برای پیشگیری از اعتیاد چه باید کرد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای چناران، علل و عوامل گوناگونی موجب گرایش افراد به مصرف مواد روانگردان می شود. باورهای نادرستی در زمینه عوارض اعتیاد، ایجاد و ترک اعتیاد ، تصورات اشتباهی مبنی بر اینکه مصرف تفریحی مواد ، اعتیاد آور نیست، مصرف مواد توان جنسی و بدنی را افزایش می دهد، با مصرف مشروبات الکلی می توان اعتیاد را ترک کرد، ترک اعتیاد در عرض چند روز ممکن است ویا اینکه ترک اعتیاد غیر ممکن است.

در این بین خانواده به عنوان اساسی ترین واحد جامعه، نقش بسزایی در دور نگهداشتن فرزند از مواد مخدر و سایر آسیب های اجتماعی دارد.

خانواده به عنوان یک محیط حمایت گر ، در رویارویی با استرس های روزانه برای افراد قوی و ضعیف خود، نقش بسزایی دارد و از سویی دیگر خانواده می تواند محلی برای ایجاد تنش ، مشکلات و آسیب های اجتماعی باشد.

فرد معتاد نسبت به اعضای خانواده خود احساس مسئولیت نمی کند. موقعیت اجتماعی متزلزلی دارد و به دیگران اعتماد ندارد و برآوردن نیازهای خود را مقدم بر دیگران می داند. چنین فردی فقط برای کسی که بتواند برای او مواد مخدر تهیه کند می تواند اهمیت قائل شود.

ارتکاب جرائم معتادان به علت ضعف روابط انسانی هر روز بیشتر می شود و به همین دلیل اعتماد عمومی و اجتماعی به خطر می افتد زیرا اکثر معتادان ناگزیر برای تامین مواد مخدر به راه های نادرست نظیر دزدی و شرکت در اقدامات مجرمانه گروهی و فردی دست می زنند.

اما برای پیشگیری از اعتیاد چه باید کرد؟

هر برنامه ای که موجب شود در یک جامعه افراد کمتر به مصرف مواد روی بیاورند ، یک برنامه پیشگیرانه است و از آنجا که علل مصرف مواد متعدد است ، برای پیشگیری از آن راه های متعددی وجود دارد.

در پیشگیری اولیه باید نوجوانان را پیش از آن که به مصرف مواد روی آورند، هدف برنامه های پیشگیری قرار داد و نوجوانانی را که مصرف مواد را شروع کرده اند ، به قطع مصرف تشویق کرد.

در برنامه های پیشگیری، تاکید بر اهمیت پیشگیری به عنوان اولین خط دفاعی بسیار مهم است و این برنامه ها باید این موارد را در بر گیرند : آموزش مهارتهایی برای مقاومت در برابر پیشنهاد مصرف مواد ، تقویت باورها و تعهدات شخصی علیه مصرف مواد ، افزایش کفایت اجتماعی  (در روابط اجتماعی ، ارتباط با همسالان ، خود اثر بخشی و توانایی ابراز وجود) و تقویت نگرش های ضد مواد .

در برنامه های پیشگیری برای نوجوانان، باید علاوه بر استفاده از روشهای آموزشی، بر الگوهای تعاملی نیز تکیه شود؛ روشهایی نظیر تشکیل گروههای گفتگو و بحث میان همسالان.

برنامه های پیشگیری از مصرف مواد مخدر و روان گردان ها، باید والدین را نیز در بر گیرد تا از طریق آنان بتوان آنچه را که فرزندان درباره مواد و عوارض زیانبار آن می آموزند تائید و تقویت نمود.

همچنین این برنامه های باید طولانی مدت باشند یعنی در طول سال و همراه با مداخلات مکرر برای تقویت اهداف اولیه پیشگیری، صورت پذیرند.

برنامه های پیشگیری برای هر دوره سنی متفاوت می باشد و از نظر رشدی باید متناسب و با رعایت ویژگی های فرهنگی تهیه شود و کودکان، دانش آموزان، خانواده، محلات، اصناف، محیط های کاری مختلف و کارخانجات، دانشجویان، پرسنل ادارات، روحانیون و … را شامل شود. درواقع این برنامه ها باید به گونه ای انطباق یابند تا در برابر ویژگیهای بومی شهرستان موثر باشند.

انتهای پیام/رض