عدم وجود صنایع تبدیلی تیشه بر ریشه اقتصاد هرمزگان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز؛ در استان هرمزگان فرآوری و بسته بندی محصولات صادراتی و تطابق آن با استاندارد های جهانی بسیار ضعیف است. به طوری که محصولات متاسفانه به لحاظ بسته بندی و فرآوری پیشرفت چشمگیری نداشته ایم که همین امر خسارت فراوانی را متوجه تولید کنندگان و صادرات محصولات ساخته است.

کمبود و نبود صنایع تبدیلی و بسته بندی محصولات در مناطق عمده تولید محصولات تاثیر شگرفی بر کاهش ارزش افزوده و از دسترس خارج شدن سود تولید دارد. فقدان صنایع تبدیلی تاکنون مانع جدی برای بازار محصولات استان بوده است. امروز خام فروشی محصولات از چالش های بزرگ در نگهداری و فروش این محصولات با ارزش است.

با رونق گرفتن تجارت همه کشورهای دنیا تلاش می‌کنند که با اتخاذ سیاست های مناسب موتور رشد اقتصادی را فعال تر کنند لذا رقابت در عرصه تجارت افزایش یافته که در این میان کشورهایی موفق بوده‌اند که یک استراتژی مشخص برای صادرات محصول و کالاهای تولیدی خود داشته‌اند.

دو مهره اصلی که لازمه رشد بحث اقتصادی است، ایجاد سیاست های تشویق صادرات و افزایش آن به خصوص در زمینه کالاهای کشاورزی، صنعتی و مواد خام است. مقوله صادرات امری مهم در بحث درآمدزایی برای هر کشور می باشد که می توان آن را به چند دسته از جمله صادرات مواد خام، کالاهای صنعتی، محصولات فرآوری شده کشاورزی و ... اشاره کرد.

در کشورهای پیشرفته، بیشتر تمرکز بر روی صادرات کالاهای صنعتی و مواد فرآوری شده کشاورزی قرار دارد، اما متاسفانه در کشور ما ایران، امر صادرات به سمت مواد خام و اولیه بدست آمده از بخش کشاورزی سوق دارد. سالانه هزاران تن انواع محصولات کشاورزی در استان هرمزگان  تولید می شود که مقدار زیادی از این محصولات بصورت فله ای، بدون فرآوری و بسته بندی به دیگر مناطق ایران و کشورهای دنیا به ویژه کشورهای آسیای میانه صادر می شود.

در حال حاضر بسیاری از محصولات کشاورزی به صورت خام و فرآوری نشده صادر می شود، با رونق و توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی و مطابقت تولید با استاندارد های جهانی بتوانیم بازار های صادراتی مناسب تر و ارزش افزوده بیشتری را بدست آوریم. بی شک با وجود رقابت تنگاتنگ کشورها برای فروش محصولات کشاورزی و تنوع ذائقه مصرف کنندگان فرآوری و بسته بندی محصولات زراعی و باغی در بالا بردن توان رقابتی فروش و حل مشکل بازرگانی این محصولات نقش مهمی ایفا خواهد کرد.

و استاندارد محصولات فاقد بسته بندی مناسب در عمل قابل اجرا نبوده و اصولا محصولات فاقد بسته بندی و شناسنامه نیز به لحاظ بهداشتی نمی تواند خالی از ایراد و مطمئن برای مصرف کننده باشد و لزوما قدم اولیه برای ورود به بازارهای جهانی را می توان بسته بندی درست تلقی کرد.

صنعت بسته بندی به عنوان یکی از مهمترین و تعیین کننده ترین عوامل موثر عرضه کالا و موفقیت در کسب بازار است و هم اکنون تمامی فعالیت های تولیدی و بازرگانی را در جهان متوجه خود کرده است. باید بسته بندی و فرآوری انواع محصولات کشاورزی را در اولویت سرمایه گذاری های استان در سال 95  قرار داده  و فرصت های سرمایه گذاری خارجی را نیز با توجه به پتانسیل های موجود با نگاه صادرات معرفی خواهد نمود.

متاسفانه بدلیل عدم وجود استانداردهای بهداشتی و نیز بسته‌ بندی مناسب این محصول محموله‌های صادراتی ایران که خصوصا به کشورهای اروپایی صادر می‌شوند برگشت و به کشورهای دیگر انتقال داده می‌شوند. با این وصف هنر بسته بندی قدمتی به درازای عمر نسل بشر دارد. از زمانی که انسان غارنشین باقیمانده گوشت شکار را برای نگهداری در زمانی طولانی تر در برگهای درختان می پیچید، بسته بندی معنا گرفت.

به طورکلی در بسته بندی محصولات دو جنبه عمده کاربردی بودن و جذابیت باید مورد توجه قرار گیرد. هدف اصلی از بسته بندی، حفظ و نگهداری خواص محصولات و دسترسی راحت به محتویات داخل بسته است. همچنین هزینه بسته بندی نباید قیمت تمام شده محصول را به حدی بالا ببرد که تعداد قابل توجهی از مشتریان از خرید محصول منصرف شوند.

انتهای پیام/