همنوایی باد و باران و علیرضا قربانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کاشان اول، بعد از کلی بگیر و نگیر، برنامه ی اجرای زنده ی آواز استاد قربانی در باغ تاریخی فین قطعی شد و تابلوهای تبلیغاتی اش در سطح شهر نصب شد ولی باران تند و ناگهانی عصر پنجشنبه تقریبا همه را از اجرای برنامه نا امید کرد و نشان داد فراتر از مجوزهای اداره های ارشاد اسلامی و میراث فرهنگی، مَلِک باد و باران هم باید اجازه اجرای این برنامه را می داد.

ساعت ۸/۴۵ رسیدیم باغ فین و از ازدحام جمعیتی که بدون صف و بی حوصله پشت درب باغ ایستاده بودند شگفت زده شدیم . بلاتکلیف و متآسف، نظاره گر زن و مرد مختلطی بودیم  که برای ورود به طرف درب باغ همدیگر را هل می دادند. این نحوه ی ورود و برخورد برای مخاطبی که برای خرید بلیط هزینه قابل توجهی پرداخت کرده بودند شایسته نبود. شاید تدارک فضای ورود و خروج اختصاصی برای خانم ها و آقایان، کمترین توقعی بود که می شد از برگزار کنندگان داشت.

جالب تر این که پلیس راهور کوچه  جنب باغ را مسدود نکرده بود و هر چند دقیقه یک ماشین برای خروج از کوچه با صدای بوق جمعیت منتظر را می شکافت و از بین مردم رد می شد و داد و فریاد شان را در می آورد!

بالاخره به دل جمعیت زدیم و با تجربه های مترو سواری در تهران ، با تحمل فشارها از درب تنگ باغ وارد شدیم.. بعد از ارائه ی بلیط به محوطه باغ رسیدیم. وسط صندلی های پر تعداد و چسبیده به هم، یک راهرو باریک با عرض حدود یک متر پیش بینی شده بود که بخاطر توقف جمعیت برای پیدا کردن صندلی و جابه جایی مردم راه بندان بود.

در هر صورت به صندلی مان رسیدیم و مستقر شدیم. نیم ساعتی از نشستن مان گذشت تا گروه با استقبال و تشویق حضار در سن مستقر شدند و میکروفون ها بکار افتاد.

علیرضا قربانی به حاضرین خوش آمد گفت و بابت تاخیر شروع برنامه پوزش خواست و دلیلش را بارندگی عصر و اجبار برای جمع کردن همه ی لوازم  و چیدن مجدد آنها بیان کرد. بارانی که در گوگل هم در موردش هشداری نبود.

شخصیت موقر و بیان متین علیرضا قربانی جمع را آرام و برای اجرای برنامه مهیا کرد. قطعات یکی پس از دیگری اجرا می شد و با تشویق مخاطبین به پایان می رسید.

باد اما گاهی پارازیت خود را می انداخت و  موهای کم پشت استاد قربانی، برگه های نت نوازندگان، شاخه های درختان باغ، بنرهای  مراسم و خاطر جمعیت را آشفته می کرد.

در حین اجرا بعضی حضار با فریاد، نام آهنگ تیتراژ بعضی از سریال ها که می خواستند را فریاد می کشیدند و قربانی با لبخند موقری عکس العمل نشان می داد و بالاخره عنوان کرد در بیست سال تجربه ی اجراهای زنده اش اولین بار است مخاطب اینگونه با او ارتباط برقرار می کند.

استاد قربانی یاد امیر مظلوم و کبیر باغ فین را هم گرامی داشت و قطعه پرده نشین را به او تقدیم کرد:

اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است…

که خوب به دل مخاطب نشست و آنها را به تشویق واداشت.

قبل از اجرای قطعه پایانی قربانی از برگزار کنندگان و دستگاه های ذیربط بابت زمینه سازی اجرای برنامه و تحمل چالش های برنامه های اینچنینی تشکر کرد و قطعه ارغوان را اجرا کردند.

بعد از آن به اتفاق گروهش به احترام جمع قیام و تعظیم کردند و با تشویق پر شور مخاطب روبرو شدند و به پاس این تشویق دوباره سازها را بر دست گرفتند و قطعه ی مدار صفر درجه را به جمع هدیه کردند. تشویق حضار استاد و گروهش را به طرف درب پشتی باغ بدرقه کردند و دوباره همان قصه راهرو تنگ و درب خروج تنگ و فضای تنگ بین صندلی ها و….. جمعیت را درهم ریخت!

بدین ترتیب در یک پنجشنبه شب اردیبهشتی  برنامه خاطره انگیزی با اجرا و مدیریت علیرضا قربانی برای کاشانی ها و گردشگران آن شب رقم خورد.

از توجه به چند نکته در اجرای این برنامه نباید غافل شد:

۱- وقتی قرار است برنامه ای اینچنین در فضای باز برگزار شود تمهیدات یک درصدی نیز باید پیش بینی شود.

۲- هرچند باغ فین بخاطر پیشینه هویتی و ارزش تاریخی اش محیطی دوست داشتنی دارد ولی منطقی که نگاه کنیم مکان مناسبی برای برگزاری چنین مراسمی با این حجم و طیف مخاطب نیست.

۳- وضعیت حجاب و اختلاط زن و مرد به خصوص هنگام ورود و خروج زننده بود و همچنان وجود خانم های بد حجاب در مراسم هنجار شکن بود! البته کم حضور نبودند خانم های خوش حجاب و پوشیده ولی متاسفانه موارد منفی معمولا بیشتر به چشم می آیند.

۴- نورپردازی و فضا سازی محیطی ضعیف بود و می توانست خیلی چشم نواز تر از این باشد

۵- متولیان فرهنگی مانند اداره ارشاد و میراث هیچ اقدامی فراتر از نظارت بر برنامه نداشتند و هیچ بهره ای از این اتفاق نصیب مخاطب نکردند مثل بروشوری در مورد تاریخچه ی باغ فین یا زندگی نامه امیر کبیر!

۶- شایسته بود تیم برگزار کننده با لباس یا کاور های متحدالشکل هم به مراسم وزن بدهند و هم قابل شناسایی باشند در میان ازدحام جمعیت

در پایان به نظر نگارنده موفقیت نسبی این برنامه  بدلیل انتخاب علیرضا قربانی برای اجرا بود که در تکمیل زحمات برگزار کنندگان توانست با مخاطب شناسی و کلاس بالای خود فضای کنسرت را در حد عالی حفظ کند.

محمد قاسم زاده

انتهای پیام/