روستای بلبل آباد بشاگرد روستایی بدون دود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از رفتارنیوز ، در میان شهرها و روستاهای استان هرمزگان یک روستا آن هم در قلب بشاگرد وجود دارد که آن را با سایر مناطق دیگر متمایز می سازد. بلبل آباد نام روستایی است که مردمانش سخت کوش و پرتلاش و همه با هم همدل و همراه هستند .

هیچ کس در این روستا هیچ نوع دخانیات و مواد مخدر استفاده نمی کند و هر کسی هم که وارد این روستا می شود حق ندارد این قانون را زیر پا بگذارد جالب اینکه یکی از شروط ضمن عقد دختران روستای بلبل آباد این است که داماد باید به دور از هر نوع دود و دخانیات باشد .

در گذشته کشاورزان این روستا محصولی نظیر تنباکو کشت می کردند، اما اکنون سالهاست که به همین دلیل حتی تنباکو هم کشت نمی کنند. آنان حدود 10 سال پیش با یکدیگر هم قسم شدند تا ریشه دود و دخانیات را از روستایشان بَر کنند و هنوز آنها بر پیمانشان استوار مانده اند.

برای رسیدن به این روستا باید مسیری طولانی را طی کرد، هر چند که راههای روستاهای بشاگرد کوهستانی و بسیار خطرناک است، اما برخلاف آن مردمانی سخت کوش و مهمان نواز دارد.

البته بشاگرد واژه ای است که دیگران به این منطقه چسبانده اند و ساکنان بومی آن را بَشکَرد تلفظ می کنند که در واقع واژه صحیح آن هم بشکرد است، نه بشاگرد، زیرا آنچه مردم بومی در مورد این واژه  می گویند صحیح تر به نظر می رسد . آنان گویش خاص خود را دارند که به گویش بشکردی مشهور است و به زبان بلوچی نزدیک تر می باشد .

 در ابتدای ورود به بلبل آباد به سراغ عباس زارعی، عضو شورای اسلامی این روستا رفتیم تا از چگونگی تصمیم مردم و مراسم (مرگ بر دود) در این روستا آگاه شویم .

 زارعی گفت : همه چیز به محرم سال 1365 بر می گردد که تمام اهالی تصمیم گرفتند تا از این پس اجازه ندهند هیچ نوع دود و دخانیاتی در این روستا مصرف شود .

این تصمیم روز به روز قوت بیشتری می گرفت تا اینکه در تاریخ 10/4/70 و در شب عید غدیر خم این پیمان به اوج خود رسید و در یک اقدام همگانی و به صورت خودجوش تمامی ساکنان روستای بلبل آباد با یکدیگر هم قسم شدند تا هر آنچه قلیان، سیگار و بطور کلی انواع دخانیات و مواد مخدر و هر گونه وسیله ای که مرتبط با مصرف مواد دخانی و مخدر باشد در روستا نابود کنند.

 این تصمیم در شب عید ولایت گرفته شد و فردای آن روز همه مردم هر آنچه که در خانه داشتند، مانند قلیان، سیگار، پیپ و چپق و تنباکو و ... با خود آورده و طی مراسم با شکوهی با یکدیگر هم قسم شدند تا از این پس اجازه ندهند هیچ یک از افراد روستا لب به مواد دخانی یا مخدر بزنند.

در این میان حتی پیرمردان و پیرزنانی که بیشترین سالهای عمرشان را قلیان یا تنباکو مصرف کرده بودند، پیش قدم شده و باعث تشویق جوانان شدند . آنگاه هر آنچه را که آورده بودند طی مراسمی شکسته یا سوزانده شد و پس از آن دیگر هیچ لب به دخانیات و مواد مخدر نزده است و هیچ کس هم حق ندارد در این روستا از آن استفاده کند.

 زارعی گفت: یکی از شروط ضمن عقد دختران روستای بلبل آباد نیز این است که داماد نباید اهل هیچ نوع دود و دخانیات و یا مواد مخدر باشد. یکی دیگر از اهالی روستا با اشاره به اینکه هنوز برخی از کودکان ما حتی قلیان را هم ندیده اند اظهار داشت، یکبار برای اولین مرتبه دختر کوچکم را با خود به روستای دیگر بردم در آن روستا عده ای درحال کشیدن قلیان بودند که دخترم از من پرسید اینها چه چیزی را دارند می خورند که به او توضیح دادم، این خوردنی نیست، بلکه دارند قلیان می کشند و خیلی هم مضر است .

 مصطفی یکی از جوانان روستا نیز با اشاره به علاقه خود و سایر جوانان و نوجوانان بلبل آباد به ورزش گفت: اینجا 2 تیم والیبال خیلی خوبی داریم، اما زمین فوتبال نداریم وی افزود، با توجه به اینکه منطقه ما کوهستانی است، جای همواری برای بازی فوتبال وجود ندارد و لازم است که مسئولان مربوطه با تسطیح مناطق ناهموار آن را برای زمین ورزشی جوانان و نوجوانان این روستا اختصاص دهند.

 روستایی دیگری نیز در ادامه با اظهار این مطلب که بسیاری از مناطق کوهستانی و روستاهای بشکرد مسیر عبور و مرور کاروانهای مواد مخدر است و اعتیاد به مواد مخدر در خیلی از روستاها بیداد می کند گفت: با توجه به وضعیت خاص روستای بلبل آباد لازم است که مسئولان استان توجه بیشتری به این روستا نموده و امکانات فرهنگی ورزشی بیشتری به این آبادی اختصاص دهند.

انتهای پیام/