عمارت پناهی اوج زیبایی معماری تاریخی ایرانیان +تصویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به گزارش پیام بشرویه /پخش ویژه نامه نورزانه بشرویه: ، یکی از عمارت های قدیمی که با معماری بسیار زیبا و با شکوه در محله میان ده  شهرستان بشرویه (استان خراسان جنوبی ) همچنان استوار ایستاده است" عمارت پناهی " است که شامل دو منزل بوده و در دوره صفویه و تیموری ساخته شده است و در ضلع جنوبی مسجد میان ده واقع گردیده است.
از ویژگی های خانه دوره صفویه دو صفه  بودن است که اجرا گردیده است و دارای دو ایوان تابستانی و زمستانی می باشد .
گل میخها و کوبه های منحصر بفرد آن در ورودی بنا  در ضلع شمالی  خود نمایی می کند و  زیبایی خاصی دارد .
"هاشم اتفاقی " مسئول  نمایندگی میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی شهرستن بشرویه در گفتگو با خبرنگار پیام بشرویه در خصوص معماری این بنای باشکوه گفت: از ورودی بنا دید مستقیم به اندرونی خانه وجود ندارد و بعد از گذر از راهروی پر و پیچ و خم به داخل حیاط راه پیدا می کند. این خانه دارای سردابی بوده که در زیر ایوان تابستانی و تقریباً با ابعاد ایوان قرار گرفته، در قسمت ایوان تابستانی بادگیری وجود داشته که باد خنک را به داخل ایوان هدایت می نموده است در حال حاضر تنها دریچه ورود بادگیر به داخل ایوان موجود می باشد و خود بادگیر تخریب شده است.
این بنا همچنین دارای حوضخانه ای در ضلع جنوب غربی بوده که دارای بادگیر و کلاه فرنگی و حوض آب در کف فضا می باشد.
مانند اکثر بناهای تاریخی منطقه گرم و خشک مطبخ این بنا نیز در مجاورت فضاهای زمستانی واقع گردیده است.
از نظر تزئینات این بنا تنها در قسمت کلاه فرنگی اتاق حوضخانه تزئینات مختصری دیده می شود.
مهتابی این بنا با توجه به ابعاد آن از موارد برجسته معماری سنتی خانه می باشد.
خانه مجاور دوصفه که نسبت به آن قدیمی تر نیز می باشد در دوره تیموری و به شیوه چهارصفه ساخته شده است .
سردر این بنا بسیار زیبا و  تو رفته نسبت به سطح معبر است همچنین دارای دو سکوی پیر نشین و تزئینات قاب بندی و گچبری بسیار زیبایی است  که پس از عبور از آن و گذشتن از یک راهرو"ال مانند " به یک حیاط با پلان مربع می رسیم که در سمت شمالی آن دو ورودی و در قسمت غربی آن نیز یک ورودی دیده میشود در ضلع غربی نیز تنها یک راه پله به  چشم می خورد . و در ضلع جنوبی نیز آثاری  یک اتاق با تزئینات دوران تیموری به چشم می خورد. همچنین در این حیاط و در روی پایه ها تزئینات گچبری با نقوش اسلیمی به چشم می خورد.
ورودی که در ضلع غربی این حیاط دیده می شود مربوط به اتاق بادگیر و زیباترین اتاق این بخش میباشد ,یک بادگیر هفت چشمه با تزئینات گچی زیبا بر فراز این اتاق قرار گرفته که دارای تکنولوزی ساخت جالب و در نوع خود کم نظیری است و به این صورت است که بر خلاف سایر بادگیر ها دارای خویشخان نیست و کانال آن از داخل دیوار تعبیه شده و در کف دارای روزنه هایی است که باعث تعدیل دما و جریان هوا می شود. این اتاق دارای تزئینات کاربندی و گچبری با نقوش اسلیمی است , همچنین دارای 13طاقچه با تزئینات قاب بندی می باشد و پوشش آن نیز از نوع منحنی می باشد .
اتاق بادگیر دارای ورودی دیگری به یک فضای چهار صفه نیز  در ضلع شمالی خود می باشد , این فضای چهار صفه جزو زیباترین و بکرترین نمونه های معماری مسکونی دوره ی تیموری است که در چهار طرف آن چهار قوس تیزه دار ازنوع پنج او هفت قرار گرفته که یک پلان چلیپایی را به وجود آورده است و همچنین بین هر دو قوس یک پندنتیو نیز کار شده است که زیبایی خاصی به این اثر بخشیده است و در بالای قوسها نیز تزئینات گچی به چشم میخورد.
ضلع جنوبی , این حیاط اتاق به بادگیر و یک اتاق دیگر با پلان مستطیل با پوشش تخت مرتبط است که این اتاق مستطیل شکل دارای یک شومینه و تعداد 10طاقچه نیز میباشد , و در ضلع یا ایوان غربی که پوشش آن منحنی است به یک اتاق بادگیر دیگر متصل است که بادگیر این اتاق دو چشمه و ساده تر است نسبت به بادگیر یاد شده در فوق . پوشش در این قسمت تخت و تعداد طاقچه ها در آن به 8 می رسد همچنین این اتاق به یک اتاق کوچک دیگر که پلان آن مربع شکل و پوشش آن تخت می باشد متصل است و تعداد طاقچه ها درآن 6 عدد می باشد . ایوان شمالی با پوشش منحنی است و به دو اتاق نیز راه دارد که پوشش هر دوی آنها تخت می باشد و همچنین در این بخش به قسمت صفوی بنا متصل میشود و در ضله شرقی یک تک اتاق قرار گرفته که پوشش آن تخت و تعداد طاقچه های آن 4 عدد می باشد.