هفت خوان نوبخت!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دیار شهریار برابر گزارش منتشره درسایت های مختلف خبری  به جناب دکتر نوبخت رئیس سازمان مدیریت وبرنامه ریزی کشور،۷شرط ضروری واساسی را برای موفقیت آمیز اجراء شدن لایحه برنامه ششم توسعه عنوان وخاطر نشان کرده اند بدون وجود این ۷شرط لازم،تحقق برنامه ششم توسعه کشور با چالش جدی مواجه خواهد شد.۷شرط مورد نظر ایشان عبارتند از:

۱-اجرای موفق برنامه.

۲-بهبود فضای کسب وکاربا راهکارهای اجرایی.

۳-ارتباط هماهنگ وعملیاتی برنامه با برش های بخشی ومنطقه ای.

۴-استفاده از عوامل تولید ومنابع خارجی با یک نظام درست وسنجیده.

۵-توجه ویژه به سرمایه های اجتماعی.

۶-رشد توام با عدالت.

۷-نظارت.

دراین خصوص ذکرچند نکته خدمت جناب دکتر نوبخت الزامی بنظر میآید:

الف)ضمن احترام به جایگاه سیاسی واداری جناب آقای دکتر نوبخت؛  به خوبی میدانید که درحال حاضر کشور در تمامی ۷شرط اعلامی از سوی ایشان برای تحقق کامل برنامه ششم توسعه با چالش های فراوان واساسی روبرواست.ازطرفی این مشکلات بدلیل عدم تحلیل و اقدام کارشناسی درطول سالیان متمادی همانند تومور سرطانی در اقتصاد کشور ریشه دوانیده است و رفع واصلاح آنها خود نیازمند چندین برنامه بلند مدت وکوتاه مدت می باشد و با توجه به نبود انگیزه در متولیان حوزه های مرتبط با شروط مورد اشاره، این مشکلات به این زودی ها از نظام اداری واقتصادی کشور،رخت بر نخواهد بست.

ب) ۷شرطی که دکتر نوبخت مطرح کرده اند  جزء لاینفک وظایف و ماموریت های دولت های قبل واین دولت محسوب میشود واگر تاکنون مشکلات ، مرتفع واصلاح نشده است، دلالت برضعف و نبود برنامه مدون از سوی همه ی دولت ها دارد و حتی برخی از مشکلات اقتصادی کشور جزو مشکلات ساختاری اقتصاد ایران به شمار می رود که عمر آن به قبل از انقلاب اسلامی هم می رسد؛ حال سئوال اینجاست که چگونه در این مدت ۲سال باقی از عمر دولت تدبیر وامید، این شروط با توجه به عمق آنها مرتفع خواهد شد؟!

ج) ایشان  یکی از شروط تحقق برنامه توسعه ازجمله برنامه ششم را بعد نظارت معرفی کرده اند که بواقع نیز همینطور است.اگر این شرط رعایت واعمال نگردد، قطعا هیچ برنامه ای محقق نخواهد شد.جناب دکتر عزیز به خوبی میدانند آن چیزی که در کشور به نوعی فراموش شده ویا به قول اساتید توسعه،حلقه ی مفقوده اقتصاد است، همین موضوع نظارت می باشد. تصور مسئولین دولتی براین است که با ساختار و نهاد سازی در حوزه های نظارتی میتوان جلوی هرگونه بداخلاقی، فساد و رانت اداری را گرفت. ولی تجربه نشان داده است که وجود نهادهایی با عناوین مختلف در پیشگیری از مفاسد کارکرد موفقی نداشته است و وجود انواع واقسام نهاد های نظارتی در کشور نتوانسته فساد های گسترده و بزرگ را مانع شود. بنابراین بهتر است دلایل بوجود آورنده مفاسد را شناخت وبرای رفع آنها برنامه ریزی واقدام کرد. درحال حاضردرکشور در ارتباط با موضوع فساد با هرنوع وشکل آن، برنامه جامع ومدونی برای آسیب شناسی ورفع دلایل ایجاد کننده آنها وجود ندارد و صرفا برمبارزه وبرخورد امنیتی تاکید میگردد که با این طریق ره به جایی نخواهیم برد.

د) در اجرای موفق برنامه های توسعه همانگونه که سخنگوی دولت نیز اشاره کرده است به نیروهای متخصص وعلاقه مند به رشد و پیشرفت کشور که براساس شایسته سالاری در پست های کلیدی وتاثیر گذار، انتخاب و گزینش شده  اند نیاز داریم. برنامه هرچقدر هم خوب وکامل نوشته شده باشد، اگر توسط افراد غیر متخصص وغیر علاقه مند اجرا شود قطعا با شکست مواجه خواهد شد.متاسفانه در کشور انتخاب و گزینش نیرو های کلیدی براساس شایسته سالاری و توانمندیصورت نمی گیرد بلکه براساس گرایش های حزبی وجناحی و بویژه در استان ها براساس تعداد دفعات حضور در جلسات ستاد های تبلیغاتی ریاست جمهوری ونمایندگان مجلس شورای اسلامی انجام می گیرد و تاریخ سیاسی و اداری کشور به ندرت موردی را به خود دیده است که بعد از تغییر دولت ها از نخبگانو افراد توانمند دولت گذشته حتی در سطوح مدیریتی میانی کشور استفاده شود بنابر این چگونه میتوان انتظار داشت این نیروهای نخبه توسعه وار فکر وعمل کنند و شاهد پیشرفت اقتصادی کشور باشیم.

با این اوصاف اگر برنامه ششم طوری تدوین شده که تحقق وعملیاتی شدن مواد آن مستلزم رفع ۷چالش مورد اشاره می باشد. بنظر میرسد مثل برنامه های قبلی توسعه در این برنامه نیز تا حد بسیار زیادی نخواهیم توانست به اهداف وبرنامه های پیش بینی شده نایل گردیم چرا که امکان اصلاح ۷شرط مورد نظر دکتر نوبخت به این زودی ها با توجه به نوع ساختار نظام اداری و سیاسی  برطرف نخواهد شد. هرچند که عده زیادی از کارشناسان اقتصادی کشور و نمایندگان مجلس شورای اسلامی بر این باورند که برنامه ششم حدود ۷۰ درصد مغایر با مبانی اقتصاد مقاومتی است پس همان بهتر که اجرا نشود!

میثم فیروزمند

انتهای پیام/م