فکری به حال این سبک زندگی بکنیم!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ائل، فکر می کنید چند سال از حضور فعال اینترنت و شبکه های مجازی در کشورمان می گذرد؟ 10 سال، 8 سال، واقعا چند سال!

ولی نگاهی گذار و کوتاه به پدیده هایی که این دنیای جادویی در کشورمان با خود به ارمغان آورده است، نشان دهنده این موضوع می باشد که سال هاست این اینترنت همه جا در دسترس در اختیارمان قرار دارد، گوی که با پوست و گوشت و استخوانمان عجین شده است!

کمتر کسی را می توان یافت که هم اکنون در کشورمان گوشی تلفن همراه، آن هم از نوع اندروید داشته باشد و سری به تلگرام و اینستاگرام و فیس بوک و شبکه های مجازی در طراز پایین تر سرنزند.

اگر بیشتر تأمل کنید خواهید دید که جامعه ایرانی کشورمان چند سالی است در اعتیاد به این پدیده در کشورمان، به سر می برد، اعتیادی که آن هم می تواند از نوع خانمان سوزش باشد.

برای لمس این گفته و برای اینکه باور کنیم سبک زندگی مان بسیار دچار تنش و دگرگونی شده است، تصور کنید در جمعی دوستانه و یا در جمع اقوام قرار گرفته اید، فقط در همان لحظات اول است که به احوال پرسی خواهد گذشت، بعد از آن از جیب همه یک عدد گوشی بیرون خواهد آمد و همان یک وجب گوشی یک انسان کامل را با خود به دنیایی عجیب، جذاب و گاهی ترسناک خواهد برد.

به گمانم باید باور کنیم که سبد فرهنگی خانواده هایمان در چند سال گذشته با چه چیز هایی پُر شده است، چیزهایی کاملاً مجازی و بدون اندکی احساس و عاطفه!

کودکانمان را نگاه کنید، تب لت و گوشی همراه و لپ تاپشان شده همه دنیایشان، به گونه ای که جدا کردنشان از همان تکنولوژی ها برای چند دقیقه در کنار ما بودن نیز سخت شده است.

اینترنت وسیله‌ای که مانند بسیاری از ابزارها جنبه‌های مثبت و منفی دارد و خوب یا بد بودن این تکنولوژی به نوع استفاده‌ی کاربران بستگی دارد، البته این پدیده علی رغم فرصت‌های مناسبی از قبیل دستیابی به اطلاعات، توسعه و تولید دانش که برای ما فراهم می‌کند تهدیدهایی را نیز برای ما به همراه دارد، اما نخستین و شاید خطرناک‌ترین اثر منفی اینترنت که موجب استفاده‌های نادرست جوانان از این پدیده می‌شود اعتیاد اینترنتی است در همین راستا برخی از جامعه‌شناسان در این باره می‌گویند: فردی که بیش از ۱۹ ساعت در هفته از اینترنت استفاده کند، معتاد به اینترنت است و البته اگر فرد در هفته ۲ تا ۳ ساعت از این وسیله استفاده کند کاربر معمولی است و فردی که میزان استفاده‌ی وی از اینترنت به ۵.۸ ساعت یا بیشتر برسد باید مورد بررسی‌های آسیب شناسانه قرار گیرد.

استفاده از اینترنت و البته فضاهای مجازی به قدری در چند سال اخیر در میان برخی از خانواده‌ها نفوذ کرده که گاهاً برخی از والدین وظایف خود را فراموش کرده و تربیت فرزندان در فضاهای مجازی انجام می‌شود و با تهیه‌ی یک تلفن همراه برای فرزندان بار مسئولیت را از گردن خود ساقط می‌کنند.

گسترش فضاهای مجازی در حوزه رابطه فرزندان و والدین نیز تغییراتی به وجود آورده است که از جمله می‌توان به کاهش نقش خانواده به عنوان مرجع، کاهش ارتباط والدین با فرزند، شکاف نسلی به دلیل رشد تکنولوژی، از بین رفتن حریم بین فرزندان و والدین، ایستادن در برابر یکی از والدین یا هر دو را می‌توان نام برد و متأسفانه و بر اساس تمامی این موارد می‌توان عنوان کرد که سبد فرهنگی خانواده‌های ایرانی دچار تغییرات فراوانی شده است که همگی به نوعی ترویج سبک زندگی مدرن و غربی را در جامعه به همراه داشته است که این شیوه از زندگی بی شک سبب می‌شود بی‌سامانی در فرهنگ کشور رسوخ پیدا کند.

گفتنی است؛ با توجه به اهمیت فضاهای مجازی در توسعه جوامع در ایران نیز به فن آوری اطلاعات و ارتباطات توجه زیادی شده است، اما آسیب‌های جدی در این زمینه وجود دارد بر همین اساس لازم و ضروری است که مسئولان مربوطه این معضل را ریشه یابی و درصدد رفع آن برآیند.
 
مسوولان باید تنها به ارتقای کیفیت خدمات دهی اینترنت و کمیت آن ها بپردازند، فرهنگ ایرانی- اسلامی هم اکنون در هاله ای از ابهام برای فرزندان نسل کنونی مان قرار گرفته است، فرهنگی اصیل و زیبا که اگر نجنبیم و به دادش نرسیم با معضلات گوناگونی در رفع خطاهایمان مواجه خواهیم بود، آن جاست که واقعا دیگر پیشمانی سودی ندارد و باید قبول کنیم که کار از کار گذشته است!

هم اکنون باید فکری به حال دنیای مجازی فرزندانمان بکنیم، دنیایی که ما را از آنها جدا کرده است و شاید این نبود ارتباط به آن ها بباوردند که مادر و پدری نقشی در زندگی شان ندارند!

امیدواریم عمق این فاجعه فرهنگی و سبک زندگی ایرانی- اسلامی برای همه ما به زودی روشن شود.

نویسنده: زهرا حبیبپ پور