برداشت از اموال ایران؛ فاجعه‌ای برای ژنرال‌های سیاسی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آوای سیدجمال؛ نظام استکباری غربی یک نظام خود ساخته و خود برکشیده ای را برای دهه‌های متمادی در جهان مستقر نموده بود و عموم نهادهای بین المللی در واقع امر وظیفه پشتیبانی از این نظام را عهده دار بودند؛

یکی از کارکردهای انقلاب اسلامی در عرصه ی بین الملل عدم گردن نهی به آن نظم استکباری و ادعای باز تعریف نظام بین الملل بر اساس احقاق حقوق حقه‌ی ملت‌ها بویژه مستضعفین بر اساس معیارهای نوین بوده وهست؛

 از جمله این باز تعریف‌ها می توان به حکم تاریخی حضرت امام(ره) در مورد سلمان رشدی مرتد اشاره کرد که الوین تافلر مدعی است آن حکم فقط یک حکم دینی صرف نبود و طلیعه ای بود بر باز تعریف نظام جهانی.

  تا حدی غرب به این نظام حساس است که تمامی توهین‌های بعد از آن تاریخ به مقدسات اسلامی را از یک منظر می‌توان پاسخی بدان حکم و تلاش بی وقفه برای جبران صدمه‌ای دانست که حکم حضرت امام(ره) بر آن نظام استکباری وارد کرد.

اکنون نیز جدای از این مسئله که برداشت از سرمایه‌های بلوکه شده ایران به بهانه های مختلف عملا"  استمرا راهزنی آمریکایی است و دولت و دستگاه دیپلماسی باید اقدامی عملی و جدی برای جلوگیری از تکرار آن و احقاق مبالغ برداشت شده داشته باشد؛

 ولیکن باید دانست که غرب دارد با این عمل این پیام را به عرصه ی بین الملل مخابره می کند که نظام معرفی شده استکباری همچنان پا برجاست و کشوری که قصد تخطی و بر هم زدن آنرا داشت و بدنبال بازتعریف این نظام بود نه تنها دستگاه دیپلماسی آن براین نظم  معترف شده است بلکه توان محافظت از اموال خود را نیزندارد.

  در این میان متاسفانه تیم دیپلماسی دولت با نوع رویه اتخاذی مبتنی بر التماس و لبخند همراه با خواهش و تمنا بر درستی موفقیت آمیز بودن اقدام آمریکایی دانسته یا نادانسته صحه گذاشته است.

 البته مقصر دانستن دولت احمدی نژاد هم  خود حکایت دیگری است که جدای از هر مسئله استیصال دولتمردان در یافتن راه های عملی برای جبران خسارت ها و متوجه کردن اذهان داخلی به یک گنهکار همیشگی داخلی را برای تمامی اشتباهات و اتفاقات می‌نمایاند که دائما" بر روی میز حاضر و آماده دارد تا افکار اجتماعی را مشغول نموده و بنوعی برای خود زمان بخرد.

یادداشتی از هوشنگ نادری

انتهای پیام/م