سامانه‌ای با پیام‌های نانوشته!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، دیروز خبرهایی مبنی بر ورود اولین محموله نظامی حاوی سامانه موشکی اس 300 در فضای مجازی و رسانه های مختلف جهان منتشر شد و بلافاصله سخنگوی وزارت خارجه ورود این سامانه را تصدیق کرد. سامانه ای که در سال 2007 و بعد از خرید سامانه ضد هوایی تور روسیه، ایران به خرید آن نیز رغبت نشان داد. بعد از کش و قوس های فراوان، در سال 2009 قرارداد این سامانه با وزارت دفاع روسیه منعقد شد و طی آن روسیه مکلف به تحویل 5 سامانه پیشرفته اس 300 شد.

قبل از این روسیه از این سامانه به چندین کشور منطقه و جهان فروخته بود ولی آنچه که باعث تعلل در تحویل این سامانه به ایران شد، دلایل ذیل می باشد:

1) آغاز تحریم های جدید علیه ایران از سال 2009 و تشدید آن سال 2012 به بعد

2) مقابله کشورهای عضو شورای امنیت با روسیه با صدور قطعنامه، وعده های جایگزین و تهدیدهای مستقیم و غیر مستقیم علیه روسیه

3) ایران هراسی و آشوب منطقه؛ به طوری که سال 2009 سخنگوی وزارت خارجه روسیه طی اظهار نظری گفته بود که: "ما مکرراً در بالاترین سطوح سیاسی گفته‌ایم که قصد تحویل این نوع سلاح‌ها را به کشورها در مناطق بی‌ثبات نداریم و این کار نه با منافع سیاسی کشور ما سازگار است و نه با هدف حفظ ثبات در این مناطق از جهان"

4) خلف وعده روس ها به دلایل خارج از موارد 2،1 و 3 که سابقه این کشور به خصوص با توجه به منافع ملی خود، در قرارداد تکمیل نیروگاه بوشهر به همگان ثابت شده بود.

5) فشارهای رژیم صهیونیستی، به طوری مقامات این رژیم داشتن اس 300 برای ایران را مخاطره آمیز تر از سوریه می دانستند.

6) احتیاط سیاسی مدودوف رئیس جمهور پیشین روسیه

شاید دلایل مذکور از جهات مختلف قابل درک بوده، لکن آنچه که مشخص است، طرفی که در این معامله شکست خورده بود، کرملین بود، زیرا: اولا در زمان هایی که این کشور به دلایل ذکر شده در تصمیم تحویل سامانه به ایران مردد بود، آمریکا و ناتو در لهستان، اسلواکی، چک، ترکیه یعنی کمربند غربی روسیه، سامانه های موشکی و پدافندی اعم از پاتریوت و گنبدهای آهنین نصب کرده بود، از طرفی جمهوری اسلامی ایران با تلاش های مختلف و تکیه بر ظرفیت های درونی سامانه هایی همانند باور 373 را ساخته بود که از لحاظ قابلیت ها و ویژگی های مختلف فراتر از اس 300 روسیه بود و به نوعی میتوان گفت که ایران در این بعد نظامی تقریبا به حالت تکمیل رسیده بود.

لکن آنچه که این دو کشور را در عملی شدن این معامله پایدار کرده بود، در مرحله اول جنبه تجاری بوده و ثانیا مهم تر از همه جنبه سیاسی بود.

این قرارداد به مبلغ 800 میلیون دلار منعقد شده  و ایران بخش مهمی از مبلغ آن را پرداخت کرده بود؛ برای جمهوری اسلامی این هزینه بسیار قابل توجه بوده و روسیه اگر در عدم تحویل این سامانه پافشاری می کرد، یقینا این کشور متحمل ضرر بزرگی شده و به تبع آن کرملین شریک بزرگ تجارت تسلیحاتی خود را رسما از دست می داد و کشورهایی همچون چین مشتاق روابط نظامی با تهران بودند.

از بُعد سیاسی نیز ایران در مقایسه کشورهای 1+5 ، روسیه و چین را امین تر از سایر کشورها می دانست و این خود برای روسیه امتیاز بزرگی محسوب می شد و اختلاف بین تهران و مسکو یقینا به ضرر هر دو کشور و حتی دمشق نیز می شد.

 فرجام نسبی برجام، تداوم تنش در اکراین، جریانات و مناقشات قفقاز، تحرکات داعش در عراق، بحران سوریه، جنگ تحمیلی یمن و سایر مناقشات، عرصه هایی بود که وحدت دو ایران  روسیه را می طلبید، چرا که در طرف مقابل وحدتی نانوشته بین کشورهای غربی، عربی، اسرائیل و ترکیه ایجاد شده بود.

سفر سال گذشته علی اکبرولایتی به روسیه و دیدار خصوصی وی با پوتین، خبر نیمه معتبر سفر سردار سلیمانی به مسکو و سفرهای دیپلماتیک و دفاعی دیگر نوید بخش پیدا کردن راه مشترک در مسائل بین المللی بود و می توان گفت که سفر خاص و استثنائی پوتین پیام آغاز اقدامات مشترک راهبردی تهران و مسکو محسوب می شد.

عقد قرارداد خرید ده ها هواپیمای مسافربری و جت سوخو، روابط تجاری نفتی و گازی بعد از تحرکات خرابکارانه غرب و عربستان، جایگزین کردن بازار ایران به بازار ترکیه و بخشی از بازار اروپا، ایجاد قرارگاه فرماندهی مشترک در عراق و سوریه بین 4 کشور و حزب الله، ورود مستقیم روسیه در مسائل نظامی سوریه تنها بخشی از حواصل نزدیکی دو کشور حاشیه خزر بوده و خاتمه یافتن تحویل اس 300 پازل تکمیلی این همکاری راهبردی به نظر می آید.

سامانه موشکی باور 373 و لانچر حامل آن به نام ذوالجناح

روسیه این را به خوبی درک کرده است که جمهوری اسلامی ایران شریک قابل اعتماد و وفاداری بوده و از لحاظ موشکی به توانمندی بسیار فوق العاده ای به همت شهید تهرانی مقدم و همرزمان و شاگردان وی رسیده است؛ علی رغم برخی تعللات سیاسی و موذیانه تاریخی مسکو، ایران فرصت همگرایی بیشتر با روسیه در تقابل با دشمنان و بدخواهانش را از دست نخواهد داد و با تکمیل خرید این سامانه پیام خاص خود را به جهان خواهد رساند.

به نوعی دیگر تحویل اس 300 بیشتر از آن که منافع اقتصادی و نظامی دو کشور را بهبود بخشد، پیام سیاسی به جهان غرب و عرب داشت و یقینا پیوستن عملی چین، هند و آمریکای لاتین در کنار جریان مقاومت اسلامی می تواند قطب جدیدی را در مقابله با زیادی خواهی های استکبار ایجاد کند، هر چند توضیح بیشتر این بخش از تحلیل فرصتی دیگری را می طلبد تا بیشتر به ملاحضات و روابط هوشمندانه ایران با کشوری منفعت گرایی همچون روسیه پرداخته شود.