جناب نصیریان! حق را به باطل نپوشانید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  پیام جغتای، اخیرا در فضای مجازی جملاتی از قول پیشکسوت سینما آقای علی نصیریان منتشر شده که محل تامل دارد. ایشان در انتقاد از عملکرد رسانه ملی گفته اند: «دست زن را جوراب می کنند که مچش دیده نشود، گردنش را می پوشانند، خب اینها حساسیت های اضافی است، چرا افراطی گری کنیم؟... من حج رفته ام و مردم آسیا ، اروپا و آفریقا را در جوار خانه خدا دیده ام، اصلا این حرف ها نیست. در طواف می بینید که گردن و دستش باز است، لباس راحتی پوشیده و طواف می کند. چرا اینقدر مته به خشخاش می زنیم؟!»

پیشکسوت محترم سینما متاسفانه راست، ناراست، درست و نادرست را با هم درآمیخته تا نتیجه دلخواه خود را به ذهن مخاطب القا نمایند :
اشکال اول: آقای نصیریان فرقی بین عرف و حکم خدا قائل نشده اند. عرف آنست که عملی در جامعه (کوچک و یا بزرگ) متداول گردیده باشد و این لزوما` درستی و صحت عمل را ثابت نمی کند. فرض کنیم همه ی زنانی که گرداگرد خانه خدا طواف می کنند، دارای پوششی باشند به نحوی که دست (بالاتر از مچ) و گردن شان باز است. در بدترین حالتش یعنی وضعیت حجاب همه زنان مسلمان در مسجدالحرام، تازه بیانگر عرف و عادت خواهد بود و دلیلی بر درستی و صحت عمل ایشان به حساب نمی آید. باید واقعه را به کتاب خدا عرضه کرد تا معلوم شود که طواف نسوان به شرح جناب نصیریان چه حکمی دارد! آیه شریفه ۳۱ از سوره مبارکه نور، کیفیت حجاب بانوان مومنه را مشخص فرموده است. بر اساس همین کریمه، پوشیده ماندن گردن بانوان از چشم مردان نامحرم، دستور و حکم خالق ماست. حال اگر عده ای یا حتی همه زنان مسلمان روی کره زمین، بدان عمل نکنند، فرمان الهی را اجرا نکرده اند. این عدم اجرای حکم خدا می تواند آگاهانه و یا از سر ناآگاهی، غفلت و یا لجاجت صورت بپذیرد لیکن مجوزی برای تاویل و تبدیل فرمان الهی نخواهد شد چون حکم را احکم الحاکمین صادر فرموده و بندگان برای رسیدن به فلاح و رستگاری محکوم به اجرای آن گردیده اند. در آیه مزبور کلمه «جیوب» آمده است که به معنای گردن و پایین تر از آن می باشد. به عبارت ساده تر؛ مقدار واجب برای پوشش سر و صورت، انداختن روسری و مقنعه ای است که گردن و پایین تر از آن را بپوشاند. (خمرهن علی جیوبهن)
اشکال دوم: قلب واقعیت جناب نصیریان مایه تاسف و حیرت است. ساق دست را جوراب عنوان کرده اند که افراطی گری را به شدیدترین و شنیع ترین قسمش القا کنند. جوراب یک طرفش باز و طرف دیگرش بسته است اما ساق دست دو طرفش باز می باشد. اگر جوراب به دست خانمی بکنند یعنی آن خانم را تحقیر کرده اند که جوراب متعلق به پا را در دست او برده اند. این که به زعم آقای نصیریان نمی تواند اسمش «حساسیت اضافی» باشد بلکه این جهالت محض است. اگر قرار باشد که در فیلم های تلویزیونی مچ دست خانم هنرپیشه دیده نشود، دستکش به دست خانم کردن، مصداق «حساسیت اضافی» خواهد بود نه جوراب به دست کردن. ادعای جناب نصیریان مبنی بر «دست زن جوراب می کنند» ، اذهان را چنان آشفته می سازد که کیفیت پوشش و حجاب بانوان در پوشاندن گردن (حکم قرآن) با افراطی گری در ذهن مخاطب ، معادل و برابر می شود.
نباید آین نکته را از نظر دور داشت که عملکرد رسانه ملی در جذب مخاطب بسیار ضعیف است و برخی از برنامه ها نه تنها مخاطب را جذب نمی کند بلکه دافع ایشان نیز هست لیکن گردن پوشیده ی خانم های هنرپیشه، مخاطب را از پای تلویزیون وطنی به پای شبکه های ماهواره ای نمی برد.

یادداشت/ محمدرضا فتحی نجفی

انتهای پیام/