عزت و شرف هر کشوری با دفاع از ارزش های آن حفظ می شود/ چه کسی حاضر است برای متاع دنیا جان خود را فدا کند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای تفرش، ۴ شعبان سالروز میلاد حضرت ابوالفضل(ع) به نام روز جانباز نامگذاری شده است.

شهرستان تفرش، ۲۷۳ جانباز از جنگ تحمیلی به یادگار دارد که در ادامه مصاحبه با یکی از این جانبازان را می خوانید.

مجید یعقوبی متولد سال ۱۳۴۶ که در سال ۶۲ هنگامی که در پایه دوم مقطع متوسطه را تحصیل می کرد، درس و مدرسه را رها کرده و در کنار برادر بزرگترش به میدان جنگ اعزام می شود و در لشکر پیاده ۱۷ علی ابن ابی طالب سازماندهی می شود. در عملیات والفجر ۴ در منطقه پنج وین کشور عراق از ناحیه دست، پا و اعصاب و روان جانباز می شود.

یعقوبی پس از بهبودی و ادامه تحصیل در حالی که تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته کشاورزی- امور دامی سپری می کرد، در بهار سال ۶۵ مجددا به جبهه اعزام می شود و در منطقه حورالعظیم به دفاع از کشور می پردازد.

وی در پاسخ به این سوال که "چرا جبهه و جنگ را دنبال کردید؟" گفت: عزت و شرف هر کشوری وابسته به مردم و جوانانی است که از کشورشان دفاع می کنند. اگر مردم و به خصوص جوانان نباشند که از کشور دفاع کنند این امر باعث ذلت و سرافکندگی هر کشوری خواهد شد. در کشور ایران نیز رزمندگان برای حفظ کشور و دفاع از اسلام به میدان جنگ شتافتند. رزمندگان و خانواده شهدا هیچگاه از حضور در جنگ پشیمان نیستند. من نیز به عنوان جانباز از خداوند می خواهم اگر دوباره جنگ شود باز هم با وجود حالت جانبازی در جنگ شرکت کنم. تا زمانی نفس در بدن داریم و خون در رگها جاری است در راه خداوند گام برمی داریم.

این جانباز جنگ تحمیلی ادامه داد: جنگ نظامی برای ایران تمام شده ولی جنگ فرهنگی هنوز ادامه دارد. استکبار جهانی جوانان را مورد هدف قرار داده و می خواهند با شیوه های جدید آنها را مشغول کند تا از مسئله دفاع از کشور منصرف شوند.

یعقوبی اقتدار را مهمترین دستاورد جنگ تحمیلی دانست و اظهار کرد: اگر همه جای جهان جنگ شود اما در ایران به خاطر مقاومت ۸ ساله مردمانش که حاصل آن اقتدار است، دشمن جرات نمی کند که به ایران تعرض نظامی داشته باشد.

وی با بیان این مطلب که فرهنگ جبهه و جنگ بیشتر به نسل جوان انتقال داده شود، بیان کرد: الان که دشمنان از طریق اینترنت، ماهواره و... جوانان را مورد هدف قرار داده اند، باید بیشتر تلاش شود، روشنگری های بیشتری انجام شود. بیان خاطرات، بیان مفاهیم و دستورات اسلامی و.... جوانان را واکسینه می کند.

این جانباز جنگ تحمیلی با بیان این مطلب که برخی خیال می کنند جانبازان و شهدا برای گرفتن امکانات به جبهه رفتند، تصریح کرد: اگر به فرد سالمی گفته شود که در ازای گرفتن امکانات یک بند انگشت خود را اهدا کند، این کار را انجام می دهد؟ از طرف دیگر جانبازان چه با درصدهای پایین جانبازی یا حتی قطع نخاعی ها اگر همه دنیا را به آنها می دادند که این مجروحیتها را به خاطر دنیا و مادیات انجام دهند، انجام نمی دادند.

یعقوبی ادامه داد: جانبازان انتظار و طلبی از کسی ندارند چرا که فقط به خاطر خداوند راه خود را انتخاب کردند و رفتند و اگرهم امروز دردها و مرارتها را به جان می خرند به خاطر خداوند است. جانبازان و خانواده شهدا با خداوند معامله کردند. ما همواره سرباز ولایت هستیم؛ در هیچ صحنه ای رهبر خود را تنها نمی گذاریم و برای طول عمر رهبر عزیزمان دعا می کنیم.

در ادامه از وی خواستیم که برایمان خاطره ای تعریف کند. دفترچه خاطراتی که در طول روزهای حضورش در جبهه همدم اش بوده را باز می کند و برایمان خاطرات یکی از روزهای حضورش در جبهه را می خواند.

«۱۲ آبان سال ۶۲ وارد عملیات شدیم؛ در منطقه ۵ وین عراق پیاده شدیم و چادر زدیم. ساعت ۴ عصر اعلام شد که با تجهیزات نیم ساعت دیگر جلوی چادرها باشیم. در آن موقع شور و غوغایی در فضا پیچید و لحظه موعود و حرکت به سوی دشمن فرا رسید. یکی از رزمندگان فانوسخه را درست می کرد، یکی کوله پشتی، یکی خشابها را بازدید می کرد. همه با شور و شوق خاصی آماده می شدند. در همان لحظه بود که مسئول دسته گفت: از هر چادر یکی باید بماند، به هر کسی که پیشنهاد ماندن در چادر می شد، قبول نمی کرد و همه برای حضور در چنین شبی یعنی شب حمله انتظار می کشیدند. در این لحظه بود که برای این که شیطان انسان را از جهاد منصرف کند دست به کار می شد و می گفت همین جا در چادر بمان و اثاثیه ها را مواظبت کن. ولی شیطان هم در اینجا مغلوب شد. به پای ماشینها آمدیم. بچه ها همدیگر را در آغوش می گرفتند و حلالیت می طلبیدند و سفارش می کردند که اگر کسی شهید شد شفاعت یادشان نرود. فضای روحانی عجیبی حاکم بود. حالت خوشحالی عجیبی به همه دست داده بود. واقعا زبان از وصف آن الکن است.

با رزمندگان دیگر خداحافظی می کردم همه خندان و شاد بودند و به هم نوید پیروزی را می دادند و از خداوند کمک می خواستند. یکی از دوستانم به نام علی حاج نقی حالتی گریان داشت، چرا؟ زیرا او نمی توانست با ما به خط مقدم بیاید. مسئول دسته او را برای حفاظت چادر انتخاب کرده بود. یکی دیگر از رزمندگان با قرآن کوچکی سایر رزمندگان را بدرقه می کرد. او هم گریان بود زیرا مسئول تدارکات گردان بود و نمی توانست با ما به جبهه ها بیاید. در غروب آفتاب صورت رزمندگان همانند خورشید می درخشید. گویی خداوند با غروب خورشید در پشت کوهها، صورت رزمندگان را به مانند ستارگان در شب نمایان کرده بود. ماشین ها حرکت کردند.......... ».

این جانباز جنگ تحمیلی نیاز جوانان امروز را آگاهی دانست و گفت: به جوانان بیشتر باید آگاهی داده شود. البته ممکن است که روشهایی نظیر نصیحت کردن تاثیر کمی داشته باشد. جوانان از روشهای غیر کلامی و حتی از اقدامات سایرین الگو می گیرند.

یعقوبی ادامه داد: من از جوانان می خواهم به افراد باقی مانده از جنگ بیشتر توجه کنند زیرا این جوانان هستند با حفظ آگاهی باید در هر زمانی از کشور خود دفاع کنند.

وی با اشاره به انتظارات خود از مسئولین اضافه کرد: از مسئولین انتظاری نداریم. تنها به مسائل درمانی جانبازان توجه کنند.

این جانباز جنگ تحمیلی در خصوص واژه های زیر نظر خود را گفت:

انقلاب اسلامی: همان طوری که امام خمینی(ره) فرمود انفجار نور بود. در قرن ۲۰ بزرگترین انقلابی که در جهان برپا شد انقلاب اسلامی بوده است.

جنگ تحمیلی: وسیله ای برای از پا انداختن مردم ایران که در نهایت دشمن سرافکنده شد و به اهداف خود نرسید.

جانباز: کسی که هیچ وقت دست از عقیده و آرمان خود بر نمی دارد و همیشه پشتیبان رهبری است.

اقتصاد مقاومتی: رهبر انقلاب فرمودند که با این اقتصاد است می توان در برابر استکبار جهانی بایستیم.

انتهای پیام/