فرجام سوم در محمودآباد؟!

شاید اگر بخواهیم به دور از قیل و قال‌های این روزهای پس از انتخابات در محمودآباد، با نگاهی ژرف بدون تعصبات قومی و گروهی این مسأله را کنکاش کنیم، به سادگی می‌توان دریافت که این آزمون و خطا در انتخاب شهردار شاید نتیجه تأثیر تعلقات فردی، قومی و جناحی بدون در نظر داشتن استاندارد حاکم بر این نوع انتخاب باشد، زیرا تغییر این تعلقات به دلایل گوناگون، صندلی شهردار را هم متزلزل خواهد کرد.

 به همین دلیل است که در فضای گفتمان شهری محمودآباد صحبت از فرجام سوم فراگیر شده است که به راستی فرجام انتخاب سومین شهردار در طی دو سال گذشته چه خواهد بود؟

با این مقدمه می‌توان با تعریف مؤلفه‌های صحیح در انتخاب شهردار، هر فرد را با آن مؤلفه‌ها قیاس کرد و عیار هر گزینه را مورد سنجش قرار داد.

اینک این مؤلفه ها چگونه تعریف می شود؟

فرض کنید، کارگروهی از متخصصان در حوزه‌های مختلف و مورد نیاز شهری دور یک میز بنشینند و در رشته مورد تخصص خود، معیارهای مشخصی را تعریف کرده تا این معیارها، مؤلفه‌های عملی انتخاب یک شهردار قرار گیرد.

با استفاده از این روش، اعضا شورای شهر با دیدی بازتر نسبت به انتخاب شهردار اقدام و سپس با در اختیار قرار دادن فرصت لازم برای فرد انتخاب شده، وی را در رسیدن به اهداف ترسیمی یاری رسانند.

البته شاید سخت ترین بخش کار، تشکیل کارگروه تخصصی باشد، زیرا مصداق بارز آن را در نرسیدن به تصمیم مشترک در انتخابات مجلس دهم این شهرستان نظاره گر بودیم.

نگارنده معتقد است رشد فزاینده نخبگان جوان در عرصه‌های متنوع در طول سالیان گذشته این شهر، آینده‌ای روشن را برای شهرستان ترسیم می‌کند، به شرط آنکه بزرگانی که سال‌هاست در قالب‌های گوناگون به نوعی تصمیم ساز بوده، اجازه دهند تا این نخبگان به عنوان نماینده عموم مردم در سرنوشت آینده شهر اثر گذار باشند.

اینک در این زمان باقی مانده، لازمه جبران فرصت‌های از دست رفته گذشته، کمک به موفقیت شهردار آینده در به سرانجام رساندن پروژه‌های عمرانی و دیگر برنامه‌های توسعه‌ای شهر است.

مشکلات عدیده پیش رو از جمله بدهی‌های سنگین و فرصت اندک، بی شک تحقق این امر را دشوار می‌کند اما امیدواریم با همدلی و همزبانی در سایه اقدام و عمل مناسب، بتوان فرجام متفاوتی را نظاره‌گر باشیم.

 

انتهای پیام/رض