموعه ای در استان شده است عواملی همچون عدم توجه به مسائل زیست محیطی، رکود، پایین آمدن قیمت این فلز در بازارهای جهانی و عدم استفاده از تکنولوژی روز در این صنعت  واتمام منابع سرب  وروی تا 15 سال آینده رونق این صنعت در استان را رو به افول نهاده است.

استان زنجان بنا به گفته مسئولان دارای 228 معدن فعال است که بیشتر معادن فعال استان در بخش معادن سرب و روی و آهن فعال است که سهم عمده صادرات استان را نیز شمش های سرب و روی به خود اختصاص می دهند سهمی که ارز آوری بالایی را نیز برای استان به همراه داشته است سهمی به اذغان فعالان در شرکتهای فعال در بخش سرب و روی بیش از 90 درصد تولیدات استان را راهی بازارهای جهانی می کند.

*سابقه بیش از 60 ساله زنجانی ها در صنعت سرب و وری

سابقه فعالیت معادن سرب و روی و استخراج این ماده معدنی در استان به بیش از 60 سال می رسد که یکی از غنی ترین منابع سرب و روی در جهان محسوب می شود اما با توجه به پیش بینی های انجام شده میزان ذخیره منابع سرب و روی زنجان تا 15 سال آینده به پایان می رسد که با کمبود منابع هشدارها نیز برای کاهش فعالیت واحدها به گوش می رسد

 اما در چندین سال گذشته فعالیت دربخش سرب و روی  با چالش‌های جدی مواجه بوده است که این چالش‌ها منجر به کاهش فعالیت واحدها و گاهی نیز منجر به توقف فعالیت مجموعه ای در استان شده است.

عواملی همچون عدم توجه به مسائل زیست محیطی، رکود، پایین آمدن قیمت این فلز در بازارهای جهانی و عدم استفاده از تکنولوژی روز در این صنعت سبب شده است که رونق این صنعت در استان رو به افول نهاده است.

*افول صنعت سرب و روی و اتمام منابع تا 15 سال آینده

پیش آمدن مسائل زیست محیطی و نیز نگرانی های مردم زنجان بر آلاینده بودن این صنعت باعث تنش بین مردم و مسئولان در خصوص فعالیت این واحدها بوده است و در طول سال‌های گذشته تحصن‌ها و اعتراضات مردمی را نیز به همراه داشته است و دغدغه جدی برای مسئولان در بین انتخاب برای ادامه فعالیت این واحدها و عدم توجه به نگرانی های مردمی و آلایندگی این صنایع و یا تعطیل شدن این واحدها و بیکار شدن صدها نفری که در این واحدها مشغول بکار هستند ایجاد کرده است.

اما فعالیت در بخش معدن در همه جای دنیا با چنینی مسائلی روبه رو است و نمی توان گفت که به طور 100 درصد این صنعت عوارض زیست محیطی ندارد و کاملا صنعتی پاک است اما با اجرای الزامات واستانداردهایی تعیین شده می توان مخاطرات زیست محیطی را به حداقل کاهش داد و از وجود ظرفیت‌های مطلوب برای ایجاد فرصت‌های شغلی در این بخش و در کنار آن در آمد زایی برای مردم استان استفاده کرد.

* راهکارهای زیست محیطی تا چه اندازه ای اجرا شده است

مشکل تنها مربوط به سرب و روی نیست و فعالیت هر معدنی در استان نیز مستلزم توجه به مسائل زیست محیطی و پیامدهای تخریب زیست محیطی در طول سال‌های آینده دارد ما باید دید راهکارها در این باره تا چه اندازه‌ای اجرایی شده است و در آینده ما شاهد نگرانی های بیشتر مردم نیستیم .

در بازار رقابتی امروز حرف اول را کیفیت و مرغوبیت کالا می زند امام در کنار این مرغوبیت و کیفیت توجه به حفظ محیط زیست وسلامتی مردم نیز به عنوان هدفی بلند مدت و پایدار برای واحدهای موفق جهانی مطرح است هدفی که اگر اولویت نخست یک واحد تولیدی وصنعتی باشد می کوشد تا با بکار گیری تمام توان محصولی را عرضه کند که علاوه بر تامین سود، رضایت بلند مدت افراد جامعه را نیز به همراه داشته باشد.

با نگاهی بر روند فعالیت این شرکت‌ها و مسائل زیست محیطی متوجه می ‌شویم که فرآوری مواد معدنی در استان به شکل سنتی انجام شده و کمتر واحدهای استان  با استفاده از تکنولوژی روز اقدام به تولید می کنند یا در شیوه کار و فرآیند تولید محصول امکان استفاده از ماشین آلات و تجهیزات روز دنیا را ندارند که این مشکل را می توان با ورود ماشین آلات پیشرفته و نوین که بتوان تدابیر زیست محیطی را نیز در آنها لحاظ کرد قابل حل است که ایجاد واحد صنعتی پایلوت و نمونه که کمترین آلایندگی را داشته باشد می تواند الگویی برای سایر واحدها باشد.

*ضرورت وجود کارشناس زیست محیطی در واحدهای سرب و روی

در طول سالهای گذشته تجهیز واحدها به استانداردهای زیست محیطی توسط مسئولان مربوطه مطرح شده است اما گاهی علت اجرایی نشدن این مسائل عدم توجه واحد فعال به انجام هزینه برای چنین مسائلی است اما در کنار آن می توان به نبود کارشناسی زیست محیطی در این واحدها اشاره کرد نیرویی که بتواند نقاط لازم را به مدیران گوشزد کند و یا آنها را با فرآیندهای به روز دنیا آشنا سازد.

وجود این ظرفیت‌های خوب باید به عنوان نعمتی خدادادی قلمداد شود نه فرصتی که بنا به تهدیدی کنار گذاشته شود اینکه مسئولان و متولیان و صاحبان واحدهای صنعتی تا چه اندازه ای برای ماندن این صنعت در استان تلاش کرده اند و برای مشکلات راهکارهای عملی ارائه داده اند جای سوال است چرا که تنها با رو به رو شدن با هجمه اعتراضات تنها واحدی آلاینده  تعطیل شده است اما راهکارهای عملی برای برطرف شدن این تعطیلی ارائه نمی شود.

چرا برای حمایت از افرادی که در این بخش مشغول به فعالیت هستند و انبوه فارغ التحصیلان بیکاری که می توانند فرصت شغلی مناسبی در این بخش برای خودشان ایجاد کنند کاری انجام نگرفته است شاید بتوان این معضل را به دست جوانان صاحب ایده و فکر حل کرد و بتوان با ارائه معضل به دانشگاه‌های استان راهکار علمی و عملی برای حل مشکلات زیست محیطی یافت و الزامات و استانداردهای مدونی را تدوین کرد  که این نیز بدلیل نبود ارتباط مناسب بین صنعت‌گران با دانشگاهیان استان مغفول مانده است.

*ظرفیت‌های مطلوب برای فعالیت شرکت‌های دانش بنیان

سهم ناچیز این بخش از اشتغال و ایجاد فرصت‌های شغلی در استان می تواند با دگرگونی و حل مشکلاتی همچون رکود و افزایش حمایتهای دولتی و نیز تجهیز واحدها و حمایت از استقرار ماشین آلات و شیوه‌های نوین افزایش داشته باشد که می توان در این امر نیز کارگروهی ویژه با حضور دستگاه‌ها و حتی صاحبنظران ایجاد کرد که بتوان بدرستی مشکلات را رصد و موانع موجود را ناسایی کرد و راهکار ارائه داد.

یکی از فرصتها در این بخش تکمیل چرخه استخراج تا تولید کالای نهایی در استان است چرا که بسیاری از معادن در کشور ما اقدام به صادرات واد خامی می کنند که با تکمیل این چرفه به عنوان محصول نهایی وارد کشور می توان با تکمیل این زنجیره در این بخش شاهد رونق و سود آوری بیشتر صنعت سرب و روی استان شد.

 با وجود محدودیت در ورود ماشین آلات و تجهیزات با تکنولوژی روز به کشور و هزینه های بالای این تجهیزات می توان با تکیه بر دانش بومی از این موضوع نیز به عنوانی فرصتی استفاده کرد و با تکیه بر همین نیاز زمینه ایجاد چنین تجهیزات و ماشین آلاتی را در استان ایجاد کرد.

همه این مسائل زمانی می تواند تحقق یافته و نمود داشته باشد که همت مسئولان استان برای حفظ چنین صنعت با قدمتیدر استان باشد که راه درازی را پیموده است و تجربه بالایی شاغلان در این صنعت دارند و خود مولد بسیاری از واحدهای دیگر در استان بوده اند باشد.

در کنار تسهیل موانع موجود توسط دستگاه‌های متولی صاحبان این صنایع نیز باید همه روز تلاشی مضاعف برای بالا بردن استانداردهای صنعت سرب و روی داشته باشند و ارتقای این شاخص‌ها را برگ برنده ادامه فعالیت خود بدانند.

انتهای پیام/ک