به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنان خبر؛ شهلا کاظمی‌پور عضو هیأت علمی گروه جامعه‌شناسی دانشگاه تهران با اشاره به مباحث آماری اظهار داشت: معتقدم تغییر و تحولات خانواده را باید به‌عنوان واقعیت‌های اجتماعی و نه از دید آسیب‌شناسی بررسی کنیم. چطور تکنولوژی‌ها را گرفته‌ایم و در مورد این تغییرات نمی‌گوییم وامصیبتا، اما زمانی که تغییرات به خانواده می‌آید می‌گوییم وامصیبتا؟!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان خبر,وی افزود: تغییراتی که در ساختار خانواده ایجاد شده است؛ از ازدواج و تعاملات بین خانواده و ترکیب خانواده، در واقع کارکردی دارد که تداوم یافته و از دید جامعه‌شناسی باید بی‌طرفانه بررسی کنیم.
,کاظمی‌پور ادامه داد: تغییر و تحولات خانواده ایرانی را از دید جامعه‌شناسی بررسی کرده‌ام و اصطلاحی هست به نام چرخه زندگی خانوادگی که ابتدا جمعیت‌شناسان آن را مطرح کردند و متعاقباً از دید جامعه‌شناسان مطرح شد این چرخه با اولین ازدواج زوجین شروع و با مرگ آخرین همسر باقیمانده، به پایان می‌رسد و طی حیات خود از چند مرحله عبور می‌کند.
,عضو هیأت علمی گروه جامعه‌شناسی دانشگاه تهران یادآور شد: زمان و مدت این مراحل هم توسط وقایع کلیدی جمعیتی، اجتماعی، اقتصادی و حرکت فرزندان از یک گروه سنی به گروه دیگر تعریف می‌شود.
,وی تاکید کرد: در یک مقایسه آماری از سال ۱۳۰۰ تا ۱۳۹۰ آمارهای ۲۵ ساله را استخراج کرده‌ام و بر این اساس، سن ازدواج مردان از حدود میانگین ۲۲ سال به ۲۷٫۲ سال و سن ازدواج زنان از حدود ۱۶٫۵ سال به ۲۴ سال رسیده است.
,کاظمی‌پور تصریح کرد: در این‌جا ملاحظه می‌کنیم که اختلاف سنی زوجین یکی از موارد قابل تأمل است؛ در گذشته باوجود این‌که سن ازدواج پایین بود، اما اختلاف سنی زوجین بیشتر بود و هرچه به زمان حال نزدیک‌تر می‌شویم، اختلاف سنی زوجین کمتر شده است؛ زیرا شدت افزایش سن ازدواج در زنان بیشتر از مردان بوده است.
,عضو هیأت علمی گروه جامعه‌شناسی دانشگاه تهران مطرح کرد: امید به زندگی در زنان ۴۰ سال بوده و به تدریج افزایش یافته است. در اوایل انقلاب ۶۴ سال بوده و در حال حاضر به ۷۴ سال رسیده است. سنوات زناشویی در گذشته به دلیل پایین‌بودن امید به زندگی ۲۰ سال بوده است، اما در حال حاضر ۴۲ سال شده است که خود عاملی برای بیشتربودن مشکلات است؛ زیرا مشکلاتی که در مدت زمان ۲۰ ساله امکان بروز داشتند، قطعاً در زمان ۴۲ ساله بیشتر است.
,وی گفت: مرتباً از سوی سازمان ثبت احوال در مورد میزان ازدواج و طلاق آمار میدهند و به تعداد می‌گویند ازدواج کاهش یافته است؛ درصورتی‌که این موضوع مانند داوطلبان کنکور است و کاهش این تعداد، به‌دلیل کاهش جمعیت در معرض ازدواج و تحصیل است.
,کاظمی‌پور عنوان کرد: باید تعداد ازدواج‌ها را به جمعیت مجردها تقسیم کنیم. در مورد طلاق نیز زمانی که آماری میدهند باید تعداد طلاق‌ها را به جمعیت متأهل تقسیم کنیم و این‌که می‌گوییم نسبت ازدواج به طلاق، اصلاً نسبت درستی نیست.
,عضو هیأت علمی گروه جامعه‌شناسی دانشگاه تهران اظهار کرد: در مورد طلاق به شیوه کوهورتی کار کردم؛ یعنی چند درصد از ازدواج‌هایی که در یک سال انجام شده، منجر به طلاق شده‌اند که ۱٫۲ درصد بود. این‌که می‌گوییم سن ازدواج بالا رفته است، در گذر زمان مشهود نیست. پس باید در این ساختار جامعه را مطالعه کنیم.
]
ارسال دیدگاه