از زندگی ماشینی تا بیماری کبد چرب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز؛ یکی از خطرهای زندگی کم تحرک، ابتلا به کبد چرب است و کبد بزرگترین غده بدن است که همین بزرگی و ظرفیت بالای آن باعث می شود که آسیب کبدی دیر ظاهر شود که متاسفانه دیرظاهر شدن این بیماری سبب می شود که نتوان اقدامات موثری برای درمان آن انجام داد.

این بیماری در سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته است و مطالعات بسیاری در مورد شیوع آن، نحوه پیدایش، روش ایجاد آسیب، آثار و عوارض ناشی از آن، درمان های موجود و مورد نیاز و در نهایت سیر بیماری انجام شده است.

عضو انجمن هپاتیت ایران می گوید: در بیماری کبد چرب، معمولا علامت خاصی بروز نمی‌کند تنها با انجام آزمایشات دوره‌ای اختلال در آنزیم‌ها آن را مشخص می‌سازد یا اینکه در زمان سونوگرافی به علل دیگر وجود چربی بیش از حد طبیعی در کبد معلوم می‌شود. اما در برخی موارد با علایمی نظیر خستگی مدام و احساس ناراحتی در قسمت فوقانی شکم همراه است اگرچه در این مورد هم می‌بایست ابتدا از منفی بودن هپاتیت بی و سی و برخی دیگر از بیماری های کبدی مطمئن شویم.

کبد چرب به‌عنوان یکی از معضلات و بیماری‌های قرن ۲۱ به شمار می‌آید که در اثر رسوب و تجمع بیش از حد چربی در بافت کبد ایجاد می‌شود، در نتیجه، اختلالاتی در فعالیت طبیعی کبد به وجود می‌آورد که باعث نارسایی کبدی و عوارض دیگری می‌شود.
 

به غیر از کم تحرکی به دلیل زندگی ماشینی، تغذیه غلط از مهمترین دلایل ابتلا به بیماری کبد چرب است که با اصلاح تغذیه و روی آوردن به فعالیت های بدنی به راحتی می توان از ابتلا به این بیماری پیشگیری و در صورت ابتلا آن را درمان کرد .زندگی ماشینی امروز و غرق شدن آدم‌ها در مشغله‌های روزمره باعث شده تا سبک زندگی آنها به مرور زمان تغییر کند.

بیماری کبد چرب فقط مخصوص افراد جوان نیست و افراد میانسال هم در معرض ابتلای به آن قرار دارند و در این سن بیماری فرصت خواهد داشت که گسترش پیدا کرده و آسیب کبدی به وجود بیاید. حدودا 10%  الی 15% افراد جامعه ایران به عارضه کبد چرب مبتلا هستند. بروز کبد چرب در سنین خاصی از افراد رخ نمی‌دهد ولی بیشترین شیوع آن در 60_40 سالگی می‌باشد. شیوع کبد چرب در جوامع مختلف رو به افزایش است.

در حال حاضر کبد چرب، شایع ترین بیماری کبدی است و شیوع آن رو به فزونی دارد. بنا به آمارهای موجود، بین ۳۰ تا ۴۰ درصد افراد جامعه مبتلا به درجاتی از کبدچرب هستند. افراد چاق بیشتر دچار کبدچرب می شوند اما ضرورتی ندارد فرد مبتلا به کبدچرب، حتما چاق باشد.

شایع ‌ترین درمان‌هایی که برای این بیماری استفاده می‌شود، در وهله نخست برطرف کردن علل ایجادکننده بیماری است یعنی فرد باید تحرک بدنی داشته باشد و حداقل هفته‌ای سه روز ورزش کند، همچنین از پرخوری و اضافه وزن پرهیز کند. در صورتی که فرد اضافه وزن داشته باشد می‌تواند با رعایت رژیم‌های غذایی مناسب و علمی، وزن خود را کاهش دهد. 

افزایش مصرف غذاهای چرب و آماده، و عدم فعالیت مناسب یا گسترش زندگی ماشینی، بیماری‌های مختلفی به همراه آورده است. درگیری کبدی، از جمله مضرات مصرف مواد غذایی نامناسب می ‌باشد. امروزه متاسفانه بیماری کبد چرب که نسبتاً شایع شده است، با وزن بیمار ارتباطی مستقیم دارد و با توجه به افزایش چاقی در جوامع مختلف (از جمله ایران) نیز رو به افزایش است.

عضو کمیته علمی نخستین کنگره بین المللی و سیزدهمین کنگره تغذیه ایران با بیان اینکه براساس آمار حدود 30 درصد جمعیت کشور به بیماری کبد چرب مبتلا هستند تاکید کرد: این بیماری در صورتی که به موقع درمان نشود ابتلا به سیروز را درپی خواهد داشت.

اگرچه علت اصلی بیماری «کبدچرب» مشخص نیست، ولی به نظر می‌رسد این بیماری ارتباط نزدیک با برخی بیماری‌های متابولیک دارد که از آن جمله: چاقی، افزایش کلسترول و تری گلیسرید خون و دیابت را می‌توان نام برد.

تاخیر در درمان بیماری کبد چرب، نخست سبب اختلال در عملکرد کبد و بالا رفتن آنزیم های کبدی شده، سپس رفته رفته سیروز و بدخیمی های کبدی را به همراه دارد. اگر رستوران ها و خانواده ها از روغن خوب همچون روغن کنجد استفاده کنند بیماری کبدی نیز کاسته خواهد شد، همچنین با مصرف این روغن دیابت نیز کاهش یافته و کبد چرب نیز رفته رفته از بین خواهد رفت.

انجام فعالیت های ورزشی ، تشویق مردم به خوردن غذاهای مناسب ، پرهیز از خوردن غذاهای چرب و آماده ، کم کردن مصرف مواد چربی، نشاسته و قند و شکر از جمله نکاتی است که باید به آن در رسانه ها بیشتر پرداخته و به نوعی برای مردم فرهنگ سازی شود.

دکتر حاجی بیگی می‌گوید: انجام سونوگرافی و نمونه‌برداری (بیوسپی کبد) از دیگر راههای تشخیص است که همکاران از آن مطلع هستند، اما آنچه که برای عامه مردم مهم است اینکه بدانند کبد چرب نشانه مهمی از وجود بیماری یا چاقی، دیابت، وجود چربی‌های خون ( کلسترول تری گلیسیرید) و عدم تحرک و ورزش است که می‌تواند زندگی طبیعی افراد را مختل و آنها را در مقابل سایر بیماریها ناتوان و فرسوده سازد.

از داروهایی که برای درمان این بیماری استفاده شده و نتایجی داشته‌اند، می‌توان به داروهای با خواص آنتی‌اکسیدان که از استرس اکسیداتیو در کبد جلوگیری می‌کند، اشاره کرد؛ در رأس این داروها ویتامین E، قرص الکارنیتین و کپسول امگا 3 قرار دارد. همچنین مصرف برخی مکمل‌های غذایی مانند قهوه، شکلات تلخ و مصرف مناسب میوه و سبزیجات نیز در این میان کمک ‌کننده هستند.

انتهای پیام/