رکود اقتصادی با چاشنی بیکاری جوانان ایرانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سایت قم فردا، در سالی که پشت سر گذاشته شد و بر اساس نتایج آمارگیری مرکز آمار ایران میانگین نرخ بیکاری به میزان 0.4 درصد رشد داشت و به 11 درصد رسید (میانگین نرخ بیکاری در سال 1393 معادل 10.6 درصد بوده است).

نتایج این آمارگیری نشان می‌دهد که تعداد جمعیت فعال (شاغل و بیکار) در کشور 24 میلیون و 701 هزار و 177 نفر است که از این تعداد 2 میلیون و 729 هزار و 92 نفر بیکار هستند. 

بر اساس این گزارش و آمارهای اعلام شده نرخ بیکاری برای سال 1394 در مناطق شهری کشور 12.2 و در نقاط روستایی 8.1 درصد اعلام شده و همچنین به صورت تفکیک شده مرکز آمار ایران نشان داده است که 18 درصد از شاغلان کشور در بخش کشاورزی،32.5 درصد در بخش صنعت و 49.4 درصد در بخش خدمات فعال هستند. 

این آمارها برای سال گذشته در حالی اعلام می‌شود که نزدیک به 2 و نیم سال از عمر دولت یازدهم گذشته است، حسن روحانی در همان ابتدای سال 92 و در مبارزات انتخاباتی خود به صورت مداوم از رشد بیکاری و همچنین عدم اشتغال جوانان تحصیل‌کرده ابراز نگرانی کرده بود اما حالا با وجود گذشت نزدیک به 3 سال و فرصت‌های موجود هنوز آمارها نشان می‌دهد که نگرانی‌های سال‌های پیش رفع نشده است و وضعیت اشتغال جوانان نیز بدتر از گذشته شده و رکود سراسر اقتصاد ایران را فراگرفته است.

درعین‌حال بررسی این آمارها نشان می‌دهد که بیکاری در 9 استان کشور تک‌رقمی است و 22 استان دیگر نیز نرخ بیکاری دورقمی را در سال گذشته تجربه کرده‌اند، در این میان کمترین نرخ بیکاری برای استان آذربایجان شرقی با 7.3 درصد و بیش‌ترین نرخ بیکاری نیز در استان کهکیلویه و بویراحمد با 17.7 درصد بوده است همچنین نرخ بیکاری برای استان قم در سال 93 به میزان 9.2 و در سال 94 نیز 11.3 بوده که رشد محسوسی را داشته است البته نرخ مشارکت اقتصادی در استان قم برای سال 93 به میزان 33.6 بوده که این آمار برای سال 94 به میزان 35.3 اعلام‌شده است.

این میزان آمار بیکاری در کشور منتقدان بسیاری را به همراه داشته است و برخلاف رئیس‌جمهور که در اواخر سال 94 و در جریان سفر استانی خود به یزد تعداد شغل ایجادشده در 2 سال اخیر را یک‌میلیون و 179 هزار مورد بیان کرد و وعده رونق اقتصادی در سال 95 را سر داد، برخی دولت یازدهم را که سیاست‌های اقتصادی و سیاسی‌اش باعث ایجاد رکود در اقتصاد شده است را مقصر اصلی می‌دانند و در این خصوص اظهارنظر می‌کنند که اشتغال و بیکاری یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های دهه اخیر کشور است و متأسفانه وجود 8 میلیون بیکار متقاضی کار در سال 94 این چالش را پررنگ‌تر می‌کند.

 همچنین این صاحب‌نظران تعریف دولت از فرد شاغل (دولت کسانی را که هفته‌ای تنها دو ساعت کار می‌کنند شاغل محسوب می‌کند) را زیر سؤال می‌برند و اعتقاددارند که برخی از خانواده‌ها با یک ماه کار کردن نیز نمی‌توانند هزینه‌های زندگی یک خانوار را تأمین کنند درحالی‌که دولت فردی را با دو ساعت کار در هفته شاغل می‌داند و این موضوع را نیز در آمارها لحاظ می‌کند.

از طرفی موضوع ناراحت‌کننده در این حوزه این است که عمده این بیکاران فارغ‌التحصیلان دانشگاهی هستند که در سال‌های اخیر بر تعداد آن‌ها نیز افزوده‌شده است، این موضوع باعث نگرانی مسئولان در کشور نیز شده است به طوری که علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در خردادماه سال گذشته بر این موضوع تأکید کرد و در این خصوص گفت: در حال حاضر 40 درصد از بیکاران کشور دانش‌آموخته دانشگاه هستند و با فارغ‌التحصیلی نزدیک به چهار میلیون دانشجو از دانشگاه‌های کشور تعداد فارغ‌التحصیلان کشور افزایش می‌یابد.

بنابراین در شرایطی که دولتی‌ها نیز از افزایش آمار بیکاران فارغ‌التحصیل نگران هستند و رکود اقتصادی نیز کشور را فراگرفته باید منتظر این بود که وعده‌های اقتصادی دولت در سال جدید در خصوص رشد اقتصادی بین 5 تا 6 درصد تا چه حدودی محقق خواهد شد و با اینکه کارشناسان اعتقاددارند هر یک درصد رشد اقتصادی موجب ایجاد 100 هزار شغل در کشور می‌شود این آمارها در پایان سال 95 به کدام سمت‌وسو خواهد رفت، توجه لازم به برنامه‌های اقتصاد مقاومتی و راه‌اندازی کارخانه‌ها و واحدهای اقتصادی که به دلایل مختلفی یا از کار بازمانده‌اند و یا اینکه با ظرفیت کامل خودکار نمی‌کنند در قالب سیاست‌های اقتصاد مقاومتی مطمئناً در شرایط حال حاضر کشور راه گشا و مورد تأیید خواهد بود.