به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا و به نقل از لرسو؛ خوشبختی و موفقیت، واژه‌هایی هستند که هر انسانی به دنبال دست‌یابی به حقیقت آنهاست. هر فردی برای طی کردن پله‌های ترقی و رشد، دست به هرکاری می‌زند اما به راستی! راه اصلی رسیدن به سعادت و خوشبختی واقعی چیست؟ چگونه می‌توان از یک زندگی لذت‌بخش و به دور از تنش رسید؟ اصولاً چه رابطه‌ای بین ایمان به خدا؛ زندگی انسان و سرنوشت نهایی او وجود دارد؟ به شما توصیه می‌کنیم به دقت مطلب زیر را بخوانید و آن را برای همیشه به خاطر داشته باشید. عمل کردن به این آیه می‌تواند زندگی شما را دگرگون کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, لرسو,خداوند در آیه‌ی 3سوره هود می‌فرمایند: «وَ أَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ یُمَتِّعْکُمْ مَتاعاً حَسَناً إِلی أَجَلٍ مُسَمًّی وَ یُؤْتِ کُلَّ ذی فَضْلٍ فَضْلَهُ وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّی أَخافُ عَلَیْکُمْ عَذابَ یَوْمٍ کَبیرٍ»
,ترجمه: «و اینکه از پروردگار خود آمرزش بخواهید، سپس به سوی او بازگردید تا شما را با بهره خوشی (از زندگی) تا مدّتی معین برخوردار نماید و به هر صاحب فضلی فضل او را (پاداش دنیوی و اخروی کمالات هر صاحب کمالی را به تناسب کمالش) عطا نماید و اگر روی بر تابید، بی‌تردید من بر شما از عذاب روزی بزرگ بیم دارم.
,قرآن در این آیه و آیات فراوان دیگر اعلام کرده است که دین داری و مذهب پیش از آنکه زندگی پس از مرگ را آباد کند، آبادکننده‌ی زندگی دنیوی است. بعضی، پیوند مواهب مادی دنیا با ایمان و توبه و استغفار را یک پیوند معنوی و ناشناخته می‌دانند در حالی که دلیلی ندارد برای این پیوند و رابطه، تفسیر ناشناخته‌ای کنیم.
,هر انسان عاقل و منطقی‌ایی قبول دارد که دروغ و تقلب و دزدی و ظلم و ستم و تبعیض، شیرازه‌ی زندگی اجتماعی را از هم می‌پاشد و زندگی انسان‌ها را تیره و تار می‌کند.
,قرآن کریم در این آیه، قبول و رعایت این چهار اصل را سبب آبادانی زندگی دنیای انسان‌ها و مسلمانان می‌داند: 1-توحید 2-پذیرش رهبری پیامبران 3-پاک سازی محیط از گناه 4-بازگشت به ارزش‌های الهی و آراستگی به آن.
,به همین دلیل پس از ذکر این چهار اصل می‌خوانیم «یُمَتِّعْکُمْ مَتاعًا حَسَنًا إِلی أَجَلٍ مُسَمًّی»؛ تا شما را تا مدت معینی از مواهب زندگی این جهان به خوبی بهره‌مند سازد. «وَ یُؤْتِ کُلَّ ذی فَضْلٍ فَضْلَهُ»؛ وبه هر صاحب فضیلتی، به مقدار فضیلتش ببخشد.
,منظور از این دو عبارت این است که در صورت عمل به دستورهایی که از پیش گفته شد، خداوند به کسی که در ویژگی‌ها و صفات پسندیده و تلاش و کوشش بر دیگران فضیلت دارد، به همان مقدار فضیلتش، اجر و مزد و سعادت و خوشبختی و توفیق عنایت می‌کند و بدین ترتیب هر کسی که در خصوصیتی فضیلت و امتیاز دارد، به خوبی می‌تواند از آن استفاده کند و به رتبه و درجه‌ی مناسب خود در دنیا و آخرت نائل شود.
,این حقیقتی است که تنها در سایه‌ی توحید و ایمان به خدا وجود دارد چون خداوند عادل است و حق هیچ کسی را ضایع نمی‌کند.
,در جوامع بشری که از توحید و ایمان به خدا عاری هستند، هر چند در ظاهر پیشرفته و مترقی هستند این مطلب به چشم نمی‌خورد چون همواره در جامعه‌هایی که انسان‌ها بدون توجه به خدا زندگی می‌کنند، مردم به دو گروه مستکبر و مستضعف تقسیم می‌شوند و تمام امتیازات به گروه مستکبر و زیاده‌خواه داده می‌شود، هرچند لایق آن نباشند و گروه مستضعف اگرچه دارای فضیلت و لایق خوشبختی باشند همواره در بدبختی و ناملایمات دست و پا می‌زنند.
,انتهای پیام/
,منابع:
,قرآن کریم
,تفسیر نمونه
,تفسیر المیزان
]
ارسال دیدگاه