به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری تحلیلی شهر مینو، در سال۶۶ بود که تقریبا حال و هوای مذاکره و مطرح شدن قطعنامه۵۹۸ بود که همه در یک فضایی بودند که سیاسیون بر کشور حاکم کرده بودند و و رزمنده‌ها هم در یک بلاتکلیفی به سر میبردند. از یک سو دولت میرحسین موسوی کمک‌های خود به جبهه‌ها را کاهش داده بود، هاشمی هم در فکر آغاز کلنگ‌زنی متروی تهران و آماده کردن خود برای ریاست جمهوری و علی‌اکبر ولایتی نیز در نیویورک درصدد امتیازگیری بیشتر که به قول خود جنگ را تمام کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شهر مینو,اما غافل از اینکه امام‌خمینی(ره) هیچوقت به دشمن خوش بین نبودند و مدام این جمله را میگفتند که (جنگ جنگ تا رفع کل فتنه‌ها از عالم) یا (جنگ جنگ تا پیروزی) و در مقابل بعد از فتح خرمشهر سیاسیون مدام میگفتند: (جنگ جنگ تا پیروزی در یک عملیات) یا (جنگ جنگ تا یک پیروزی).
,
, , یادمان هست که برای گرفتن امتیاز از دشمن به امام(ره) پیشنهاد اتمام جنگ دادند ولی امام هیچگاه این نظر را قبول نکردند زیرا: هم خاک ما در دست دشمن بود و هم متجاوز مشخص نبود و از همه مهمتر اینکه پیشنهاد اتمام جنگ از جانب ما نشانه ضعف ما به حساب می آمد و چون دشمن ادب نشده بود دوباره خود را احیا و حمله میکرد و این برای ما ضرر مرکب بود.
,اما در قضیه سوریه و جبهه مقاومت ما دوباره از سیاسیون کلک خوردیم و در شرایطی که در صحنه میدانی پیروزی شیرین نبل و الزهرا را به دست آورده بودیم و شرایط خوبی داشتیم پیشنهاد آتش‌بس یک فرصتی برای تروریست‌ها شد که خود را بازیابی و تجهیز دوباره کنند و این حملات سنگین را انجام دهند و این موقعیت راهبردی سقوط کند.
,
, , نمی‌دانم چرا این تجربه ما نشد که دشمن ما بی حیاست و به هیچ یک از قوانین پایبند نیست و قبول آتش‌بس را نشانه ضعف ما میداند و دوباره حمله میکند و باید همیشه دشمن را طوری ادب کرد که همانند ۸ سال دفاع مقدس دیگر جرأت نکند به مواضع ما تجاوز کند، باید پوزه جبهه استکبار را در سوریه و عراق به خاک مالید.
,این را به یاد داشته باشیم که هرگاه جلوی دشمن با قدرت ایستادیم او یک گام به عقب رفته است، او تاب مقاومت ندارد اما اگر درگیر دیپلماسی و بازیهای سیاسیون بشویم، دشمن ما را ضعیف میبیند و سنگر های ما را یکی پس از دیگری تسخیر و بر ما حاکم میشود. هیهات…
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه