رونق بی رمق کارگران در کُردستان/بیمه؛ واژه ای که کارگران با آن بیگانه اند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، بهره‌مندی تمام اقشار جامعه از بیمه از ضرورت‌های قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است. روز جهانی کارگر روزی که در 11  اردیبهشت ماه و مصادف با روزجهانی آن در تقویم ما ایرانی ها ثبت شده است و همراه با بسیاری از کشورها برای تجلیل از شان و منزلت کارگران گرامی داشته می‌شود و در کشور ما نیز در طول این هفته بازار برگزاری همایشها و گرامیداشتها داغ می شود.

روز کارگر است روزی که برای بسیاری از این قشر معنا و مفهومی ندارد چرا که پرداختن به نگرانی‌هایی همچون افزایش قیمت کالاها، نبود قدرت خرید، نداشتن امنیت شغلی و رکود و بیکار شدن و نداشتن حتی سرپناهی برای کار دغدغه‌های بسیار بزرگی است که مجال نگاه کردن به تقویم را از آنها گرفته است.

کارگران در پایتخت شاید وضعیت مناسب تری نسبت به سایر استان ها داشته باشند چرا که حداقل فرصت های کاری با توجه به بزرگ بودن شهر برایشان بیشتر است، اما در شهرهای کوچکتر همچون سنندج، وضعیت کارگران وخیم تر است و از حداقل کار و دستمزد روزانه نیز بی بهره هستند.

کارگران صبح از ساعت 5 به دور میدان می آیند و آنقدر منتظر می مانند تا با کمترین حق دستمزد روزانه هم که شده سر کار بروند و با سیر کردن شکم زن و بچه شان از راه حلال دیگر دست به سوی دیگران دراز نکنند و اگر کاری هم گیرشان نیامد دست خالی به خانه بر می گردند.

کارگرانی که حداقل فرصت کاری برای آنها یافت نمی شود یک طرف قضیه است و کارگرانی که به سر کار می روند و با دریافتی های ناقص که از کارفرما دریافت می کنند و از حداقل پوشش بیمه ای محروم هستند طرف دیگر قضیه است.

بسیاری از کارگران، فصلی هستند که امرار معاش آنها محدود به چند ماه سال است که همین امر امکان تامین هزینه های بیمه را از آنان گرفته است البته بیمه کارگری که خود ماجرای دیگری دارد و نیازمند سهمیه‌ای است، که خیلی ها سالها پشت نوبت آن هستند.

در این بین توجه و نگاه‌ها به سمت و سوی دولت است که بتواند دستگیر مشکلات کارگران باشد شاید بتوان گفت مهمترین خواسته این قشر خارج شدن از رکود و رونق کسب وکار است و در کنار آن پوشش های بیمه ای که کارگر پس از سالها کار دیگر مجبور نشود.

رونق بخشیدن به بازار کار و حمایت از تولیدکنندگان و حل مشکلات آنان بویژه سرمایه در گردش واحدهای تولیدی با راهکارهایی همچون ارائه تسهیلات با نرخ بهره کم و یا معافیتهای مالیاتی و بسیاری راهکارهای دیگر امکان پذیر است که اگر این موضوع محقق شود چرخ های صنعت به راه خواهدافتاد و کارگران خانه نشین دوباره در این میدان حاضر خواهند شد.

انتهای پیام/م