به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نوای آبیدر، کُردستان را میتوان یکی از استان‌های مستعد از لحاظ نیروی انسانی متخصص قلمداد کرد که بیشتر جوانان آن فارغ التحصیل دانشگاههای کشور بوده و دارای مدارک عالیه دانشگاهی هستند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نوای آبیدر,
اگر از هر خانواده سنندجی تنها سوالی ساده به عنوان "چند نفر فارغ التحصیل در خانه شما وجود دارد؟" یقینا کمتر از یک یا دو نفر نخواهد بود؛ این در حالی است که با نگاهی به وضعیت اشتغال این افراد در پستها و موقعیتهای دولتی بسیار کم است.
,
وجود بیش از 150 هزار فارغ التحصیل بیکار دانشگاهی در کُردستان گواه بر این مدعی است که کُردستان و جوانان آن علیرغم داشتن مدارک عالیه دانشگاهی مجبور به خیابانگردی بی هدف بوده و در نقطه مقابل برخی مدیران و کارمندان در پست‌های آنچنانی و با مدارک پایین‌تر از آنها – که از شهرها و استان‌های دیگر به کُردستان آمدهاند – مشغول به کار شوند.
,
پذیرش بی پایان و بسیار زیاد دانشجویان در مراکز تحصیلات دانشگاهی نیز خود مزید بر علت شده تا کُردستان دیاری باشد از "مدرک به دستان بیکار" که در حسرت یافتن شغل باید فرسنگها از شهر و دیار خود به مرکز شکور و یا کشورهای دیگر کوچ کرده و رنج دوری و غربت و ... را به دوش بکشند.
,
علاوه بر فارغ التحصیلان بیکار در کُردستان، آمار بیکاری بالای 30 درصد که بارها از سوی نمایندگان مردم و همچنین استاندار کُردستان مورد تاکید قرار گرفته، خود دردی مضمن برای کُردستان شده که روز به روز بر آمار آن افزوده می‌شود.
,
نکته قابل تامل در فعالیت دولت یازدهم، شعارهای تبلیغاتی روحانی در سفر انتخاباتی خود به کُردستان بود که عنوان کرده بود که " کُردستان مستحق این همه آمار بیکاری نمیباشد و باید فکری اساسی برای آن کرد."
,
اما زمانی که رای 72 درصدی قاطعانه مردم به دولت یازدهم، مهر تاییدی بر پایبندی آنها به نظام و انقلاب بود، خلف وعده دولتیها یکی پس از دیگری برای مردم رو شد و عملاً نه تنها بیکاری در کُردستان کنترل نشد، بلکه بر آمار آن افزوده شده است.
,
در این میان نیز، دریافت مقرری بیکاری از سوی بیش از سه هزار نفر در کُردستان خود نشانگر اوج تاثیر سونامی بیکاری در استان بوده که مسئولین نیز با افتخار آن را اعلام میکنند!
,
نبود کارخانجات صنعتی و تولیدی، عدم ورود سرمایهگذاران به استان و استفاده از نیروهای متخصص بومی در راهاندازی پروژههای مختلف، نبود برنامهریزی بلندمدت و مدون از سوی دستگاههای ذیربط برای ساماندهی جوانان بیکار کُردستانی و همچنین عدم پیگیری مشکلات جوانان از سوی نمایندگان و همچنین بیتوجهیهای دولت، همه و همه بیکاری را در کُردستان به مرز بحران کشیده است؛ امری که خود تبعات و ضربات جبران ناپذیری بر پیکره خانوادهها و اجتماع میزند.
,
,
انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه