به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از بیان روز، سید حسین شجره،نویسنده،شاعر،مترجم و رونامه نگار(1271_1361ش)در سامان از توابع استان چهار محال و بختیاری به دنیا آمده است. پس از خواندن دروس مقدماتی، در اصفهان و سپس در تهران ادامه تحصیل می دهد. از جوانی به نویسندگی و روزنامه نگاری روی میآورد و در روزنامه های ایران و کیهان و مجله هایی چون یغما،دانش،تعلیم و تربیت،مهر و وحید مطلب می نویسد . لیسانس حقوق می گیرد و به استخدام دادگستری در می آید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بیان روز,
در دوره خدمت خود سفرهای مختلفی به استانهای لرستان، یزد و ایلات قشقایی می کند و آنگونه که بر می آید ،در پی انجام مأموریتی اداری سفر نموده و در حین سفر ، خاطرات خود را جداگانه می نویسد.
در سالهای 1316_1318 ش به مناطقی از لرستان شامل:خرم آباد،دلفان،طرهان،سلسله،پلدختر،
چگنی، بالاگریوه،زاغه،چغلوندی و نیز مناطق الیگودرز، ازنا،بروجرد،نهاوند و ملایر سفر می کند.
,
,
آنچه اینک تحت عنوان «سفرنامه حسین شجره به لرستان» منتشر شده است گزارش بخشی از این سفرهاست که پس از تصحیح و پی نوشتهای لازم ،به صورت مصوّر از سوی انتشارات طهورا با همکاری نشر شاپور خواست به زیور طبع آراسته شده است.
سفرنامه شجره پس از «سرسخن» که مشتمل بر معرفی شجره و چگونگی تصحیح و تدوین و توضیحاتی ضروری است، بامقدمه ای از حسین شجره آغاز می شود، مقدمه ای که با نگاهی به پیشینه قوم لر در اسناد تاریخی و ضرورت های توسعه و توجه به لرستان آغاز می شود و در ادامه شرح نسبتاًمبسوطی راجع به خرم آباد، اعم از ابنیه و اماکن و وضعیت زندگی مردم و شهر خرم آباد در سال 1318 رابیان می کند که با تصاویری که بدان افزوده شده است، ملموس و خواندنی می شود.
از گردنه نوژیان و مناطق بکر بخش پاپی و جنگلهای انبوه آنجا می گذرد و وارد حوزه چگنی می شود و از دقایق و ظرایفی که می بیند سخن می گوید.
از پل کاکارضا به سلسله و دلفان می رود و چشمه سارها و سراب های زیبای این مناطق را توصیف می کند ، با مردمان آن به گفتگو می نشیند و مشاهدات و شنیده هایش را ثبت می نماید.از ایلات و طوایف دلفان می گوید، اقتصاد و معیشت مردم را توصیف و تعریف ونقد می کند.
در سفری دیگر ،راه بالاگریوه پیش می گیرد و خواننده را از ملاوی و تونل معمولان با خود به سرچشمه های آبشار افرینه می برد و سیراب می کند و به سرزمین پلدختر می رسد.
در مسیر چغلوندی و زاغه، دهستانهای این مناطق را معرفی می کند و از سالهای ناامنی و محرمیت سخن می گوید و هر ازگاهی سخن خود را با داستان و شعر یا افسانه ای از سرزمین های دور می آمیزد.
به راه طرهان قدم می گذارد و عرض و طول منطقه را به دقت تشریح می کند . از کشاورزی و دامداری منطقه و مقایسه آن با سایر مناطق لرستان می نویسد، عمارتها و حاکمان و دسته بندی ها را معرفی می نماید و از عجایبی که دیده‌اند است سخن می گوید و توصیه هایی برای توسعه منطقه ثبت می کند.
شجره در بخش پایانی سفر خود از ضرورت بهبود امنیت، منافع فراوان درخت بلوط،رودخانه ها و پل ها و ضرورت حفظ و ترمیم آنها ، روحیه لرهای لرستان و در نهایت با ذکر شعری زیبا از میر نوروز شاعر لرستانی سفرنامه خود را پایان می دهد.
علی رغم همه این زیبایی ها ،شجره در تمام سفرنامه خود نتوانسته شیفتگی و تعلقات عمیق خود به اقدامات حکومت وقت را کتمان کند، تا جایی که گاه دچار اغراق و تعارض وحتی نادیده گرفتن پیشینه فرهنگی لرستان نیز می شود.اما با این حال از ارزشهای فرهنگی،تاریخی،جغرافیایی ادبی و مردم شناسی اثر او کاسته نمی شود.
انتشاراین سفر نامه پس از تصحیح و اصلاح ،همراه با تعلیقات و توضیحات لازم و تصاویر مرتبط صورت گرفته است.
بر روی جلد عکسی از قلعه فلک الافلاک مربوط به سال 1307ش و بر پشت جلد تصویری از طبیعت زیبای شقایق و درخت بلوط ، ظاهر کتاب را بومی و منطبق با محتوا کرده است.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
*محمد جعفر محمدی زاده
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه