وقتی ظریف، آمریکایی‌ها را مأیوس می‌کند!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، ارسال پیام تسلیت محمدجواد ظریف به سید حسن نصرالله در پی شهادت سید مصطفی بدرالدین، فرمانده کل شاخه نظامی حزب‌الله لبنان، با واکنش آمریکایی‌ها مواجه شد.

سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا در پاسخ به سؤال خبرنگاری گفت: «ما می‌دانیم که ایران کشور حامی تروریسم است و آنها به حمایت از این گروه خاص (حزب الله) که در فهرست سازمان‌های حامی تروریسم قرار گرفته است، ادامه می‌دهند.»

جان کربی هم‌چنین با اشاره به پیام تسلیت ظریف به دبیر کل حزب‌الله مدعی شد: «من این اظهارات را دیده‌ام. ما مطمئناً در این زمینه یک ذره هم با آنها شریک نیستیم و مأیوس‌کننده است که می‌بینیم ظریف وزیر امور خارجه ایران چنین احساسی دارد.»

او در بخش دیگری از صحبت‌هایش به گفتگوهای وزیر امور خارجه آمریکا با مؤسسات بانکی اروپایی در لندن اشاره کرد و افزود: «جان کری در پاسخ به ترس بسیاری از این بانک‌داران تصریح کرد شما با کشوری سروکار دارید که در حالی که به تعهدات خود در برنامه‌ی جامع اقدام مشترک پای‌بند است، مطمئناً در حال انجام فعالیت‌های برهم‌زننده‌ی ثبات در جهان و در منطقه است.»

در حقیقت جان کربی می‌خواهد بگوید که اگر ایران خواستار همکاری همه‌جانبه‌ی آمریکا می‌باشد، نباید چنین رفتارهایی از خود نشان بدهد. به عبارت دیگر او با بیان یک گزاره‌ی شرطی، ادامه‌ی همکاری‌های آمریکا را که می‌تواند در روابط بانکی بین ایران و اروپا تأثیرگذار باشد، به کوتاه‌آمدن جمهوری اسلامی ایران از مواضع خود در محور مقاومت گره زده است.

از طرفی همتای آمریکایی ظریف نیز علی‌رغم این‌که چهره‌ی متعهدی از ایران (نسبت به برجام) به بانک‌های اروپایی نشان داده، اما با متهم‌کردن ایران به حمایت از تروریسم و برهم زدن ثبات در جهان، بانک‌های اروپایی را در تردید خود نسبت به از سرگیری روابط بانکی با ایران نگه داشته است. هم‌چنین از سخنان جان کری چنین بر می‌آید که ممکن است بانک‌های اروپایی به خاطر همکاری با کشوری حامی تروریسم، مشمول جریمه‌های من‌درآوردی وزارت خزانه‌داری آمریکا نیز بشوند.

البته ساده‌انگارانه است که آمریکا با کوتاه‌آمدن ایران از مواضع فوق استراتژیک خود در محور مقاومت، عمل به تعهداتش را به گزارش‌های احمدشهید و مسائل حقوق بشری ایران و هم‌چنین برنامه‌ی موشکی جمهوری اسلامی پیوند ندهد. موضوعی که ظریف هم شاید به تازگی و پس از مصادره‌ی دارایی‌های ایران توسط یک دادگاه محلی آمریکایی بدان پی برده است.

احتمالا ظریف فهمیده که دیپلماسی، آن هم به روشی که او پیش گرفته، از پس آمریکایی‌ها بر نمی‌آید و باید برای رفع اتهام از ایران در ماجرای 11 سپتامبر و انفجار 1983 لبنان، جنس گفتگوها، روش‌ها و البته جهان‌بینی خود را عوض نماید. چرا که مجموعه‌ی دولت‌مردان کماکان در فکر آنند که مبادا کاری کنند که برجام به خطر بیفتد.