به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از مرآت، دیروز هوای شهر دوباره بارانی شده بود. می دانم این جملات تکراری است، اما تکرار عاشقی زیباست. مردم سمنان آمده بودند تا به حاج حسن بخاطر تربیت فرزندی رشید و با غیرت تبریک بگویند. مردم آمدند و عاشقانه جسم او را در آغوش کشیدند و به آسمانش سپردند. چشم ها بارانی شده بود. جلوتر از همه محمد محسن با قاب عکس پدرش حرکت می کرد. دیگر گریه نمی کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,شاید داشت به روزهایی فکر می کرد که در خانه با پدرش بازی می کرده و شاید هم به قولهایی که پدر به او داده بود. یاد عکسی که از زینب خواهرش در گروه های تلگرامی منتشر شده بود قلبم را به آتش کشید. همینطور که او را نگاه می کردم بغض گلویم را می فشرد. نمی خواستم محمد محسن گریه ام را ببیند. از او فاصله گرفتم و به میان جمعیت رفتم.
,جلوی جمعیت دوستان شهید زیر پرچم سرخی در حال سینه زنی بودند و کمی آن طرف تر آیت الله شاهچراغی نماینده ولی فقیه در استان با وجود کهولت سن آرام آرام در حرکت بود. رفتم و از او درخصوص شهدای مدافع حرم پرسیدم. به من گفت: بهترین مرگ شهادت است. حیف است که انسان در بستر بمیرد، الان هنوز هم راه شهادت باز است.
,در گوشه ای از خیابان خانمی را دیدم که با چشمانی اشک بار به جمعیت خیره شده بود. خواستم با او مصاحبه کنم اما وقتی دیدم حال خوبی دارد، مزاحمش نشدم.
,جوانی که دانشجو به نظر می رسید و در پیاده رو همراه با جمعیت حرکت می کرد توجهم را به خود جلب کرد. نزدیکش رفتم و از او درمورد حضورش پرسیدم. گفت وقتی خبر شهادت این شهید را در شبکه های اجتماعی خواندم تصمیم گرفتم در این مراسم شرکت کنم. او گفت من هم آماده دفاع از حرم اهل بیت هستم.
,وقتی با خودم فکر می کردم که این شهید با دو فرزند خردسال چگونه دل از دنیا کند و پرواز کرد ولی من هنوز اندرخم یک کوچه ام به حال خودم افسوس خوردم.
,محمد حسین حمزه هم آسمانی شد و همانطور که پدرش گفت محمد حسین های دیگری این راه را ادامه خواهند داد ولی من هنوز به این سوال فکر می کنم که چقدر تا محمد حسین شدن فاصله دارم...
,به قلم/ مسعود تبریزی
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه