هنوز هم بهار انقلاب بوی شهادت می‌دهد...

سلام پاسدار دفاع از حریم اهل‌بیت(ع) و مدافع حریم اسلام و انقلاب. اساسا سلام‌هایی که ما مردم اهل دنیا، مردم قربستان‌نشینان عادت سخیف هر روز به هم می‌دهیم بوی تازگی و طروات نمی‌دهد و به دل نمی‌نشیند، اما سلام به شهید آن هم از جنس مدافع حرم به استناد زیارت‌نامه شهدا(السلام علیک یا اولیا الله و احبائه...) بوی حیات و جاودانگی می‌دهد و عجیب به دل می‌نشیند، هر چند فقط یک روز از شهادتش گذشته باشد.

پس سلام بر تو و بر همه شهدای مظلوم جبهه خان طومان. محمد عزیز؛ خوب که به تقویم انقلاب نگاه می‌کنم می‌بینم دومین ماه از فصل بهار یعنی اردیبهشت بیشتر از آنکه بوی بهار و طبیعت به مشام ما برسد خبر شهادت عزیزانی را شنیده‌ایم و می‌شنویم که تمام زندگیشان را وقف اسلام و انقلاب کرده بودند.

شهدایی در همین فصل و همین ماه چه از نسل قدیم و چه از نسل جدید تقدیم راه سید‌الشهدا شده اند. اردیبهشت سال 61 سالروز عملیات غرورآفرین و ظفرمند الی بیت المقدس است و دیروز هم وقتی خبر شهادتت به ما رسید، 17 اردیبهشت در واقع سالروز مرحله دوم عملیات بیت‌المقدس بود.

این یعنی خون تو در امتداد خون شهدای عملیاتی است که تا آزادسازی کامل قدس از لوث حضور رژیم سفاک و بچه‌کش اسرائیل ادامه دارد و ما یقین داریم خون تو و شهدای دیروز خان طومان مثل خون شهدای انقلاب و شهدای دفاع‌مقدس در تحقق اهداف والای انقلاب سهم بسزایی خواهند داشت. و هنوز هم بهار و اردیبهشت در این انقلاب بوی شهادت می‌دهد. و به فرموده امام راحل «سال‌ها باید بگذرد تا جایگاه و منزلت شهدا مشخص شود».

برادر شهیدم محمد بلباسی عزیز؛ هرگز مظلومیت، اخلاص، ایثار و از خودگذشتگی‌هایت را خادمین شهدا و همه آنهایی که تو از امروز در جهاد فی‌سبیل‌الله چه در جبهه جنگ‌نرم و چه در جبهه جنگ‌سخت علمدارشان هستی فراموش نخواهند کرد.

قطعا از این پس مقر خادمین شهدا اردوگاه مازندران جای خالی تو را بیشتر احساس خواهد کرد. چه شب‌هایی را تا به صبح بیدار ماندی تا پاسخ‌گوی نیازهای زائرین شهدا باشی تا لذت زیارت مقتل و مشهد شهدا را در کامشان بنشانی.

چه روزهایی که تو به جای نشستن در پشت میز فرماندهی و دستور دادن به نیروهای تحت امرت، سعی کردی در کنار خادمین مقر جارو بزنی و حمام و سرویس بهداشتی اردوگاه را پاک کنی تا برای خدا نفست را زمین زده باشی و به واسطه همین اخلاصت مزد شهادت بگیری.

محمد عزیز تو بیشتر از آنکه به جایگاه فرماندهی‌ات در اردوگاه توجه داشته باشی تا خدای نکرده با این کارهای به ظاهر دم‌دستی خدشه‌ای به آن وارد شود، تمام فکر و جسم و توانت را برای خادمی زائرین شهدا به کار گرفتی. و تو چون بصیر، متعبد و مخلص بودی، رمز گرفتن مدال شهادت را در خادمی می‌دیدی نه فرماندهی.

و تو امروز شهید و شاهد و ناظر اعمال ما هستی و نزد مادرت حضرت زهرا(س) و عمه سادات حضرت زینب(س) آبرو داری. امروز برای ما جاماندگان از قافله شهدا و برای همه همرزمانت چه در سنگر جهاد اکبر و چه سنگر جهاد اصغر و برای فرزندان و همسر مظلومت که از این پس جای خالی پدری با غیرت و همسر مهربانی چون تو زیاد اذیتشان خواهد کرد، دعا کن...

 

انتهای پیام/