امدادگری یک موهبت و لطف الهی است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل ازکلیدفارس؛ همزمان با فرا رسیدن هفته هلال احمر، کلیدفارس با امین آقاشیری یکی از امدادگران جوان شهرستان به گفت وگو نشست.

او که از کارش بسیار راضی است، در طول گفت وگو هیچ گلایه و شکایتی از کسی یا اوضاع هلال احمر نداشت، روحیه شاداب و پر نشاطی دارد و در بین هلال احمری ها از محبوبیت خاصی برخوردار است.

از نوجوانی، خود را وقف خدمت داوطلبانه کرده است، گویی این حس امدادگری،در خونش وجود دارد و با شجاعت و بی باکی، خود را به دل حادثه می سپارد و در بسیاری از عملیات های امدادی شرکت کرده است.

امین آقاشیری، متولد اقلید و27ساله است. و یکی از امدادگران با سابقه در جمعیت هلال احمر شهرستان اقلید می باشد. با اینکه به گفته خودش تازه اول راه قرار دارد با این حال، چندین و چند بار صحنه های واقعی حوادث جاده ای را لمس و تجربه کرده است.

*در اوایل ورودتان به هلال احمر، فعالیتتان چگونه بود ؟
در اوایل ورودم به هلال احمر، پس از سپری کردن  دوره مقدماتی، وارد تیم شدم و می توان گفت کم سن و سال ترین امدادگر در آن دوره بودم. بخاطر کم سن بودن و عدم اطلاع و تجربه، اجازه شرکت در پست های جاده ای و فعالیت های امدادی دیگر را نداشتم و فقط می توانستم در کشیک های شعبه، مانورها و نمایشگاه هایی که از طرف هلال احمر برگزار می شد شرکت کنم. 

*تعریف شما از هلال احمر چیست؟
از نظر من هلال احمر با امدادگر تعریف می شود،  یعنی هلال احمر و امدادگر مکمل هم هستند و با هم امکان پذیر می شوند. 
امدادگر از خودش چیزی ندارد مگر در کنار هلال احمر و هلال احمر نیز بدون امدادگر همچون شیری بی یال و کوپال است.

*از اینکه یک امدادگر هستید چه احساسی دارید؟
در شرایطی که هیچ نیروی پزشکی و اورژانس برای کمک رسانی به فردی که آسیب دیده است در دسترس نیست وقتی من به عنوان یک شهروند عادی جامعه و در قالب امدادگر بتوانم به هم نوع خودم یک سری خدمات امدادی ارائه داده  و جانش را از خطر نجات دهم، احساس خوبی دارم که غیر قابل وصف است و فقط کسی می تواند ان را درک کند که خودش یک امدادگر باشد.
امام علی (ع) می فرمایند: کسی که از نظر روحی و جسمی به دیگران کمک می کند از همگان به خداوند شبیه تر است، و به نظر من امدادگران  می توانند یکی از شبیه ترین انسانها به خداوند باشند.
امدادگری یک موهبت و لطف الهی است که شامل حال هر کس نمی شود، و از اینکه این افتخار نصیب من شده است خدا را سپاس می گویم و به خود می بالم که یک امدادگر هستم.

*سخن آخر:

هلال احمر سازمان بی طرفی است که همه به صورت داوطلبانه و به شوق کمک به همنوعان خود وارد آن می شوند. من به تمامی امدادگران این سرزمین که شب و روزشان را  بدون هیچ چشم داشتی، برای امداد رسانی به حادثه دیدگان وقف کرده اند خدا قوت می گویم.
به گفته شهید دکتر بهشتی: ما تشنه ریاست نیستیم، مشتاق خدمتیم. من نیز تا هر زمان که کارایی داشته  باشم، در هلال  احمر می مانم و خدمت می کنم و امیدوارم به روزی برسیم که هر فرد برای خودش و جامعه اش یک امدادگر باشد.
 و در آخر از همه کسانی که مشوق من در این راه بودند، مخصوصاً پدرم، تشکر و قدردانی می کنم.